ZÜBEYDE YALÇINKAYA
399 şiiri ve 101 yazısı kayıtlı Takip Et

Gezici



Yaptığı sadece bir deneydi. Deneye göre insanın televizyon içinde yaşamasının mümkün olup olmadığıydı. Tuhaf ve bir o kadar zor olan deneyde kullanılacak kobayda yine deneyi yapan bilim adamından başkası değildi. Bu konu üzerinde yıllarca çalışan bilim adamı kendini televizyon içine ışınladı. İlk başta ışınlanırken ölüyor olduğunu düşündü ve karanlık bir ışın yolculuğundan sonra gözlerini televizyon dünyasında buldu. Önce çizgi dünyasında olduğunu gören adam gördüğü yaratıkların canlılığına hayret etti. Her şey o kadar gerçekti ki. Önce ağaçtan bir meyve koparıp yemek istedi. Fakat meyve toz tadıyordu. Bu yüzden onları tükürmeye başladı. Neyi tutmak istese avuçları içinde koca bir ışık yansıması olduğunu fark etti. Bu sırada çizgi film bitmiş ve kendini haberler içinde bulmuştu adam. Bir araba takla atmıştı ve o da tam bu sırada araba altında kalmıştı. Önce,
-Artık hayat bitti derken, birden arabanın altından çıktığını gördü. Kendi de araba gibi koca bir ışıktı ve olandan etkilenmemişti. Bu duruma şaşırmıştı. Daha sonra bir film içinde kendini bulan bilim adamı bu film içinde de ne yapacağının şaşkınlığını üzerinden atmadan bir kadınla karşılaştı. Kadın çok güzeldi. Ve bizimkisi ona orada hemen aşık oldu. Fakat bir şey vardı. O da bu dünyanın sanal oluşuydu. Kadınla dakikalarca bakışan adam birazdan olacakların farkında değildi. Arkasında kızın sevgilisi olan mafya babası tarafından vurulmuştu. Ve kendisinin bedeninden kırmızı bir su akıyordu. Kız ise ona üzgün gözlerle baksa da mafya babasının koluna girip oradan uzaklaştı. Bizimki bir müddet öyle kaldı ve vücudundan akanın bir ışık yansıması olduğunu anladı. Ve ayağa kalkıp yürüyerek kızın ardından yürüdü. Kızın ellerinden tuttu ve kendini tekrar normal dünyaya ışınladı. Fakat beklediği olmamıştı. Kız gerçek bir ışın olduğu için normal insanların dünyasına gelememişti. Bilim adamı bu duruma çok üzüldü. Ve kızı normal dünyada arama kararı aldı kendi kendine. Sonunda kızı buldu. Kızla göz göze geldiler. Kız adama,
- Sizi bir yerden tanıyor gibiyim ama çıkaramadım, dedi. Bizimki oracıkta kıza benimle evlenir misin, dese de. Kadın adama gülümsedi. Sonra mı? Sonra kızın arkasından bir ses geldi.
-Anne bu yabancı kim? Babam arabada seni bekliyor, dedi. Bilim adamı duruma üzüldü. Ve orayı arkasını dönerek terk edecekken, kız ona seslendi.
-Olur, dedi. Adam şaşırdı. Ona,
-Ama sen evlisin galiba dedi. Kız,
-O benim eski eşim, dedi. Adam,
-Peki, burada ne arıyor dedi. Kız,
-Ortak bir ürünümüz var, diyerek kızını gösterdi ve gülümsedi. Adam sevindi. Ve aşk böylece yine yolunu bulmuştu yaşamanın…

Beğen

ZÜBEYDE YALÇINKAYA
Kayıt Tarihi:4 Aralık 2018 Salı 19:41:04

GEZICI YAZISI'NA YORUM YAP
"Gezici" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR


Henüz yorum yapılmamış.

Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.