Bozuldu tabii dünya...

Saatlerce yağacak yağmur birkaç dakikada yağdıysa ve metrelerce küp hacimlere ulaşıp sağı solu yıktıysa, çok mu?
Biz değil miyiz her gün birbirimizi yiyen? Bizler değil miyiz fütursuzca tüketen, yağmalayan, talan eden? Biz değil miyiz?..

Oysa ki hiçbirimiz kendimize toz kondurmuyoruz. Hepimiz de sütten çıkmış ak kaşık.

Bir yerde bir görüntüye rastladım, aynen şöyle diyordu: “Deniz insanlardan aldıklarını geri kusmuş.”
Kirlettiğimiz ve de tarumar ettiğimiz doğa bizden intikamını çok kötü almaya başladı. Hem de öyle bir başladı ki adeta bizlerden intikam alıyor. Öyle bir başladı ki adeta merhamet duygusunu yitirmiş. Değil miydi ki bizleri doyuran, yediren, içiren? Ne oldu ki!..

Neler olmadı ki, neler...

Çok yazık ettik, çok! El birliği ile sonumuzu hazırlıyoruz. O kadar yazık ettik ki; bir yanda depremler, bir yanda sel baskınları, bir yanda tayfunlar... Ne yaz yaz değil, ne de kış kış. Ne bahardan tad alır olduk, ne de sonbahardan...

Biz yaptık, oysa ki el birliği ile biz yaptık. Kendi sonumuzu hazırladık ve de hâlâ son sürat hazırlamaya devam ediyoruz...

Bozuldu tabii dünya, biz bozulduk.

Ali Rıza Coşkun
28.06.2020