AYRIKOTU
824 şiiri ve 69 yazısı kayıtlı Takip Et

ANILARIN İÇİNDEN 13



ANILARIN İÇİNDEN 13

Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 27.3.2021 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

ANILARIN İÇİNDEN 13

Sessiz geçen günler içinde ben iyice içime kapanık hale geldim.
Hep sorunlarla boğuşuyor, nasıl altından kalkabilirim diye düşünüyor, çocuk aklımla bir çözüm bulamıyordum. Babamın beni okutmayacağını bilen bir iki yakın akrabam, benim için oğullarına şimdiden söz kesmek istiyorlardı.
Hatta Maya halam: ’’Benim yanımda büyüsün bizim eve alışsın. Sonra da oğlum ile evlendiririz’’ demiş babama.
Annem evde kıyamet kopardı: ’’Ne aileye kız veririm ne de alırım.Daha on yaşında bir çocuk için bunlar nasıl dile getiriliyor ’’diye epey tepkisini koymuştu. O olaydan sonra Maya halam sustu ancak, büyük oğlunu sonraki yıllarda yine aileden başka biriyle evlendirmesine rağmen benden asla vazgeçmedi. Bana karşı çok farklı bir tutkusu vardı.
Ben de halalarımı çok seviyordum ancak, ben evlilik değil sadece okuyup kendime farklı bir gelecek düşünüyordum.
Ben yine konuşmadım. Hep sessiz hep içe kapanık... Meryem nenem bana "sessiz tiyara" (teyyare) diye seslenirdi. Evde annemin en büyük yardımcısı bendim ama çok çabuk yoruluyordum. Nefes nefese kalıyordum. Kalbimin çarpıntısını duyabiliyordum. Bir doktor olmayı ve hastaları iyileştirmeyi ne çok isterdim ama imkânsızdı. Çünkü imkânım yoktu.
Çözümsüzlüğün üzerimde yaptığı baskı olsa gerek, sağ bacağımda kasığıma doğru bir ağrı peydah oldu. Günlerce geçmedi. Bilâkis ağrı artmaya ve benim yürümemi engellemeye başladı. Topallıyor adım atarken büyük ağrı çekiyordum. On gün sonra beni yatağa bağımlı hâle getirdi.Kimseyle konuşmadığım için anneme de bir şey anlatamıyordum. Ateşim yükselmiş ağrıdan kıvranırken annem yanıma geldi.
’Kızım ne oldu sana ateşler içinde yanıyorsun’’ deyip üzgün ve şaşkın bakınıyordu. Rengim çükündür(şeker pancarı) gibi kıpkırmızı olmuştu. Dayanamadım feryat figan ağlıyordum ben de. Bacağımı kasığımı gösterdim elimle. Annem açar açmaz bir feryat kopardı. İki tane alt alta yumurta büyüklüğünde şişlik oluşmuştu. Dokunamıyordum ağrıdan. Hemen koşarak Hamide deyzayı alıp getirdi.

Hamide deyza mahallemizin otacısı idi. Benim kolum yıllardır çok çabuk çıkardı. Yanlış bir harekette omuzundan çıkar ağrı verirdi. Hemen Hamide deyzaya gider takdırırdık. O bilirdi ilmini bu işlerin. Kolumu omzundan tutar yerine yerleştirirdi hemen.
Bazen dabaz(ürtiker) olurdum. Yine annem ona götürür beni dağlattırırdı. Doktor nedir bilmezdik. Doktorumuz Hamide deyza idi.
Köye nenemin yanına gittiğimde de Fatma nenemin köyün otacısı olduğunu görürdüm. Birinin göbeği düşerse eline bir kalıp zeytinyağı sabunu (köyde herkes sabununu zeytinyağı ile kendisi evinde yapardı. Çünkü zeytin ağaçları fazla idi. Zengin bir köydü) alıp getirir "Deyzam acı şu göbeğimi çek "derdi. Nenem ona yere yatmasını söyler, onun getirdiği sabunla gider ellerini bolca sabunlayıp köpükler yıkar sonra gelip baş parmağını o kişinin göbeğine yerleştirip etrafında dönerdi. Göbek nerede atıyorsa bilir söylerdi. Ve birdenbire çeker yerine oturdu. Bir gün de nenemle birlikte köyün bahçelerinden ısırgan otu toplamaya gitmiştik. "Nene bu otlar elimi ısırdı "derdim. Dokunmamamı söyler kendisi toplardı. Köyde veremli bir insana ilaç hazırlayacakmış, ısırgan otunun içine bal ve un katardı. Birşeyler daha ilave ederdi ama çocukluk işte tam dikkatimi vermezdim. Ondan bir hamur yapar minik minik yuvarlar kurutur ve hasta kişiye verirdi.

Hamide deyza bacağımı kasığımı görür görmez’’ eyvah’’ dedi.
Annemi bir kenara çekti. Fısıldadı. Annemin gözleri iriydi zaten. Daha da irileşti. ’’Hıyarcık bu!’’ dediler. ’’Bunu ya doktor kesip alacak ya da biz şimdi hemen deleceğiz ’’ dediler. Doktora gidip bıçak ile kestirmektense delmeleri daha iyiydi.Hamide deyzayı işaret ettim. Annem bir iki komşu kadını daha çağırdı. Hamide deyzam malzemelerini alıp getirdi. Küçük tüpün üzerinde kalın örgü şişlerini kıpkırmızı oluncaya kadar ısıttılar. Emine abla gelip dizlerime oturdu. Döne abla kollarımı tuttu. Annemin eli kolu dökülmüş, ağlıyor bana teselli sözleri söylüyordu gözlerime bakarak. Daha önce de dabaz olduğumda yorgan iğnesini ısıtıp tenime değdirerek korkutuyorlardı ya... Ben yine öyle bir şey olacak sanıyordum.
O kıpkırmızı kızgın şişi nasıl batırdılar, bir anda nasıl bir acı duydum. Adeta hayvan damgalanır gibi yüreğim dağlandı, bir çığlık attım. Ama delmeyi başaramadılar. Bu kez diğer şişi alıp delmek için uğraşılarken ’bırakın beni’ diye bağırdım ama imkânsız... Alıcı kuşlar gibi başıma çöküşmüşlerdi. Delmeden bırakmayacaklardı anladım. Nefes alamıyordum. Tepinemiyordum. Üzerime çökenler benim nefes bile almamı engelliyordu. Kan ter içinde sadece bağırıyordum. Çırpınmam, kartalın pençesindeki yavru serçenin çırpınışına benzemişti.
Feryatlarıma tüm mahalle gelmişti. İki şiş ile iki yumruyu deldiler. Ben ise kan ter içinde ellerinin altında nefessiz bayılıp kalmıştım. Petrol fışkırır gibi iltihap boşaltmışlar içinden bezelerin ...
Babam eve gelip kalabalığı gördüğünde şoka girmiş. Durumu öğrendiğinde anneme epeyce kızıp bir de tokat atmış:
’’Böyle bir durum vardı neden haber vermeden kendi başınıza iş yaptınız. Doktorlar ne güne duruyordu. Ya ters bir damara denk geldiyse
ya kızım topal kalırsa. Hepinizin elimden çekeceği var’’ diye epey kızıp bağırınca evde bulunan konu komşu herkes yok olmuş.
İyileşip kalkmam bir hafta sürdü. Yavaş yavaş korka korka yürümeye başladım. Ama yine konuşmamakta direniyordum. Ben konuşmazsam babam beni anlar okula gönderir diyordum. Okulu gözümde o kadar büyütüyordum ki. Sanki oraya giden herkesi anında meslek sahibi yapacaklar. Anında huzura mutluluğa kavuşacak ve prensesler gibi farklılaşacaktım ...

Hayal dünyası bu ya. Çünkü ben bir çocuktum on yaşında bir çocuk....
Bakalım bu çocuk gelecekte onu bekleyen daha binlerce sorun arasından nelerle baş edebilecek ve nelere yenik düşüp kadere boyun eğecekti ?
Vakti saati geldiğinde hepsini yavaş yavaş yaşayıp göreceğiz. Bu hayat oyununda rolümüzü nasıl oynayacağız? Arkası haftaya.

KARDELEN(Ayrıkotu)
26.03.2021

Tülay Sarıcabağlı Şimşek
Dinar/Afyonkarahisar

Beğen

AYRIKOTU
Kayıt Tarihi:26 Mart 2021 Cuma 20:35:10

ANILARIN İÇİNDEN 13 YAZISI'NA YORUM YAP
"ANILARIN İÇİNDEN 13" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Mehmet Burhan AKIN
27 Mart 2021 Cumartesi 13:55:59
Değerli Üstadım,

Güzel bit anı, edebi bir yazı okudum, zevkle hem de eskilere giderek!.. Ne çok benzerlikleri vardır köylerimizin.

Yükseklerinde rüzgâr eksik olmayan çıplak dağları, kağnı yolları, yaylaları, kuru dere yatakları, değirmen yamaçları, irili ufaklı tepeleri, renk cümbüşü çiçekleri, börtü böcekleri, dağda yetişen pancarları, kengerleri, gevenleri birbirine benzer.

Havanları da aynıdır, birbirine benzer...

Yamaçlara yayılan koyunları, sığırları, köy sokaklarında başıboş dolaşan köpekleri, saçaklara yuva yapan serçeleri, kavaklarda gaklayan ala kargaları, çöplüklerde eşelenen tavukları birbirine benzer.

İnsanları da aynıdır, birbirine benzer…

Düğünlerde çekilen halaylar, ak leçekli kadınların dilinden düşmeyen ağıtlar, türkülerde geçen sevdalar da hep aynıdır. Çeşme başı sohbetleri, koyun sağım yerleri, harman sonu yorgunlukları da aynıdır. Dam üstünde savrulan küfürler, bayram seyranlarda yaptıkları neşeli şakalar, düğünlerde giydikleri libaslar değişmez, aynıdır. Her şey kendi öz kültürleridir. Hayat onlar için değişmez, aynıdır. Töreleri, gelenekleri hep aynıdır.

Her köyde bir Hamide deyza, Gülşe kadın ya da Gülperi ana vardır, birbirine benzerler, köylerimizin değişmeyen tabipleri...

Yurdumuzun insanları hep aynıyız, değişmeyiz... Aynı insanlar, aynı hayatı yaşarlar. Her şey ne çok birbirine benzer, aynı dua ve aynı beddualar...

Gülşe kadın yaptığı ilacın son kalanını da koyunun kurtlanmış ayağına sürdü. Topal koyun çeperler arasında yeni bitmiş yeşil yapraklı sarıçiçeği dişleriyle kopardı. Yere basmaktan korkmuş olacak ki sarılı ayağını havada tutuyordu. Çeperler arasından uzanmış yeşil yaprakları zevkle yemeye devam etti. Gülşe kadın ilaç çanağını, kirli sargı bezlerini topladı, mutfak damına geçerken;

"Hep aynıyız, birbirimize benzeriz." dedi.

Saygılarımla Efendim.


1 cevap yazılmış Cevap Yaz


AYRIKOTU Yazının sahibi 27 Mart 2021 Cumartesi 16:33:47
Hayran kaldım yorumunuza. Ne kadar güzel eşlik ettiniz örnekleyerek.
Var olun gönlünüze sağlık. Esenlikler diliyorum.. Hayırlı kandiller olsun inşallah
AYRIKOTU Yazının sahibi
27 Mart 2021 Cumartesi 07:43:39
Edebiyat Defteri seçici kuruluna,Edebiyat Defteri Ailesine sonsuz teşekkür ve sevgilerimle..

Her dem sevgi ile şiir ile ve anılar ile....
Saygılarımla...

Cevap Yaz
Özer YILMAZ1
27 Mart 2021 Cumartesi 05:27:44
İmkansızlıklar içinde ümitsizliğin filizleneceğini görüyor gibiyim, tebrik ediyorum.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


AYRIKOTU Yazının sahibi 27 Mart 2021 Cumartesi 07:36:52
Çok teşekkür ederim. Epey mücadeleden sonra umuda yolculuk başlayacak.
İsabella
27 Mart 2021 Cumartesi 00:01:15

Acıyı buradan hissettim.
Benimde ilkokulda top oynarken ayak bileğim çıkmıştı. Hastanenin tam karşısında oturmamiza rağmen annem kimin aklına uyduysa meşhur çıkıkçı bir kadını çağırdı evimize.
O nasıl bir acıdır Allah'ım, anne ayagim öldü diye çığlıklar attığımı hatırlıyorum.

Yazının devamını bekliyorum. Çok güzel gidiyor 🌼

4 cevap yazılmış Cevap Yaz


AYRIKOTU Yazının sahibi 27 Mart 2021 Cumartesi 07:38:38
Çok teşekkür ederim. Ipek böceği olabilmem için epey mücadele etmek gerekti bu hayatta. Bakalım zaman....
AYRIKOTU Yazının sahibi 27 Mart 2021 Cumartesi 07:38:44
Çok teşekkür ederim. Ipek böceği olabilmem için epey mücadele etmek gerekti bu hayatta. Bakalım zaman....
AYRIKOTU Yazının sahibi 27 Mart 2021 Cumartesi 07:38:50
Çok teşekkür ederim. Ipek böceği olabilmem için epey mücadele etmek gerekti bu hayatta. Bakalım zaman....
AYRIKOTU Yazının sahibi 27 Mart 2021 Cumartesi 07:38:55
Çok teşekkür ederim. Ipek böceği olabilmem için epey mücadele etmek gerekti bu hayatta. Bakalım zaman....
UÇUK
26 Mart 2021 Cuma 22:02:18
Çok güzel bir anlatımdı,yormadan, akıcıydı,çok beğendim yazınızı,saygımla.

UÇUK tarafından 26.3.2021 22:03:01 zamanında düzenlenmiştir.

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


AYRIKOTU Yazının sahibi 27 Mart 2021 Cumartesi 07:41:53
Teşekkür ederim. Gönlünüze sağlık
AYRIKOTU Yazının sahibi 27 Mart 2021 Cumartesi 07:41:59
Teşekkür ederim. Gönlünüze sağlık
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.