En Entellektüel-41
150 şiiri ve 158 yazısı kayıtlı Takip Et

Cimrilik ya da gönül fakirliği





Cimri sözcüğü sözlükte, “hasis, parasını hiçbir şekilde harcamak istemeyen, nekes, eli sıkı ve pinti” gibi anlamlara gelmektedir.
Cimrilik yapan kişiye “bahîl” de denir. Bahîl; malı elinde tutmaktan zevk alır, verse de istenilince istemeyerek verir.
Cimrilik terim olarak, “harcanması gereken malı sarf etmekten kaçınmak, para ve malı çok sevdiğinden dolayı, başkasına bir şey vermekten çekinmek” şeklinde tarif edilmektedir.
Tamah, mal toplama, biriktirme hırsıdır. Cimrilik ise, harcanması gereken yerde para harcamaktan kaçınmaktır. Cimriliğin içinde tamah da vardır. Tamah mala muhabbettir. Tamahkâr malını hayırlı işlerde kullanamaz.
Cimri, canının istediği şeyleri almaya gücü yeterken “param gidecek” diye almaz. Hatta hastalansa, bedava ilaç alma yollarını arar. Bunu da bulamazsa tedavi olmaktan vazgeçer.
Cimrilik mal sevgisinden meydana gelir. Cimriliğin sebebi, uzun yaşama ümidi ile parasız kavuşamayacağı arzularıdır.
Kimi, çok zengindir hiç kimsesi yoktur, yaşlanmıştır. Öldükten sonra, malının başkasına kalacağını da bilir. Buna rağmen, sırf mala olan sevgisinden dolayı, iyilik yapmaz. Düşküne yardımda bulunmaz. Hastalansa doktora gitmez, birkaç ilaç almakla yetinir. Hatta kendi malını yemeye bile korkar.
Cimrilik, verilmesi gerekeni vermemektir. Mesela yemeği olanın, aç komşusuna vermemesi cimrilik olur.
Mürüvvetin icapları ile iktifa eden, cimrilikten kurtulur. Mürüvvet, insanlık demektir.

Cömertlik ise, hiçbir karşılık beklemeden ihsanda, bağışta bulunmak demektir. Cömertlik, cimrilikle israfın arasında orta yoldur. Cömert kişi, istenilmeden verir ve vermekten de zevk alır. Bir kimseye verdiği şey zor gelmezse, cömert sayılır.

Hakiki bir cömerde sorarlar:
- Muhtaçlara çok ihsanda bulunuyorsun. Acaba onlar sana minnettarlık hissi içinde bulunuyorlar mı?
- Hiçbiri bana minnettar kalmaz. Onlara o hissi verecek şekilde hareket etmem. Bir şey verirken kendimi aşçının elindeki kepçe gibi kabul ederim. Kepçenin övünmeye, minnete sebep olmaya hakkı yoktur.

“Servetiyle ülkeler satın aldığı halde yapacağı ikram ile gönülleri satın alamayan insanlara şaşılsa yeridir.”
Cömertlik, hiçbir karşılık beklemeden vermektir. Övülmek veya teşekkür beklemek için veren de cömert sayılmaz. “Ben şunu vereyim, o da bana bir şeyler verebilir, vermezsem ayıp olur, yoksa cimri derler” gibi düşüncelerle veren cömert değildir. Cömert, verene değil, verdiğine sevinene denir.

Cimriliğin aşırı derecesi de, kendine gerekli olmayan şeyi vermemektir. Cömertlik, kendine ihtiyacı olmayan şeyleri başkalarına vermektir.
Cimrilik, pek çok fenalıkların kaynağı olan bencilliğe de yol açar. Bencil insan, maddî manevî her imkânı, kendi kaprislerini tatmin etmek için kullanarak pek çok insanî ilişkiyi tahrip eder. Sosyal bağları koparır.
Örneğin, sıla-i rahimi, akrabalarla ilişkiyi, komşu ve yakınlarına ilgiyi, hediyeleşmeyi, ihtiyaç sahiplerine yardım etmeyi engeller. Böylece toplumda samimiyet duyguları, paylaşma ruhu ve kaynaşma bağları kopmuş olur.
Cimri insan saygınlığını yitirir, insanlar onu sevmez kınar. Cimrilik her türlü güzelliğe engel olan bir hastalıktır.
Bir toplumda zengin fakir herkesin birbirine ihtiyacı vardır. Bunların birbirlerine, yeri geldiğinde yardım etmeleri insan olmanın gereğidir. Zenginlerin mal ve paraları ile fakirlerin gönülleri ile bu paylaşımda bulunmaları ne kadar yerinde ve anlamlı bir davranıştır.
Yani millet olmanın gereği olarak; imece usulü ile herkes yapabileceği bir iyilikle birbirinin yanında, yakınında ve gönlünde olmalıdır. Bu gerektiğinde; para, eşya, yemek, ilgi, tebessüm, gözyaşı, destek, acı ve mutlulukları paylaşma, şeklindedir.
Zenginler cimri bencil davranır, fakirler de sabırsız kızgın ve kırgın olursa, toplumun düzeni ve dengesi bozulur. Hırsızlık, kötülük, kapkaç, insan kaçırma, kin ve nefret yayılmaya başlar. Bu ise bir toplumun çözülmesi demektir ve çok tehlikeli bir durumdur.

Cimriliği sadece maddi şeylerle ölçmek yeterli değildir. En önemlisi de gönül cimrisi olmamaktır. Çünkü toplumları ayakta tutan argümanlar; anlayış göstermek, vefalı olmak, kıymet bilmek, hakkaniyetli davranmak halden anlamak, iyilik yapmak, ötelemeden değer vermek, merhametli olmak, şefkatli olmak, yardımlaşmak, koşulsuz sevmek vb. güzelliklerdir.
Yani insanlık adına; dil, din ve ırk farkı gözetmeksizin muhtaçların, gariplerin, haksızlığa uğrayanların, zulme maruz kalanların yardımına koşmak gibi asil değerlerdir. Bunlar ancak gönlü zenginlerde bulunabilir. Gönül cimrisi olanlarda bu hasletleri asla bulamazsınız.
Bencil ve gönül cimrisi başkalarını yeterince sevemez. Birinin taşıdığı hasletleri, yaptığı iyilikleri, fedakârlıkları kıskanır takdir edemez. Daha çok kusur arar, daha fazla tenkit eder. Şahsına yapılan iyilikleri önemsemez, takdir etmez. Az kötülük görmüşse abartılı şekilde tepkide bulunur, kırar döker. Affetmeyi bilmez, hatta gülümsemekten bile uzaktır.

Gönül fakiri, güzel insani davranışlarda da fakir ve bencildir. Hoşgörüsü sabrı az, öfkesi hiddeti daha çoktur. Bu yüzden; uyumsuz, mızıkçı ve huysuzdur. Pozitif bakış açısı gelişmediği için karamsar ve kırıcıdır. Ailesi kızgın, akrabaları küskündür. Dostu, arkadaşı, komşusu seveni yoktur. Çünkü sevmede de cimridir. Sevmeyeni kimse sevmez. Bitkiler, hayvanlar bile tebessüm edene meyletmektedir.
Yapılan bir araştırmada; bir çiçeğe neşeli müzik dinletildiğinde daha güzel açarak daha hoş koktuğu, sevmediği, somurtkan biri yanından geçtiğinde ise kapanarak açmadığı gözlenmiştir.

İnsanın çevresiyle birlikte sağlıklı ve dengeli bir hayat sürdürmesi, dünya nimetlerinin adil ve insanca paylaşılması üzerine kuruludur. Modern dünyanın tüketimi ve bencilliği merkeze alan yönelimi, birlikte yaşama ihtiyacı yerine, bireysel ve bencil çıkarların tercihini körüklemektedir.
Bu anlayış dünyanın hızla yalnızlaşmasına, sevgiden, merhametten, paylaşımdan, değer vermeden uzak “ruhsuz bir robot “ gibi yaşamasına zemin hazırlamaktadır. Bu durum narsist kişilikleri ve birbirinden kopuk bencil kimlikleri de beraberinde getirmektedir.
Modern çağ, ölçüsüzce tüketen ve gereksinimleri bir kenara bırakarak hırsla birikim yapan, paylaşıma açık olmayan, kazandıklarını elinde tutmaya çalışan ve sadece kendisi için harcayan müsrif ve gönül yoksunu kişilikler üretmemelidir. Yoksa kendi sonunu hazırlamış olur.
Günümüz dünyasında, bir taraftan ciddi bir savurganlık ve bencillik yaşanırken, diğer tarafta kendi temel ihtiyaçlarını dahi temin edemeyecek derecede güçlük çeken ve yaşamını sürdürmeye çalışan insanlar mevcuttur.
Bir yanda insanlar açlıktan ve susuzluktan ölürken, diğer yanda şişmanlığın ve getirdiği risklerin önlenmesine, zayıflama ve mide küçültme uygulamalarına devasa yatırımlar yapılmaktadır. Böyle bir dünyanın bencilliği yüzünden, insanlar mutsuz ve acı içindedirler.
Para, mal toplanıp yığılmak için değil, topluma yararlı işlerde kullanılmak içindir. Bu değerler toplumda; “sadaka dağıtma, yardım etme, zekât verme, bağışta bulunma, ödünç verme vb.” hayırlar şeklinde dolaşırsa her yönüyle yararlı olmaktadır.
Veren hayır işlemiş, alanlar rahatlamış olur. Sıkıntılar, gerilimler, nefretler, kıskançlıklar, düşmanlıklar ortadan kalkar. Bazen insanları; “suça, kötü yollara” sürükleyen fakirlik ve çaresizliktir. Bu anlamda yardımlaşma, sorunların çözümünde en etkili yollardan biridir.
İnsan “hayra ve iyiliğe” ancak kendisine verilen nimetlerden cömertçe harcamakla kavuşabilir. Nefsinin bencil tutkularından kurtularak mutluluğu elbette tadar.
Gelin gönüllerimizi ve ellerimizi cömertlik suyu ile bol bol yıkayalım. Paylaşmayı, hoşgörüyü, yardım etmeyi, acılara merhem olmayı, sevmeyi yeğleyelim. Gönüllere girelim, gözyaşlarını silelim.
Gönül insanı Yunus’un tabiriyle; “ Gelin tanış olalım, işin kolayın tutalım. Sevelim sevilelim, dünya kimseye kalmaz…”
Sevgiyle kalın…


Beğen

Entellektüel-41
Kayıt Tarihi:22 Haziran 2019 Cumartesi 00:24:11

CİMRİLİK YA DA GÖNÜL FAKİRLİĞİ YAZISI'NA YORUM YAP
"CİMRİLİK YA DA GÖNÜL FAKİRLİĞİ" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Cahit KARAÇ
25 Haziran 2019 Salı 14:00:52
Dünya bu güne kadar kimseye yar olmadı ki, bundan sonrada sana, bana yar olsun.
İzzet sahibi olmadan, ikram sahibi olunmaz. Onun için önce ikram sahibi olma konumuna gelmen lazım. Ardından da inanç sahibi olmak gerekir.

Vermek içinde Cömertlik gerekir. Cimrilik bir hastalıktır, Cömertlik ise yiğitliktir.

Not: Bundan sonrasını benim yazılarımdan oku. "Google" Cahit Karaç yaz ve sorgula seni tatmin edecek bir çok konuda yazılmış, Yazılarım var.

Cahit KARAÇ
Şair, Düşünür ve Yazar

Cevap Yaz
Cahit KARAÇ
25 Haziran 2019 Salı 13:47:25
Sayın Yeganem; Sevgili kardeşim, Yazınızı okudum. Okumadan önce de en az camilerdeki hoca ve hacılardan da binlerce defa dinledim. Şimdiye kadar dinlediklerimden de hiç bir şey anlamış değilim. Sebebine gelince ya onlardan çok şey bildiğimden, ya ukalalığım-dan hiç birine itibar etmedim. Çünkü onlarda ben de aynı çizgideyiz.

Allah için doğruyu söylemem gerekirse, sana şunu söyleyeyim. Ben, sen, o her kimse birine yardım edeceksek adama bakıyorum. Adam benden varlıklı. Ama istemeye alışmış. Ben o adama yardım edince ben kendimi keriz yerine konmuş oluyorum. O nedenle de yardım etmekten vaaz geçiyorum.

Benim bu hareketim. Ne cimrilik, ne de gönül fakirliği yada zenginliğidir. Bunu adamlar huy edinmişler. Elli yerden yardım alsalar. Hiç bir şey değişmiyor. O adam yoluna devam ediyor. Ben yaptığım enayilikle kendimi yeyip bitiriyorum. Bu mu? Şimdi Müslümanlık, dindarlık.

Selam, sevgi ve saygılarımla.

Cahit KARAÇ
Şair, Düşünür ve Yazar.





Cevap Yaz
Cahit KARAÇ
22 Haziran 2019 Cumartesi 21:38:39
Çömertlik huy güzelliğiyken, cimrilik hastalıktır.

Cahit Karaç

Cevap Yaz
Cahit KARAÇ
22 Haziran 2019 Cumartesi 21:38:27
Çömertlik huy güzelliğiyken, cimrilik hastalıktır.

Cahit Karaç

Cevap Yaz
Cahit KARAÇ
22 Haziran 2019 Cumartesi 21:35:31
Çömertlik huy güzelliğiyken, cimrilik hastalıktır.

Cahit Karaç

Cevap Yaz
Cahit KARAÇ
22 Haziran 2019 Cumartesi 21:21:32
Dünya sana bana yar olmaz. Senin benim cimri yada gönül fakiri olmamız. Tanrı'nın mı? isteği yoksa bizim mi?

Yaşamak İnsan Olmaktır. Herkesin nihai hedefi budur. Herkes bu hedefe doğru yürüyüp koşar. Ama kimi yakalayıp elde eder. Kimi edemez.
Allah dilemedikçe biz ne cimri, ne de çömert oluruz.

Cahit KARAÇ
Şair, Düşünür ve Yazar

Cevap Yaz
Cahit KARAÇ
22 Haziran 2019 Cumartesi 21:12:03

3 cevap yazılmış Cevap Yaz


Cahit KARAÇ 22 Haziran 2019 Cumartesi 21:28:27
Kuldan istemek cehalettir.
Allah dilerse, o sebeptir.
Kulun mayası benliktir.
Benim hiç bir bencile yoktur ihtiyacım.

Bu şiirimden alıntıdır.

Cahit KARAÇ
Cahit KARAÇ 22 Haziran 2019 Cumartesi 21:28:33
Kuldan istemek cehalettir.
Allah dilerse, o sebeptir.
Kulun mayası benliktir.
Benim hiç bir bencile yoktur ihtiyacım.

Bu şiirimden alıntıdır.

Cahit KARAÇ
Cahit KARAÇ 22 Haziran 2019 Cumartesi 21:55:13
Olur olmaz her şeye eleştiri vs. yapılmaz.
Birazda karşıyı anlamaya çalışmak gerekir.

Cahit Karaç
kadiryeter
22 Haziran 2019 Cumartesi 10:04:31

Yazınızı, yarısına kadar tam dikkatle, kalan kısmın yarısını hızlı okuma şekli ile ve dördüncü kısmını özetle okudum.

Konu çok değerli ve har vakit geçerli... şehirlerde ve özellikle şişkin şehirlerde böyle konuların çok ender konuşulduğunu sanıyorum.

Bitişik kapı komşusundan beyhaber olanları gözlemliyor ve çok üzülüyorum...
Herhangi bir âfat olsa acep o kişiler, o komşusuna sarılıp imdat yardımı istemezler mi!?.
Varlık içinde iken, kendini geçmişe götürüp- ne oldum; ne olacağım sorusunu kendine sormalı insan.

Yazınızın içinden ençok kepçe örneğini aklıma yazdığımı; sâdece ve özellikle bu deyim için özel teşekkürümü sunarım...

Konu içinde geçen bir kelimeyi işlemeniz hoşuma gitti; nekes...
Anam rahmetli çok defa tekrarlar- dururdu bu kelime ile anılan atasözünü; "nekes'in harcı ikidir"...
Aklım erdiğince açıklamasını yapayım; cimri insanın işi ileri gitmez...
Kıstığı malzeme ya da diğer işlerinden o kadar çok zarar görür ki; örnek, bir liraya mâledeceği işi,
o'na iki kiraya mâlolur ya da yapmakta olduğu işte, iki misli zahmet çeker.

Hürmetle Selâmladım; O hoş sözlerle bezenmiş Gönlünüzü...
Böyle konuları diz-dize oturup konuşmaya neçok hasretim bir bilseniz...
Bu sebeple, büyüklü evi severim, aklı benden büyük insanların elini öpesim gelir;
Sizin eliniz gibi, Efendim.

kadiryeter Kadir Yeter. 22 HAZÎRAN 2019 Cumartesi.
Kavakmeydan Mahallesi. TRABZON.

Cevap Yaz
Yeganem
22 Haziran 2019 Cumartesi 00:59:23
ALLAH IN yarattıkları fani verilenlerse emanettirler..
Önce bizlere sunulan ömür tüm uzuvlarımız mal mülk dedikleri herşey emanettir..
Emanetlerde hak sahiplerine önce ailesi sonra yakınları komşuları mağdur halde olanların hakları vardır..
Sadaka gönülden Allah rızası için verilen...
Zekat mal varlığının kırkta biri onda fakirlerin hakları vardır..Nedense
zekatlarını vermeden çekinenler tatile gitmeye lüks içinde yaşamaya içki kumara
bolca harcarlar..
En yakınları hasta olsa asla yardımına koşmazlar o yardıma ihtiyacı olanlarda banka faizle para veren kan emicilerin sistemine koşarlar iflas ederler az dğil
kullanım eşyalarına hacizler gelirken yakın akraba komşu tanıyanların asla canı acımaz yardımına koşmazlar..Stres depresyon kimi zamanda bunalımla intiharlar olur..Açlıktan yokluktan bir kişi can verirse ilaç veya ihtiyaçlarını karşılayamazsa önce ailesi yakınları akrabaları mahalle sakinleri görüpte yardım etmeyen tüm insanlık mesuldür..
Malım mülküm derler yangınla selle biranda elden çıkacaklara..Kabristana bakıp ibret almazlar bazılarına kefen bile nasip olmaz..Cömertlerin yeri cennet cimrilerin yeri cehennem olarak anlatılmakta kitabımızda..
Cömert ALLAH RIZASI için verir verdikçe sevinir cimriyse nefsiyle şeytanın vesvesesiyle hareket eder varken yemez ne kendine ne de çevresine yararsızdır ..Allah Hak yoldan ayırmasın iyi huyla huylandırsın Anlamlı güzeldi yazı ALLAH razı olsun..Selam ve dua ile..

4 cevap yazılmış Cevap Yaz


Cahit KARAÇ 22 Haziran 2019 Cumartesi 21:52:00
Yukarda güzel anlatmışsın. Verir, yedirir, İçirir.
İnsan ne zaman vermez, Yedirmez, İçirmez.
Karşısındakinin tutumuna göre hareket ederse; vermez. Yedirmez. İçirmez.
Her güzelliğin yolu iyilikten geçer.
Bu işler al gülüm, ver gülümden geçer.
Cahit KARAÇ 25 Haziran 2019 Salı 14:22:08
İyiler Allah 'a yakın, Kötüler Allah'tan uzaktırlar. Kul ne yaparsa kendine yapar. Ben ve eşim ikimizde hastayız. İkimizde iki yıldır oruç tutamıyoruz. İkimizde ramazandan önce Zekat, fıtır ve sadakalarımızı ödüyoruz. Allah kabul eder, etmez onu ben bilemem. Allah'a emanet ol.
Ama şunu da söyleyeyim sana Tahminim, İslam aleminde 29 müteşabih ayetten 19 una yorum yazıp açıklayan bir tek benim. Geri kalan 10 taneyi de açıklasınlar diye onlara bıraktım.Sevgilerimle.
Cahit KARAÇ 25 Haziran 2019 Salı 14:27:50
Allah, yaratır. yaşatır. Yaşattıklarına bilmediklerini öğreterek, geri onları kendine dönderir.
Yeganem 26 Haziran 2019 Çarşamba 01:09:08
Teşekkür ederim yorumuma yazdığınız için Cahit KARAÇ bEY,
Cimrilik şeytanın vesvesesiyle kendi ihtiyacına dahi harcamamaktır oysa verdikçe artar.Kişinin kendisine ettiği zararı dünya gelse yapamaz..İyiller kula kul olmaktan uzak hak yolun yolcusu iyilerledirler..Niyet hayır olduğunda akibette hayır olur..
Geçmiş olsun size ve eşinize ..Her doğan doğmadan geri dönüş biletini almıştır dönüş zamanı gizlidir Allah yaratan emanetleri de geri alacak olandır..Her şeyin tek sahibi Allahtır.Teşekkür ederim yorumunuz için.Selam ve dua iile..
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.