ÜYELİK GİRİŞİ ÜYE OL
Anasayfa Şiirler Forum Etkinlikler Kitap Nedir? Bicümle Tv Müzik Atölye Arama Blog İletişim Yazılar
Giriş Yap Üye Ol
Deneyim başımıza gelen bir şey değildir, başımıza gelenlerle yaptığımız bir şeydir. Aldous Huxley Paylaş
ANASAYFA
ETKİNLİKLER
NEDİR?
TİVİ
BLOG
BİCÜMLE
ATÖLYE
ARAMA

Sen de sev ama sevilme benim kadar!

gürhan
748 Yazısı Kayıtlı


Sen de sev ama sevilme benim kadar!





Sen de sev ama sevilme benim kadar!
Karşımda put gibi duruyordu. Yaşama dair hiçbir emare yoktu. Nefes bile aldığından şüpheliydim. Taş kesilmişti. Gözlerini sabit bir noktaya dikmişti, gözlerime bakamıyordu. Parmaklarını dahi kıpırdatamıyordu. Suçlu gibi duruyordu. Yelkenlerini indirmişti. Havlu atmıştı.
Çok sevdiğimi biliyordu. Onun tırnağına dahi zarar gelmesini istemediğimi… Ağlamasına razı olmadığımı… Acı çekmesine müsaade etmediğimi… Saçının bir telinin dahi kırılmasına, yüreğinin incinmesine asla ve asla razı olmayacağımı da biliyordu. Belki de onun canını acıtan buydu. Bana karşı mahcubiyeti çoktu. Ama her şeyi düzeltmesi için de vakit artık çok geçti.
Benim ona olan bağlılığımı, onsuz he hale düşmüşlüğümü bizatihi görmüştü. Beni yaşamıştı ama ben onu yaşayamamıştım. Onun arkasındaki duvardım, sırtını dayadığı, güvende hissettiği… Ağlayınca mendil olduğumu, hastalanınca ilaç olduğumu biliyordu. Yalnız kaldığında yanında bir tek benim olduğumu, dara düştüğünde elini uzatacağı el olduğumu… Belki de aşırı sevilmekten kaybetti. Bitmez diye düşünmüş olabilirdi. Kalp çantasında sevdalı bir keklik zannetmişti belki de beni. Ne olursa olsun gitmez! diye akletmiş de olabilirdi. Umursamazlığı bu yüzdendi. Sevmezliği, özlemezliği…
Başkası ne kadar kapatabilir boşluğunu? Ne kadar onun gibi olabilir? Nasıl sever fedakârca? Nasıl özler masumca?
O böyle durunca yanımda dut yemiş bülbül misali ben de sol yanımı yumruklayıp haykırdım bütün gücümle:
“Şurama batan ağrı neyin nesidir
Şurama saplanan sancı…”
Gözyaşlarım süzülüyordu yanaklarımdan aşağı…
Saçım sakalım hüzün içindeydi.
Kalbim delicesine çarpıyordu.
Aklım almıyordu onca şeyi.
Bir insan bu kadar sevilirken nasıl da kör olurdu?
Nasıl da taşlaşırdı?
Nasıl da başkalaşırdı böyle?
Beni anlamasını beklemiyordum.
Sevmesini de, özlemesini de.
Derdime şifa olmasını…
Teselli i yahut teskin etmesini…
Ağrı da benim, acı da, sancı da…
İlacı da benim, şifası da…
Zehri içinde olan panzehirim.
Kaburgalarımı kırarcasına yumrukluyordum sol yanımı:


"Sen de sev ama sevilme benim kadar!" içeriğini
okumaya devam etmek için ücretsiz üye ol


Edebiyat Defteri'ne zaten üye misin? Üyelik Girişi Yap


En Çok Okunan Yazıları
Son Eklediği Yazılar
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.