ÜYELİK GİRİŞİ ÜYE OL
Anasayfa Şiirler Forum Etkinlikler Kitap Nedir? Bicümle Tv Müzik Atölye Arama Blog İletişim Yazılar
Giriş Yap Üye Ol
Kendine güvenmeyenin en iyi taktiği, susmaktır. LA ROCHEFOUCAUL Paylaş
ANASAYFA
ETKİNLİKLER
NEDİR?
TİVİ
BLOG
BİCÜMLE
ATÖLYE
ARAMA

S'nin gölgesi...

Lâl Vâveyla
1 Yazısı Kayıtlı






S'nin gölgesi...


Vasiyetimdir..!
Senden önce ölürsem
kefenlemesinler ayaklarımı...

***
Evvel zaman içinde
henüz ademoğlunun ayak basmadığı
bir vadide şarkı söylermiş papatyalar...

Gelincikler zarif hareketlerle salınır
papatyalara eşlik edermiş...

Onları tatlı bir tebessümle izleyen
yaprakları yemyeşil uzunca boylu
bir ısırgan otu varmış
biraz utangaç ve çok yalnızmış...

Bir gün bütün cesaretini toplayıp
papatyaya selam vermiş
papatya bütün zerafetiyle başını eğip
gülümseyerek karşılık vermiş...

Artık günlerini sohbet ederek geçiriyorlarmış
papatya ısırgan otuyla konuştukça ona
içten içe bağlanıyor, günlerini onsuz geçiremeyeceğini anlıyormuş...

Bir gün vadi meltemi öyle bir esmiş ki
köklerine tutunmaktan başka çareleri yokmuş,
ısırgan otu papatyayı korumak için sımsıkı sarılmış,
o anda papatya taç yapraklarında bir acı hissetmiş ve ısırgan otunu itmiş...

Isırgan otunun niyeti onun canını yakmak değilmiş
ama tabiati işte yapraklarındaki ince tüyler,
hüznünün ve yalnızlığının tek sebebiymiş...

Papatyanın yapraklarında ki kızarıklıkları ve kaşınması izleyip bir şey yapamamak onu oldukça üzüyormuş, sonra ısırgan otu papatyaya daha fazla zarar vermemek
için ondan uzaklaşmaya karar vermiş...

Papatya bu durumu anlayamıyor içine kapanıyor,
şarkı söylemiyor, konuşmuyor gülmüyormuş, onun
yapraklarındaki kokusunu soluyor, ısırgan otunu özlüyor
o sarılma anını acı da olsa aklından çıkaramıyormuş...

Papatyanın bembeyaz taç yaprakları günden güne solmaya başlamış,öyle gururluymuş ki böyle yavaş yavaş acı çekerek ölemezmiş, bu güne kadar hiç hissetmediği ve duymadığı cevabını kendi içinde veremediği o yakıcı bilinmezliğe son vermenin bir yolunu bulmuş, gövdesindeki yaprağıyla birinci taç yaprağına asılmış "Seviyor", ikinciye "Sevmiyor" ...

On dördüncü taç yaprağını da kopardığında " Sevmiyor" demiş, tek bir yaprağı kalmış ve artık çok geçmiş on beş " Seviyor" bu sözü onun ağzından duymadıkça bir değeri yokmuş...

Seslenmiş ısırgan otun


" S'nin Gölgesi..." içeriğini
okumaya devam etmek için ücretsiz üye ol


Edebiyat Defteri'ne zaten üye misin? Üyelik Girişi Yap


En Çok Okunan Yazıları
Son Eklediği Yazılar
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.