ÜYELİK GİRİŞİ ÜYE OL
Anasayfa Şiirler Forum Etkinlikler Kitap Nedir? Bicümle Tv Müzik Atölye Arama Blog İletişim Yazılar
Giriş Yap Üye Ol
Bilge sözler şeker kamışına benzer; ne kadar emsen de tadı tükenmez. (Afrika Atasözü) Paylaş
ANASAYFA
ETKİNLİKLER
NEDİR?
TİVİ
BLOG
BİCÜMLE
ATÖLYE
ARAMA

İnanmak, inanmak, inanmak

demirelim_46
24 Yazısı Kayıtlı






İnanmak, inanmak, inanmak
İnanmak, inanmak, inanmak… Başka çare ve seçenek yok. Aciz, kibirli, şüpheci, çelişkili, korkulu ve kaygılı aklın mantık oyunlarına kapılıp kendi içinde kıvranıp durmak kadar büyük çelişki ve acziyet ne yazık ki yok.
İnanıyoruz aslında. Zira fıtratımızın gereği bu. Zihnimizde yarattığımız, bazen madde sathına indirdiğimiz, bazen aklımıza getirmekten bile korktuğumuz, bazen şekillendirdiğimiz, bazen inandığımızı bilmeden inandığımız bir çok şeye inanıyoruz. İdeolojimize inanıyoruz, amaçlarımıza inanıyoruz, düşüncelerimize inanıyoruz, duygularımıza inanıyoruz, mutluluğa ve mutsuzluğa inanıyoruz, kendimize inanıyoruz, aklımıza inanıyoruz, yaptıklarımıza ve yapamadıklarımıza inanıyoruz. Madde planında büyük ölçüde bilimin getirdiklerine inansak da, mana planında büyük ölçüde ispatlayamadığımız ve bilim tarafından ispatlanamayan şeylere inanıyoruz. Ve garip tarafı çoğunlukla inandığımızı bilmeden inanıyoruz. İnanmadığını iddia eden insan büyük bir yanılgı içindedir. Mutlaka inandığı birşeyler vardır çünkü hayatta herşey, özellikle soyut kavramlar deneyle ispat edilemez.

En büyük çıkmazlarımızdan biri de sanırım aklımıza ve onun kendi çabası ile bulduklarına inanıyor olmamız. Psikiyatrik rahatsızlıkların temel nedenini de bu olarak görüyorum ben. Özellikle 0-6 yaş arasında anne babamızdan öğrendiklerimiz ne ise yaşantımız büyük oranda buna göre şekilleniyor. Anne babanın inanç kalıpları ne ise bu kalıplar çocuğa da sirayet ediyor ve geri kalan yaşamını şekillendiriyor. Mutluluğa, huzura, iyiliğe, merhamete inanan anne babaların çocukları da bu erdemlere inanmaya başlıyor. Bu yönüyle inandıklarımız temel yapısı itibariyle anne babamızın inandıklarıdır.

Çocuk hayatı taklit eder. En fazla zaman geçirdiği, önemsediği, değer verdiği insanı rol model olarak alır ve onun kişilik özellikleri paralelinde kendi kişiliğini inşa etmeye başlar. Bu rol model genellikle anne babadır. Anne baba ne ise çocuk da büyük oran da odur. Anne babanın düşünsel, duygusal ve davr


"İNANMAK, İNANMAK, İNANMAK" içeriğini
okumaya devam etmek için ücretsiz üye ol


Edebiyat Defteri'ne zaten üye misin? Üyelik Girişi Yap


En Çok Okunan Yazıları
Son Eklediği Yazılar
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.