Ah Ahmet Zeytinci
634 şiiri ve 1064 yazısı kayıtlı Takip Et

Şehre beton kuleler dikmenin toplumsal maliyetleri



Başlıkta da kullandığımız bu cümle değerli bilim adamı Psikiyatr Prof.Dr. Kemal Sayar’a ait. Can evimden vurdu beni cumartesi akşamı... O beton kuleler, mimari şaheserler belki bir çoğu, ancak insanlar acaba ne kadar mutlu, o beton yığınlarının içinde... Bir çoğumuz gibi ben de o beton yığınlarının birinde oturuyorum... Mutlu muyum? Herkes ne kadar mutluysa ben de işte o kadar mutlu sayılırım...

İki ayı geçti buraya taşınalı... Sorsanız kaç kişi ile muhatap oldunuz diye, bir ya da ikiyi geçmez, o da asansörde ya da bahçede bir merhabalaşmanın ötesinde değil maalesef... Sene de bir kere yapılan apartman toplantılarına da çoğu insan da katılmaz. Nasıl olsa yarından bir fazla yeterlidir toplanabilmek için...

Bunun en acı sonucu kalabalıklar içinde yalnızlaşmaktır... Hangi komşumuzun ne derdi var, kim bunun farkında? Ya da farkındaysa bile maddi manevi destek veren var mı? En fazla gönül okşayıcı bir kaç sözle destek veriyormuş gibi yapar ve köşemize, kalın duvarlarla çevrili kendi şatomuza çekiliriz... Şatomuz ve kalın duvarlar mecazi anlamda tabi ki...

On sene aynı apartmanda oturup da bir kere bile bayramda seyranda evine girmediğiniz, adını da sadece kapı zilinde gördüğünüz insanlar ile toplum yalnızlaşmaya doğru son hızla gitmektedir... Var mı gece yarısı hastalandığında, o çok katlı apartmanlarda komşusunun kapısını çalıp da basit bir ilaç dahi olsa sormaya cesaret eden? Biz niye bu kadar koptuk birbirimizden? Hani komşu komşunun külüne muhtaç felsefesini kendine şiar edinen insanlar? Hani Peygamberimiz Hazreti Muhammed’in komşu hakları hakkında söyledikleri anlamlı sözler? Var mı bunları düşünen? Ancak, birbirimize eziyet bile ediyoruz zaman zaman. Karakolluk oluyoruz üst komşumuz gürültü yaptı diye... Birbirimizin boğazını sıkmaya kalkıyoruz...

Çok katlı iş yerlerinde bile aynı durumlar sıklıkla yaşanıyor. Aynı oda da ki arkadaşlarınızı tanıyorsunuz. Bir alt katta, bir üst katta kim çalışıyor bilmiyorsunuz... İş yerlerinde olsun gerek apartmanlarda olsun, insanlar yalnızlaşıyor. Gidin bakın, bundan yirmi sene önce psikiyatristlere giden insanlar ne kadardı, şimdilerde ne kadar artmış bu sayı? Ruhumuz yaralanıyor, kimseler kapımızı çalmayınca... İnsanlar gidiyorlar ruh doktorlarına dertlerini anlatıyorlar, bir de üste beş yüz altı yüz her neyse para bayılıyorlar. Oysa ki gidin zaman zaman bir komşunuza bir sabah kahvesine ya da bir balkon oturmasına, dertleşin durun, sohbet edin dünya işleri ile ilgili, bundan güzel bir olay var mı?

Yaşadığım şehir başkent Ankarayı düşünüyorum, çok daha güzeldi benim çocukluğumda. Çok fazla yüksek binalar yoktu... Çok fazla araba yoktu, sokakta oynayan çocuklar vardı, bizdik onlar. Şimdilerde cep telefonu ve bilgisayarlar sokakta oynayan çocuklarımızı çaldılar bizden. Daha ilkokul iki de bile sınıfın içindeki çocukların yarısına yakını gözlük takıyor. Vah ki vah! Düştüğümüz şu duruma bir bakın? Eğer ki sosyal anlamda çok acil önlemler alınmazsa toplum birbirinden uzaklaşmaya, ayrışmaya doğru hızla gidiyor. Hiç iç açıcı değil yaşananlar, bundan sonra yaşanacaklar...

AHMET ZEYTİNCİ

Beğen

Ahmet Zeytinci
Kayıt Tarihi:10 Nisan 2018 Salı 11:49:50

ŞEHRE BETON KULELER DIKMENIN TOPLUMSAL MALIYETLERI YAZISI'NA YORUM YAP
"Şehre Beton Kuleler Dikmenin Toplumsal Maliyetleri" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
kadiryeter
10 Nisan 2018 Salı 18:40:07
Askerliğimi Ankara'da yapıyorum... hani isminle ismini karıştırdığım İsmail var ya... hah işte o'na bir gün dedim ki; geleli beri Ankara'da, Gençlik Parkı'ndan, Atatürk Orman Çiftliği'nden başka yeşillik bir yer göremedim; var mı?... "var" dedi... götür beni oraya dedim... götürdü- gördüm... şu an o yerin adını hatırlayamadım(adını hatırlayamadım ya, beynim arka plan çalışması ile sürekli arar durur).

Aradan yarım asra yakın vakit geçti; kimbilir o şirin ve ağaçlıklı yer ne hâle geldi... bâzen konu oluyor da diyorlar ki; Ankara'yı şimdi görsen tanıyamazsın... o kadar çok değişti ki...

Sağlıkla kal... kulübeden evin olsun; yeter ki, bir tek de olsa, candan- yürekten bir komşun olsun.

kadiryeter 10 4.2018 TRABZON.

w.edebiyatdefteri.com/173083-sehre-beton-kuleler-dikmenin-toplumsal-maliyetleri/
Ahmet Zeytinci'ye Ankara




kadiryeter tarafından 4/10/2018 6:38:34 PM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Ahmet Zeytinci 10 Nisan 2018 Salı 20:50:00
Aynen Hocam. Çok değişti şehir de insanlarda... Tıkıldık yirmi katlı şatolara sabah işe akşam eve başka da bir numara yok. Teşekkür ederim Kadir Abim selamlar...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.