İsabella
35 şiiri ve 23 yazısı kayıtlı Takip Et

90'larda çocuk olmak



Herkesin özlem duyduğu yıllar vardır. Benim de var, 90lar.
90’larda çocuktum ve  en güzel yıllarımdı. Belki de herkes için en son o yıllarda kaldı tüm sevgi ve samimiyet.
Rize de yaşıyordum.  Önüm deniz arkam yeşillik. Çok güzeldir memleketim. Iki kardeştik. Abim ve ben.
Ikimizde oyunbaz. Evden çıkmanın yolunu arardık hep. Mahallede arkadaşlar bizi beklerdi. Anne ne olur gidelim diye yalvarırdık. Bak evin önünden başka yere gitmiycez nolur... Annem dayanamaz izin verirdi. Balkondan baksa zaten götürdü bizi.
Herkesin bir grubu vardı. Ben en iyi top oynamayı bilirdim. Abimden dersliydim nede olsa. Biz maç oynardık. Kızım diye ben hep kaleci olurdum. Sonra sıkılır kızlarla oynamaya giderdim. İp atlardık, istop oynardık, yedi taş oynardık.
Acıkınca eve gitmezdik anne ekmek arası salsana sepetle diye bağırırdık. Annem her defasında kızsa da yine de yollardı sepeti aşağıya. Sonra oyuna yine devam.En keyifli oyun akşam kararmak üzere saklanbaç oynamaktı. Hep nedense kazan çömlek patlardı. Karanlıkta bulmak zor olurdu. Ayşe sobe derdik "yooo ben Ayse değilim" ki diye çıkardı Ahmet ortaya "kazan çömlek patladı" diye bağırırdı herkes bir ağızdan. Akşam ezanı okununca da herkes evine dağılırdı. Eve gidince de pestilimiz çıkardı. Hemen uyurduk. Yorulmak ne güzeldi.

Bakkalımız vardı veresiye gider istediğimizi alırdık. Misafir gelse annem koştur koştur bakkala yollardı. Karton kutularda satılan kremalı bisküvi ile gofret evden eksik olmazdı. Kapı komşumuz Şaziye yenge de evimizden hiç eksik olmazdı. Annem hep çocuklarının sallanan dişlerini iple çekerdi. Hiç biri de ağlamazdı. Komşuluk ne güzeldi.

Istanbul’dan kuzenim gelirdi yaz tatillerinde. Sizin köyünüz  çok güzel, keşke bizde burda yaşasak derdi. Bende Istanbul’da köyünüz yok mu diye sorardım. Yok derdi. Hep düşünürdüm o zamanlar köysüz bir yer olur mu diye. Aklım almazdı. Küçük düşünürmüşüm meğer. Sonra mektuplaşırdık.  Kokulu mektup kağıdı alırdım, kartpostal alırdım. Hatta müzik çalan kartpostallar çok güzeldi. Yazardım büyük büyük sayfa dolsun diye. Sepet sepet yumurta sakin beni unutma her mektupta vardı ve kestane kebap acele cevap zarfın iç kapağında mutlaka yazılırdı. Heyecanla cevabını beklerdim. Mektuplaşmak ne güzeldi.

Birgün 23 nisan kıyafetlerimle sokağa inmek istemiştim. Annem kirlenir üstün demişti. Ben ağlamıştım oyun oynamıycam biraz giyeyim dolaşayım demiştim. Sokağa inipte oynanamak olur mu? Düşüp dizlerimi ellerimi kanatmıştım.  Acıdan değil de anneme ne diyeceğim diye ağlaya aglaya eve gitmiştim. Külotlu çorabım yırtılmıştı. Annem herzamanki gibi bir ton kızmıştı bana. Anneden korkmak ne güzeldi.

Sabah kalkar kalkmaz abimle tusubasayı izlerdik. Annem sobayı yakana kadar büzüşür beklerdik. Akşamları da  ninja kaplumbağalar... Sonra Barış abimiz vardı herkese 10 10 10 veren. Hiç kaçırmazdık programını ailece izlerdik. Bizimkilerin dunkofu vardı, Çılgın Bediş’in heyo heyosu, Ferhunde Hanımlar vardı.... vardı da vardı. Iyi ki de vardılar. Leblebi tozları, cipslerden çıkan tasolar, gazetelerdeki Ayşe bebekler. Eğlencemiz de oyunlarımız da herşey güzeldi. Anlatmakla bu yazı bitmezdi. Anlayacağınız 90’larda çocuk olmak çok güzeldi.


Beğen

İsabella
Kayıt Tarihi:7 Şubat 2019 Perşembe 01:08:32

90'LARDA ÇOCUK OLMAK YAZISI'NA YORUM YAP
"90'larda Çocuk Olmak" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Konsantre Karanlık Madde
20 Mart 2019 Çarşamba 02:35:15
"90 ların tek sorunu çok kısa sürmesi idi..."

Daha özgür insanlardan oluşuyordu halk. En başta kafa olarak. RTÜK yoktu. Sıcağı sıcağınanın bütün bölümlerini izledim çok sonradan. Sivil polis kenarda sigara içerken katil zanlısı 15 dakika demeç verdi bir bölümde. Türk Müziği de son demlerini yaşadı. Daha çok okuma alışkanlığı vardı bence. Babamın arabasını kaçırdığım zamanlar, son ses enigma ile bir vurgun bu sevda ile dolaşıp ilk serserilikler, ilk öpücükler, şizofrengi ve bilim teknik dergileri, takoz cep telefonları... Sanki sinema da öldü 90 lardan sonra bu ülke için. Bence estetik kaygı ve bilginin hala saygı duyulduğu yıllardı yine bu ülke için...

Cevap Yaz
hürsel
24 Şubat 2019 Pazar 21:02:30
sanırım doksanların çocukları yüzyüze samimi ve sıcak dostluk ve arkadaşlıların en son nesliydi, çünkü teknolojinin yaygınlığı o yıllarda daha yoktu , hayatımıza girdi evet teknoloji ama sanal ortamlar yarattı , insanları biribirinden uzaklaştırdı ve yalnızlaştırdı bu bir gerçek , kaleminize sağlık bunları paylaşmanız çok güzel, sevgi ve selamımla

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella 25 Şubat 2019 Pazartesi 11:03:12
Çok teşekkür güzel yorumunuz için..
ÖNDER34
8 Şubat 2019 Cuma 04:33:04
Güzel bir paylaşım tebrik ederim her insan çocuk kalmak ister lakin mümkün değil
Ama yinede o günlerin hayallini kurar

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella 8 Şubat 2019 Cuma 07:44:15
Içindekiçocuk yaşıyorsa hala ne önemi var zamanın ne kadar geçmiş olduğunun.
Cocukluktan ziyade o yılların güzelliği kalmadı :/
Yine de şanslı doganlardanim :)
ÖNDER34 8 Şubat 2019 Cuma 07:50:08
Ne güzel şaire hanım çocukluğun halen yaşıyorsa sende bunu herkes başaramaz mesela benim gibiler
muslumbayram
7 Şubat 2019 Perşembe 12:17:15
Çok hoş güzel anılar
insanı çocukluğuna savuruyor
sizin köy büyükmüş mahalle bakkal vs
sanki kasaba gibi
kutluyorum çok güzel sımsıcak bir yazıydı
saygılarımla

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella 7 Şubat 2019 Perşembe 15:49:17
Anlattığım mahallemizdi. Köyümüz başka :)
Gamzelimm
7 Şubat 2019 Perşembe 12:10:25
Böyle yazılar okumak nasıl iyi geliyor insana ve sıcacık ısıtıyor yüreğini.
Keyifle okudum, aldı götürdü beni o yılların sadeliğine ve içtenliğine.
Unuttuğumuz ne çok güzellik varmış, insan okuyunca daha çok farkına varıyor bunun.
İki binli yılların girişine kapı aralayan doksanlı yıllar...

Çok güzeldi yazı, tebrik ederim.

Sevgilerimle

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella 7 Şubat 2019 Perşembe 15:50:59
Seksenler yazından etkilendim diyebilirim.
Anilar canlandı birden :)
Çok teşekkür ederim.
Sevgilerimle...
fues
7 Şubat 2019 Perşembe 11:54:12
90 larda cocuk olmak gerçekten paha biçilemez bir sevinç
herşeyin tadı başkaydı
komşunun tahinli keki
sıdıka teyzenin cimriliği
halamin menekşeleri
müzik öğretmenine duyduğum aşk:)
babamdan saklı gizli giydiğim kısa şort
*okçul diye bi oyun vardı onu oynamadigimiz bir gün bile yoktu :)))
mini bakkalimiz vardı sanki bir tek onda satılırdı çikolatalı gofret
her cuma pazar kurulurdu o bile devasa mutluluktu
daha bir sürü bir sürü şey:)


ay teşekkür ederim :)

...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


İsabella 7 Şubat 2019 Perşembe 15:51:41
Rica ederim :))

Asıl ben teşekkür ederim güzel yorumun için..
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.