Noah
231 şiiri ve 44 yazısı kayıtlı Takip Et

Dokunma keyfine yalan dünya'nın



Dokunma keyfine yalan Dünya'nın

Yine yollardayım.
Hazal’ın yapraklarıyla süslediği yollarda.
Sağ tarafımda, artık boyanmaya gerek duyulmamış, sıvaları dökülmeye yüz tutmuş bir köy okulu, diğer tüm köy okulları gibi son dönemlerini yaşayan..
Durdum.. Kaskımı çıkarıp sağ aynaya astım.
Dört minik ayak oyun oynuyor.
-Hasan çık vuruldun!
-Hayır! vurulmadım. Ayağımı sıyırdı geçti, bu sayılmaz.
Ellerinde çatal birer dal parçası, mermileri ağızlarında ki ’bam’ sesleri.
Keşke tüm savaşlar hiç olmasaydı, yada çocukların yüreklerindekiler gibi olsaydı.
Vurulunca sayılmasaydı ve küsüp çıkabilseydik savaştan ve hiç kan akmasaydı.
Geriye sadece yorgunluklarımız ve masüm küskünlüklerimiz kalsaydı.
-merhaba çocuklar..
-merhaba, abi..
-oyununuzu seyredebilir miyim?
Utangaç ve bir o kadar meraklı bakışlarla.
-olur abi
(kim ki acaba bu abi. Motoru da ne kadar güzelmiş ve kocaman. Keşke bindirip bizide gezdirse)
Tahminimce o meraklı gözlerin arkasında bu düşünceler vardı.
-hadi Hasan saklan başlayalım.
Hasan koşar adımlarla gövdesine kendisinden önce nice çocuğun saklandığı, yıllardır onlarca kuşa yuva olmuş yaşlı bir ağacın arkasına saklandı.
Minik ellerin avuçladığı bir kaç çakıl taşı atıldı Hasan"ın üstüne doğru.
Bir "booom" sesi.
-bomba attım, patladı, sen öldün, çık oyundan.
Bir öğretmeni ve on öğrencisi kalmış ve eğer bir öğrenci daha eksilirse kapanacak olan okulun tahmini kırk elli santim ve etraftan toplanmış kayalarla örülmüş duvarının arkasından bu masum savaşı dakikalarca seyrettim.
Ve bir saniyeliğine öyle içtenlikle baktımki köyde yaşıyor olmanın güzelliğinin belirtisi olan o kırmızı yanaklara bir an kayboldum ve uzun bir yolculuğa çıktım, kendi varlığımın derinlerine saklı masum çocukluğuma doğru.
Şimşek hızındaydı. Göz açıp kapama aralığında. Ama o kısa an’ın içine sıkışmıştı çocukluğumun tüm güzelliği ve heyecanı.
Doya doya içtim o bir saniyeyi.
Uzun uzun baktım, kendi çocukluğuma, göz kırpması aralığındaki o kısa andan
-hoşça kalın çocuklar.
Utangaç bir el usul usul sallandı ben motorumun aynasına astığım kaskımı takarken..
Ve biliyorum! o minik yüreklerde uzun zaman motosikletli bir abi saklı kalacak, heyacanla ve çocuksu bir aşkla oynadıkları, kan yerine terin aktığı ve yorulunca hep beraber bir köşeye çekilip dinledikleri savaş oyunlarını seyreden.
Yavaş yavaş uzaklaşmaya başladım. "Hasan hadi tekrar oynayalım. Ama koldan vurulunca saymak yok! Ona göre. Tamam söz, hadi saklan"" sesleri yavaş yavaş kaybolurken, kızılın tüm maharetini sergilediği orman yoluna doğru ben de kayboldum..

Beğen

Noah
Kayıt Tarihi:5 Kasım 2019 Salı 09:36:24

DOKUNMA KEYFINE YALAN DÜNYA'NıN YAZISI'NA YORUM YAP
"Dokunma keyfine yalan Dünya'nın" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
glenay
6 Kasım 2019 Çarşamba 23:03:22
Biz de bahçemizde oynardık savaş oyununu.
Ülkemiz sarayımız bile olurdu.

Çocukluk günlerimi hatırladım, ellerimizde değnek kılıçlarla.

Tebrikler,

güzel bir yazıydı..

Cevap Yaz
mertaslan3289
5 Kasım 2019 Salı 21:32:32
Elinize sağlık. SAYGILARIMLA

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.