Ba Barış Bazalka
151 şiiri ve 58 yazısı kayıtlı Takip Et

Diyelim ki...



Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 26.6.2019 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

Benim adım Ahmet..
Türküm...

Abim Hüseyin kürttür, beni ablukaya alan amerikalıların elinden kurtardığında on ikimde belki vardım, belki de yoktum. O gün bir de kardeşim vardı yanımda, kendisi ingiliz, adı Hanry...

Sol koluma bıçak sallandığında yine aynı kavgada, önüme duruşunun bu gün on altıncı yılı...
Kardeşliğimizin izi yüzünde asılı durur...

Diyelim ki hepimizi o gün orada aynı ana doğurdu..
Diyelim ki dağıldık tesbih gibi..
Diyelim ki öldük..

Toprak; sormaz biliyorsun İsmail Abi, kimliğin hangi devletindir, milletin nedir yahut yüzün ne için kara diye..

Öte yandan Ermeni bir bacım vardı sağ olsun çok çamaşırımı yıkadı hükümet beni sürüdüğünde "Merhametliyse, iyiyse, bir yüreği olduğunu bilirse kardeşimdir" dediğim için "İsrailli bir gavur"...

Benim adım Ahmet İsmail Abi...
Bildiğin has be has türküm...

Ama ben bilmem sınırmış, dilmiş, lehçeymiş...
Toğrağı bilirim eşelersem, ekersem tohumu karnımı doyuran...
İnsanı bilirim, ta burasında bak bir köz gibi durmadan yanan merhamet ateşi, ne karıncayı incitir, ne çimeni ezip geçer..

Bir de kötülüğü, kötülüğün milleti yoktur, kötülüğün sınırı, partisi, bayrağı..

Şimdi diyelim ki benim güzel İsmail abim...
Seni kaldırdık şu mezardan, dedik ki İsmail abi Türktür...

Seni yine öldürecekti bu leş yiyici araplar, el uzattın diye garip bir kadıncağıza tecavüze uğramış..
Deseydik ki arap, ne değişecekti...
Yine sen olmayacakmıydın, zalim zulmün cezasını mazluma kesendir diye bağırıp, linç ile ölen.

Benim adım Ahmet İsmail Abim...
Ama kimim, neyim, nereliyim bilmiyorum...

Bu toprakta benim toprağım...
Yüz bin kilometre ötedeki de..

Çünkü güzel abim... Burası dünya, burası biz, hepimiz yaşayalım diye..
Hepsi o...

Yani İsmail abi...
Diyelim ki, benim adım Ahmet değil ve kimliksiz, memleketsiz ve dilsizim..
Yine de senden başkasına derdimi anlatamayacak, yine senin bu mezar taşına sürüp avuçlarımı, ağlayacaktım!

Gördüğüm en merhametli ve Allah’a en yakın ateist olduğun için...
O kadını taşladıkları akşam üstü..

Bunca müslümanın arasında.


Beğen

Barış Bazalka
Kayıt Tarihi:25 Haziran 2019 Salı 07:17:01

DIYELIM KI... YAZISI'NA YORUM YAP
"diyelim ki..." başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Gule
26 Haziran 2019 Çarşamba 23:16:23
Jean-Jacques Rousseau'nun sevdiğim bi sözü var diyor ki "bir toprak parçasının etrafını çitle çevirip "bu benimdir" diyen ve ona inanacak denli saf başkalarını bulan ilk insan, uygar toplumun gerçek kurucusu oldu. Kazıkları sökerek ya da hendeği doldurarak başkalarına, "Bu düzenbazı dinlemeye son verin, meyvaların herkese ait olduğunu ve toprağın hiç kimseye ait olmadığını unutursanız bittiniz demektir" diye bağıracak biri, insan soyunu hangi suçlardan, savaşlardan, cinayetlerden, sefilliklerden ve dehşetlerden kurtarardı."

sınırlar, topraklar, bayraklar da birer suç ortağıdır bu savaş meydanlarında...
eli kana bulanacaksa varsın olmasın ne toprak, ne sınır, ne de bayrak...
önce vicdanlı, merhametli insan olmayı öğrenelim, becerelim de...

ne güzeldi yazınız...çok teşekkür ediyorum size...

Cevap Yaz
Serap IRKÖRÜCÜ
26 Haziran 2019 Çarşamba 14:18:51
Yaşamımızda bizi biz yapan iki değerleri bütünü var. Bulduklarımız ve edindiklerimiz.
Birincisinde hiçbir emeğimiz ve çabamız olmadığı için varoluş başlangıcımız olsalar da varlığıyla övünemeyeceğimiz, yokluğuyla yerinemeyeceğimiz değerler bunlar. Cinsiyetimiz, ırkımız, fiziğimiz, ailemiz, sağlığımız... gibi.

Oysa edindiklerimizle varız hayatta. Eksiklerimizi görüp kapadığımız, yanlışlarımızı düzelttiğimiz, doğrularımızı pekiştirdiğimiz oranda. Üstelik bunları yaşamın hızlı döngüsüne uyum sağlayacak ama omurgamızı zedelemeyecek gibi zamana uyarlayabildiğimiz ölçüde.

Onun dışındaki 'ego çağrışımlı' üstünlük çağrışımları, insanlığı 'temel değerler'inden uzaklaştırarak kast sistemine doğru iterken insancıllığımız yok ettiği için bizi de var edemeyecek hırs çıkıntılarımızdır.

Hiçbirimiz bu anlamda bir diğerinden üstün değil. Önemli olan sıradan olabilmek ve karşımızdakini de böyle görüp itelemeden - ötelemeden- el etek öpmeden - biat etmeden kendimizden sayabilmektir.

Cümlelerin arasında derin mesajların olduğu, felsefi çağrışımları bolca yazınızı çok beğenerek birkeç kez okudum.

Yüreğinize, kaleminize sağlık. İçtenlikle kutlarım.

Sayglarımla.

Cevap Yaz
BayBuhar
25 Haziran 2019 Salı 08:15:37
Ne kara bir ölüm...

Ve Nagazaki'de bir çocuk sırtında ölmüş kardeşinin cesedini taşırken yüzyıl sonrasına sesleniyor.
"Ey! Emperyalizm ben sizi affettim."

Ve o emperyalizm öyle tatlı ölüm paketleri yapti ki.
Çocuklar ve insanlar gülümseyerek ölmeye devam ediyor.

Cevap Yaz
üçrenk (Italia)
25 Haziran 2019 Salı 08:08:04
Vicdandır en hakiki kıblesi insanın,
hep ona yönelmeli...

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.