Sâde
6 şiiri ve 4 yazısı kayıtlı Takip Et

Ben



Ben

  Bilmek yetmez bazen. Yaşamak lazım her şeyi. Şuan kalbim çok kırık ama bu geçici bir şey farkındayım. Farkında olsam da mutsuzum, işte burda bilmenin bir öneminin olmadığını anlıyorum. Hayal kırıklıkları,ihtimaller, acabalar, belkiler bırakın peşimi artık. Öyle olsaydı da böyle olsaydı da hiç bir şey değişmeyecekti zaten.
  İnsan bir avuntu arıyor işte. Kendini kandırmak için sebepler buluyor. Bu çabayı nerde görsem tanırım. Derler ya bi insana ikinci şans verilmez diye. Binlerce bahane bulup giden insanı binlerce sebep bulup affedersiniz. Sonuç mu ? Hüsran. Ne istediğini bilmek önemlidir ama ne istemediğini bilmek kadar değil. Ben üzülmek istemiyorum artık mesela. Mutsuz olmak istemiyorum. Kalp kırıklıklarına, zorluklara, umutsuzluklara yenilmek istemiyorum. Acı olacak, zor olacak ama başaracağım. Güçlü bir insan olmak istiyorum. Yavaş yavaş anlıyorum mesela neyin bana iyi geleceğini. Hep sorumluluk sahibi bir insan oldum. Anlık mutluluklar hiç dikkatimi çekmedi benim. Hep ileriyi düşündüm. Pişman da değilim. Çok istediğim bi şeye kaç kere sorulsa hayır diyebilmenin iradesi , paha biçilemez.
    Bu ne demek oluyor ? Bencillik mi ? İki yüzlülük mü ? Kim ne derse desin. Benim kendime duyduğum bi saygı var ve ben çok değerliyim. Dünya senin etrafında dönmüyor dediğinizi duyar gibiyim. Saçma.  Herkesin dünyası kendi etrafında dönüyor.  Bazıları bunu yüksek sesle söyler. Bazıları gizlice yaşar. Ama insanlığın özü bencildir. Konuyu dağıtmak istemiyorum. Bu aslında bencillik de değil kendini koruma iç güdüsü. İleride büyük üzüntüler ve hayal kırıklıkları yaşamamak için kendini dizginleyebilme güdüsü.
    Nuri Bilge Ceylan’ın Kış Uykusu filminde dediği gibi kötülüğe izin vermek ve yüzleşmesini sağlamak. Bunu hayatımın çok yerinde uyguladım. Ama ne gerek var ? İnsanlar bizim kadar hassas değil, ya da beklentimiz doğrultusunda ne yaptığının farkına varıp kendini rehabilite edecek olgunlukta ve birikmişlikte değil. İnsanlar kendini yetiştiremiyor. Yüz kötülüğe de izin versen yüz birinciyi yapacak anlayın artık. Dünya böyle bi yer değil. Artık kötülüğe izin vermek de istemiyorum mesela. Bu benim insanlıkla soğuk bir yüzleşmemdir.
     Toplumla oyun oynuyorum çoğu kez. Kandırıyorum onları. Ben normal bir insan değilim. Ve normal taklidi yapmaktan çok yoruldum. Bunu aykırılık olsun diye ya da kulağa havalı geliyor diye söylemiyorum. Bir noksanlığım var olduğu için ve bunun gerçekten farkında olduğum için söylüyorum. Travmalar, acılar,  zorluklar hepsi geçmişte kaldı öyle değil mi ? Peki neden her gün beynimin içindeler ? Yaşama hırsı, gündelik hevesler beni ne kadar oyalayacak ? Başımı yastığa koyduğumda aklımdan geçenlerin hesabını kim verecek ? Hiç kimse. İşte bu yüzden ben artık kötülüğe izin vermiyorum. Gerekirse ben kötü olacağım. Yeter diye bağırıyor zihnim. Sus artık. 
    Kafamın içindeki hiç susmuyor. Eline ne geçiyor bilmiyorum. Kelimelere dökmüyorum mesela hiç bir şeyi. Her şeyi zihnimde kendi kendime yaşıyorum. İnsanlarla konuşma ihtiyacı duymuyorum mesela. Ne kadar konuşabileceksin ki sanki. Normların ötesine geçemeyeceksin. Ne katacak ki sana bu kendini tekrarlayan devinim. Susmayı seçiyorum, zihnimin doluluğuna gündelik telaşlar girsin istemiyorum.
     Hem bana ne ? Ne yemek yaptığınızdan, aile ilişkilerinizden, yolda ne olduğundan,  dedikodulardan... Sizin küçük dünyanızdan bana ne. Ego mu ? Siz bilirsiniz. Bence değil. Bunu ancak zihni dolu olanlar anlar. Görmek duymak istemiyorum hiç kimseyi. Zihnimdeki kalabalık zaten kovalıyor beni. Kaçıyorum. Bir gün çok yorulursam eğer ben de teslim olurum gündelik yaşamlara , onların küçük dünyasına...

Beğen

Sâde
Kayıt Tarihi:22 Mayıs 2020 Cuma 20:54:02

BEN YAZISI'NA YORUM YAP
"Ben" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Birahat Albal
23 Mayıs 2020 Cumartesi 13:44:25
Benim sürekli düşünüp de yazamadıklarımı resmen yazmışsınız, yazının her cümlesinde kesinlikle dedim, keyifle okudum kaleminiz daim olsun..

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Sâde Yazının sahibi 23 Mayıs 2020 Cumartesi 17:39:20
Teşekkür ederim..
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.