Den(iz)
74 şiiri ve 108 yazısı kayıtlı Takip Et

Hiçlik...



HİÇLİK...

Günün Yazısı
Okuduğunuz yazı 20.4.2017 tarihinde günün yazısı olarak seçilmiştir.

Berbat bir gün geçirdim. Seçim sonrası ensemizdeki nefeslerini hissedelim diye tasarlanmış bir denetleme geçirdik kurum olarak. Sağlık sisteminin sadece yazılı evraklardan ibaret muhasebat dükkanına çevrilmek istendiğini yudum yudum öğrettiler. Her şey yazılı olduktan sonra gerçekte bazı şeyleri yapmanın çokta önemi yokmuş aslında.

Biraz karışık oldu toparlamak lazım sanırım. Şöyle bir örnek vereyim . Bir bebek düşünün ve elinizde ona vereceğiniz mamanın dozları var. Siz elinizdeki prosedüre göre tam olarak bebeği besliyorsunuz ve bebekte persentil ölçeğine göre normal sınırlarda büyüme ve gelişme gösteriyor. Hiçbir sorun yok değil mi ? Cık çok sorun var . O bebek mama verseniz de ağlamaya devam ediyor. Belki kilo alıyor kısmen ama yeterince ya doymuyorsa ? Siz o bebeğe mama verirken onu sevip okşuyormusunuz ? Hayır yapmıyorsunuz. Çünkü elinizdeki yazılı metinde böyle bir şey yapmanız söylenmiyor. Yapmadığınız için yasalar önünde suçluda değilsiniz üstelik .Yapmanızı gerektirecek mantıklı bir durum yok bu durumda. Ama mamayı bebekle oyuna daldığınız için yarım saat geç verirseniz suçlu oluyorsunuz. Bu durumda ne yapıyorsunuz ? Bebekle oynamak yada oynamamak sizin seçiminiz olduğuna göre ve kanunen zorunda olmadığınıza göre oynamazsınız olur biter. Hem böylece asıl göreviniz olan mamayı saatinde ve tam dozunda verme işini aksatmamış olursunuz. Risk yok ,çözüm basit. Bu tutumla hem siz rahat edersiniz hem de size bu işi vermiş olan üst makam .

İşte bizden olmamız istenen tam da böyle bir sağlık görevlisi. Her işin bir yönetmeliği ve yönergesi var. Bu sınırlar içinde kalacaksın ve olarak bu yönetmelikler içinde size tanımlanmamış işleri insani açıdan değerlendirip yapmaya kalkmayacaksınız.

Denetleme sonunda hiçbir eksik yada kusur bulunamamış olması beni hiç ama hiç rahatlatmadı. Bakın cümle de bulunamamış olması diyorum dikkat edin .Eksik aramak için yapılan , yapıcı hiçbir nitelik taşımayan bir denetlemenin hizmet içi eğitim açısından bize kattığı nedir ?

İnsan odaklı bir meslekte olmamız sebebiyle vicdani olarak bizleri hiç ama hiç tatmin etmeyen tüm yönergelerin çöp olduğunu düşünüyorum. Yahu muhatap olduğumuz insan be insan. Hem de hasta insanlar üstelik. Şu evrakı getir, bu dosya nerede… cart curtla sağlık işi mi yapılırmış ? Çürüyen bir sistemin neferi olmaktan nefret ediyorum .Ben bu işi yapmaya karar verdiğimde insanlara en çok yardım edebileceğim işin bu olduğuna inanmıştım. Şimdi sistemin emir eri olmaktan öteye gidemiyoruz. Eskiden derdimizi anlatacağımız ,anlattığımızda dinleyen makamlar vardı. Şimdi kapı duvar. Mutsuzum….. Mesleki deformasyon yaşamamak için elimden geleni yapıyor olsam da sanırım yavaş yavaş yeniliyorum . Evet efendim sepet efendim le geçen bir günün sonunda ağzımda bok tadı var.

Denetletme grubu kurumdan ayrıldıktan sonra kapımı kapattım ve kendime on beş dakika zaman verdim . Bu arada ne mi yaptım . Dinleyin o zaman . Ben beş kez dinledim üst üste …

( www.youtube.com/watch?v=vx2u5uUu3DE )

Bu arada kişisel yaşamımda da yolunda gitmeyen şeyler oluyor . Tam bir göçük altındayım . Ulan bu benim hayatımsa niye herkesin eli bunun içinde .. Paul Cézanne’nin ’’ The Large Bathers’’ Tablosu geliyor gözlerimin önüne . Geleneksel değerlere başkaldıran kutsal kübizm yol göster bana .. Offff geldi mi üst üste geliyor arkadaş. Aslında getiriyorum desek daha doğru olacak. Hayır yani defalarca teşekkür edilip tam puan alınan bir denetim sonrasında neden böyle hisseder ki bir insan. İnsan işte mesele bu . Geometrik şekilleri belli bir düzene oturtmak için bile aynı şekilleri seçmek gerekir. Aynı üçgenden iki tanesi eşit kenarlarını sırt sırta verdiğin zamanlarda bile sivri uçları bizi tehdit eder. Bir daire nin hiçbir aralığı olamaz . Ben daireleri sevmiyorum. İçinde bulunduğum yaşam gibi. Eğer bir şekil seçeceksem bu yamuk olmalı. Benzeyen iki kenarımla benzersiz olmalıyım. Benzeyeceksem kendime benzemeliyim. Özgün olmak her yamuğun hakkıdır bence.

İşte böyle ben kendimi kendimden uçurmuş bir halde akşamı ettim . Yemek bulaşık işlerinin arasında bile kelimeler beynimi dövüyordu. Şiirim geldi, melankoli zamanı . Patlat en karanlığından şiiri… Sırt üstü uzanıp tavana dikiyorum gözlerimi .Tüm veriler beynime hücum ediyor. Kutup ayılarını düşünüyorum nedense . Çok üzülüyorum yutkunuyorum. Kürkleri için diri diri derileri yüzülen hayvanları aklıma getiriyorum . Yüzümü ekşitip gözlerimi kapatıyorum. Hala bu dünya niye içindeki insanlara hak ettiği cezayı vermiyor diye düşünüyorum. Milyonlarca çöpten başka bir şey değiliz. Bakıcı vahşetleri geliyor ardı sıra aklıma. Sonra daha kötüsü öz be öz anneleri tarafından işkence gören çocuklar için göz yaşı döküyorum bir ara. Öldürülen binlerce masum canlı içimde dirilip organlarımı kemiriyor hınçla.

Ellerim uzuyor, parmaklarım sakız gibi. Tavana kadar uzuyor en son ve kendi üzerime örtüyorum tüm duvarları. Gözlerim yuvalarından çıkıp kendime dikiyor bakışlarını. Küçülüyorum gözlerimin çaresizliği karşından . Gözlerim gözlerini yuvalarına dikmiş içindeki karanlığı deliyor. İçimdeki çocuk Deniz’i arıyor tüm gücüyle. Tutunmak için ardı sıra kovaladığım tüm ümit etmelere sin Kaflı küfürler ediyorum . Ellerimin arasından kayıp giden tüm yanılgılara inat gülümseyen arsız yüzümden nefret ediyorum .

Vahşi bir hayvan sadece acıktığından bir diğerini öldürüyor. Adil bir anlaşma bu. Biz nasıl mahluklarız Tanrım… Heyyyy Tanrım…!!! Uyannnnnnnnnnnnnnn …. Vakti geldiğinde çalar saat gibi çalacak olan Sur vaktine dek istirahat etme lütfen. Benim seninle geçinemiyor olmam diğerlerinin suçu değil. Ruhumu öldüren bebekle sen beni sensiz bıraktın. Yeterince acı yok mu ?

Bir insan tüm değer yargılarından arınırsa, tüm bildiklerinin edinilmiş kazanımlar olduğunun farkına varırsa, somut olanlardan uzaklaşıp kendi zaman ve mekan sınırları dışında soyut bir bakış açısına geçebilirse elinde kocaman bir hiç olduğunu görecektir. Duyguların güdümünden edinilmiş mezarlıklar üzerinde tüneyen gölgeleriz başka bir deyişle. Kıvranıp durduğum sancılardan kurtulmak için yazdığım bu metin sıradan bir serzenişten ötesi değil. Mana aramayın. Bir boşluğun içinde dönüp dönüştükçe ilk insan kadar bile ederimiz yok. O devasa egolarınızı bir kenara koyunuz ve kendinize bakınız . Sadece sıradan bir hiçsiniz…

Hiçlik küçümsenecek bir kavram değildir. Bir çok şey olmayı becerememiş olan insanlık hiçlik konusunda bir adım atabilirse belki de diğer şeyler olmanın anlamsızlığını kavrayacaktır. Elimizde binlerce bilimsel, milyonlarca toplumsal veri ve kaide varken yaptığımız total hata dökümüne baktığınızda zarar verdiklerimizin çığlıkları kulaklarımızı kanatmalı .


Hiçlik kadar değerli olabilmeyi diliyorum ….

Deniz…


Beğen

Den(iz)
Kayıt Tarihi:19 Nisan 2017 Çarşamba 00:51:50

HİÇLİK... YAZISI'NA YORUM YAP
"HİÇLİK..." başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
emine pisiren
29 Nisan 2017 Cumartesi 15:27:31
Sevgili Deniz,
Özgün metniniz, "Günün yazısı" olmayı ziyadesiyle hak-etmiş.
Şu cümlelerinizle anılarıma geri dönüş yapmış oldum. Sanırım aynı meslek grubundayız:

"...Çürüyen bir sistemin neferi olmaktan nefret ediyorum .Ben bu işi yapmaya karar verdiğimde insanlara en çok yardım edebileceğim işin bu olduğuna inanmıştım. Şimdi sistemin emir eri olmaktan öteye gidemiyoruz. Eskiden derdimizi anlatacağımız ,anlattığımızda dinleyen makamlar vardı. Şimdi kapı duvar. Mutsuzum….. Mesleki deformasyon yaşamamak için elimden geleni yapıyor olsam da sanırım yavaş yavaş yeniliyorum . Evet efendim sepet efendim le geçen bir günün sonunda ağzımda *ok tadı var. "
*
Size çok hak veriyorum.
İnsanın kendisini böylesine berbat, kötü hissetmesi, böylesi olumsuz düşüncelere tutsak olması ruh dengesini bozar. HİÇLİK kadar değersizleştiğini hissetmesi kadar kötü bir duygu olamaz, diyorum. Sanki iğrenmek gibi...
Hani bir Bulgar özlü sözü vardır: "Ölmüş ite kimse tekme vurmaz!"
İnsanın kendi gerçeği ile dış şartların uyum içinde olmamasıyla kendini değersiz hissetmek böyle bir duygu rengi olsa gerek.
Yazınızı bir kez daha okudum. Sonra bir kez daha...
Nasıl bir duygu renginde oluşunuzu gözlerimin önüne getirdim. Kendimi berbat hissettim.
İdeallerle uygulamalar birbirleriyle teknik örtüşmemesi, insanlığın sınıfta kaldığının göstergesidir.
Müthiş bir yazıydı.
Daha çok yazılır bu özgün yazınıza.
Bir yazarımızın dizeleriyle size eşlik edeceğim:

"...Evet, ilmektir boynumdaki ama ben kimsenin kölesi değilim.
Tarantula yazdılar diye boynumdaki yaftaya
'Tarantulaymış benim adım' diyecek değilim.
Tam düşecekken tutunduğüm tuğlayı kendime Rab bellemeyeceğim.
Razı değilim beni tanımayan tarihe beni...
Sinesine sarmayan tabiattan da rıza dilenmeyeceğim."
-İsmet Özel-

***

Sevgi ve dostluk daima yoldaşınız olsun.

E.P

Cevap Yaz
-Ezrak Rahel-
21 Nisan 2017 Cuma 23:34:35
Hiç olabilmeyi becerebilmek mesele sevgili Deniz. H'içim derken bile bin ah sığıyor cümlelere. Sadece sağlık değil eğitim camiası da içler acısı ve bir sürü angarya. Üstünü hiç açmıyacağım konuların zira yorgun ve yılgın zamanlar bu zamanlar. Manda yuva yapmış söğüt dalına deyip geçmeli ne bileyim.

Okumak güzel seni

Sevgiyle..

Cevap Yaz
Aşkar
21 Nisan 2017 Cuma 23:27:57

tasavvuftan almayacağım bu kez hiçliği
genelde hiçlik tasavvufu anlatır bana özüdür aslında

alkol ikinsinde demişti Yılmaz Erdoğan
Biz ne zaman içsek
İç değilizdir aslında
Dışımızda bronz bir akşam sözcüğü
Biz ne zaman içsek
İç değilizdir aslında
Dışımızda bronz bir İzmir akşamı...

desem ki;
Biz ne zaman hiçsek
Hiç değilizdir aslında
Dışımızda bronz bir öfke...

bu kadar çürümüşlüğe ne demeli bilmem ki

tebrikler ve saygımla...


Cevap Yaz
sami biberoğulları
21 Nisan 2017 Cuma 02:27:16
Hem yorumuma verdiğin cevabı görmek hem de günün yazısını ve yazarını kutlamak için bir kez daha buradayım.

Tebrikler sevgili Deniz..Şimdi bakalım yorumuma ne cevap yazmışsın )))))))))))

Cevap Yaz
Dilek USTA
20 Nisan 2017 Perşembe 23:55:18
Sevgili Deniz
Bu ülkede adama göre iş veriliyor maalesef. İşe göre adam değil...
Bu sebeple ,iktidara muhalifseniz en alt birimlere sürgün edilmek kaçınılmaz oluyor.
Çünkü sistem çürük,
sistem siyasilere hizmet ediyor.. Bu bağlamda işiniz gerçekten zor arkadaşım.

Güne düşen yazınızı kutluyor sevgi ve selamlarımı iletiyorum

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 21 Nisan 2017 Cuma 00:09:44
Sevgili Dilek bizi bizden iyi kim anlar ? Aynı dili konuşup biz ve onlar olmak kadar acı bir şey yokken bu bize yaşatılıyor. Ve benim gibi mutsuz ve bezgin insan yığınlarına dönüşüyoruz. Yani yine olan bize oluyor. İyi ki geldiniz.

Sevgilerimle.
Den(iz) Yazının sahibi
20 Nisan 2017 Perşembe 23:21:30
ARKADAŞLAR BEN KİMSENİN YORUMUNU SİLMİYORUM. 20 DEN FAZLA YORUM YAZILDIĞI İÇİN ESKİ YORUMLAR GÖZÜKMÜYOR :))) HERKES YÖNETİME YAZARSA BU HATALI UYGULAMA DÜZELİR DİYE UMUYORUM.

Serhat bey'e
''Deniz hanım? Yukarıdaki teşekkür metniniz den anladığım kadarıyla sanırım durum sandığımızdan daha ileri boyutta.Üzgünüm ama size neropsikolojik bir iki küçük test yapmak zorundayım. Öncelikle arkanıza yaslanın ve lütfen sorularıma düşünmeden aklınıza geldiği ilk şekliyle cevap verin. On dört yıl öncesinde yaşam standardınız neydi? şimdi ney? Bu ruh halinizin ya da mutsuzluğumuzun asıl nedeni saçma sapan tavrıyla,toplumsal travma yaşatan güven vermeyen ve insana çaresizlik hissi yaşatan ana muhalefet olabilir mi? Şaka şaka papatya çayı halen durumu kurtarmaya yeter korkacak bir şey yok..:)..:)

Hoşgörünüze sığınarak..:) Ve sevgilerimle. ''

Yorumunuza cevap :

Aslında yazımın içeriği siyasal mesajdan çok siyasetin bir memurun üzerinde doğurduğu sonuçların duygu yoğunluğu üzerinden hareketle sonraki duygu geçişleri. Zaten siyasi mesajlar gayesi taşısam güne gelme şansım da olmazdı değil mi ? Ancak sadece sizin bakış açınızdan siyasi yorum ve cevap içeriğine geçiş yaptık.
Serhat bey çok samimi olarak size yaşadığımı aktaracağım. Bakın yaptığım işi yapmak için inanın çok ama çok çalıştım. Çok okudum. Okuduğum okulun ardından bir sürü sertifika ,doktora vs vs eğitim aldım. Ancak bir süre önce bulunduğum konumdan çok daha üst bir görevde iken beni öyle çok kırıp baskı uyguladılar ki kendi isteğimle daha alt düzeyde sayılabilecek başka bir birime geçtim.

Bana yapılanları burada anlatmayacağım. Şimdi bu görevimde iken uyduruk bir denetime maruz kaldım. Neden uyduruk ? Bir denetim yapacak kişinin o konu hakkında bir uzmanlığı (heleki konu sağlık ise ) bilgisi ve tecrübesi olmalıdır. Ancak bana denetmen olarak gönderilen şahıs zorla açık öğretimle ünv bitirmiş vasıfsız ,konu hakkında zerrece bilgisi olmayan biriydi. Hem küstah hemde tehditkardı. Kendinde bu gücü bulma nedeni sadece ve sadece iktidara yakın olması idi. Bu kişi karşısında şeytan bas istifayı çek git diyordu ama tamamen ekonomik nedenler yüzünden bunu yapamadım. Ayrıca yaptığım işi yapan sayılı kişilerden olduğum için gelecek sağlık çalışanlarına bu işi öğretmeden gitmek bencillik olurdu. Sonuçta devlet benim bu donanıma sahip olmam için masraf yapmıştı. İktidar gelip geçer devlet bakidir. Ben devletim için hayırlı işler yapabilmek adına dişimi sıkmaya devam ediyorum. Ancak duygusal olarak ne kadar yıprandığımı bilemezsiniz. .Çünkü gururum için öyle çok şeyden vazgeçtim ki ne siz sorun ne ben söyleyeyim.
Tüm bu yaşadıklarımda muhalefet bu işin neresinde olabilir bilemedim. Umarım kendimi ifade edebilmişimdir.

Ha papatya çayı diyorsanız hala bu geceden sonra içine bir kaşık bal koyup sizde için bence.Ani çıkışlar için de birebirmiş :)))

Sevgilerimle.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Serhat BİNGÖL Yazının sahibi 21 Nisan 2017 Cuma 00:42:30
Çok sevgili Deniz hanım. Samimiyetime inanacağınızı düşünerek öncelikle şu hususu önemle belirtmek isterim. Öğretmenler ve doktorlar. Ve onların nezrinde tüm sağlık çalışanları benim masal kahramanlarımdır. Çünkü yaptıkları işin karşılığı parayla pulla ölçülemez, özverili olmayı ve tam bir idealistliği gerektirir. Dolayısıyla sizlerin hakkı ödenemez saygının ve sevginin en yücesini hak ediyorsunuz.

Bizim diyaloğumuza gelince ( şu an için bir örneğini veremem ama ) doğrusu sizin bu sayfalardaki esprili yorumlarınızı görünce Deniz hanım mizahi zekasıyla tam benim esprili paylaşımda buluna bileceğim bir arkadaşım diye düşünmüştüm.Ve nihayetin de kopyalayıp yayınladığınız yorumumu da o düşünceyle yaptım. Esprili diyaloglar spor karşılaşmaları gibidir bir taraf mizahi bir pas verir diğer tarafta üzerine bir şeyler koyar ve o pası esprili bir gole yani sonuca çevirir nihayetinde keyifli ve düzeyli bir diyalog sürüp gider. Sanırım benim esprili pasım güme yani avuta gitti...:)))

Neyse sonuçta insanız bazen esprinin yani gol pasının ayarı bir tık fazla olabiliyor sizi istemeden kırdıysam içtenlikle özür dilerim.

En içten saygı ve sevgilerimle.

Dip not: O yorumumu yönetime bildirip silinmesini rica edecektim ama siz sayfaya kopyalayınca sanırım pek bir anlamı olmayacak.
DEVRİM DENİZERİ
20 Nisan 2017 Perşembe 22:22:52
Şu deftere geldim gidiyorum yorum mesaj vs nereye nasıl gönderilir tam olarak öğrenemedim inanın. Yazınıza dün yorum yazanlar arasında ilk 3 e giriyordum sanırım:) Bu gün göremedim. Acaba 'göndere' mi basmamışım yoksa daha önceki yorumlar diye başka bölüm mü var. Hayır mesele yorum yazıp yazmamam değil de şaşkınlığıma şaşırıyorum.
Sevgilerimle.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 23:53:37
Devrim hanım yorumunuz arkada kaldı maalesef .Sizin bir hatanız yok :))
Eyşan Deniz
20 Nisan 2017 Perşembe 18:51:40
Yaşamın tüm çizgilerini çekerken içime
Elveda demeyeceğim;
Ne gelişleri sevdim çünkü
Ne de gidişleri seveceğim
İflah olmam ben ama
Yine de deneyeceğim.
Ölüm dedim evet,
Başlamak için önce ölmek,
Ölmek içinde önce hiç olmak gerek.

Hiçlik insanın kendi doğrularıyla yaşamasına denir bence, en azından ben böyle düşünüyorum.
Her insan doğduğunda belli bir yaşa gelinceye kadar bu dünyanın ve aynı zihniyettki insanların doğrularıyla yaşar ama farkındalık güzel bir şeydir ve evet önce dünyanın doğrularını öldürürsün zihninde, kim ne dercilere güzel bir yol çizersin gitsinler diye, sonrasında hiç olursun.
Kendi doğrularında yaşamaya başlarsın hayatı, senin doğruların genelde kabul görmez diğerleri tarafından işte en güzel çizgi sen herkes ya da diğerleri değilsindir artık, sen hiçsindir.
çevrende ki o teyyare insanların bazı sözleri de onaylar bunu; "senden HİÇ bir şey olmaz" gülünç değil mi?
Hayatta uymamız gereken belli prosedürler varmış, kim belirlemiş bunları ya da neye göre belirlemiş kime göre belirlemiş hiç anlayamadım bugüne kadar.
Düşünüyorum Denizim hani bu dünyanın doğrularına göre her annenin çocuğunu koruyup kollaması gerekir değil mi? hatta bu insanların doğruları bile değildir, bunu tüm canlılar yapar. İşte bunun tersini yapan iğrenç insanlar (ki bunu asla bir hayvan yapmaz) diğerleri oluyor, temiz değiller, masum hiç değiller.!
Sağlık kuruluşları, sağlık çalışanları...
ya bıraksınlar şu kağıt mağıt işlerini be.!
her prosedür arkası olmayan dayısı olmayanlar içindir bunu öğreneli çok oldu, neden hala bu saçmalık.!
herkese aynı şey uygulanıyorsa eğer eyyyy kendini Atatürk gibi gören insan sen niye kayırılıyorsun peki?
Yani Denizim dediğim gibi HİÇLİK giysisi en iyisi..

Ve diğerleri dediklerim herşeyi *ok etmeye çok gayretliler, ama unutmamak lazım Denizim ilahi adalet zaman aşımına uğramaz.

Eyvallah...


1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 23:55:07
Eyşanım Denizim iyi varsın . anlaşılamamak öyle derin bir susuzluk ki sen kocaman bir bardak soğuk su gibisin . Eyvallah :))

Sevgilerimle..
Aynur Engindeniz
20 Nisan 2017 Perşembe 17:40:47
Tasavvufu sevmem ve hiçlik makamı diye adlandırılan duruma da hiç inancım yoktur. Bildiğim tek gerçek insanın yalnız oluşudur. Hiçlik budur. Öyle arındırılmış, durundurulmuş, kutsanmış, onanmış vb. bir hiçliğin varlığına inanmıyorum. Sizlerin bahsettiği türden bir hiçlik pratikte uygulanabilir bir durum da değildir.
Yazıya geçecek olursak; iç dünyayı gayet güzel film etmişsin. Denetleme sıkıntısını bize de yaşadın sağ ol. İkinci kısımda yani hiçliği anlattığın kısımda fikir ayrılığına düşsek de ana fikrini besleyici ve etkileyici bir anlatımla neredeyse beni hiçliğin varlığına inandırmak üzereydin. Netice de severek okudum. Tabi öykülerini okumayı tercih ederim o ayrı :)
Tebrik ediyorum sevgili Deniz.

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 23:58:33
Sevgili Aynuhem dövüyor hem seviyorsun.Anne gibi bir şeysin. Senin yorumların bana her zaman ışıktır. Öyle bunaldım ki yaşadığımı öyküleştirmek hiç içimden gelmedi. Ama yakında ilginç bir öykü gelecek gibi . Ha Hiçlik meselesine gelince seni tanıdığım kadarıyla arındırdığın kişiliğinle sen zaten sınır-dasın. İnansan iyi edersin :)))

Sevgilerimle...
Aynur Engindeniz 21 Nisan 2017 Cuma 08:00:28
Deniz, dövmedim sevdim yahu 😊 Icimden gecenleri istedigim gibi yazabilecegimi hissettiren enderlerdensin. ama anne gibi benzetmen çok güzeldi.
Öykünü bekliyor olacağım.
Not: telefonumun başına bir şey gelmeyececekse "inanmıyorum" ☺
Sevgilerimle.
levent taner
20 Nisan 2017 Perşembe 17:33:34
Gecenin en koyu, zifiri karanlık anını takiben tan ağarır

Bon jovi mi dinlediniz? İyi bir seçim, kafa dağıtmak, topraklama yapmak adına

Sağlık kuşkusuz ağır bir sektördür

Sehveni insan hayatına mal olabilir de

Bebek örneğiniz misali insancıl duruş, şefkat yazılı olmayan temel bir unsur olsa bile tatbikatta yazılı kurallar ve şekli ögeler öne çıkacaktır ister istemez

Disiplin, titizlik, kuralcılığa varan motamot uygulamalar gına getirebilir elbette

Ruha çelik bir korse giydirmek bir tür

Nihayet

Mükemmel bir deneme çıkartmışsınız

Edebiyatın tanıdığı adeta limitsizlik arz eden özgürlük imkânını da son nefesine kadar kullanmışsınız

Güne gelen yüreği, emeği, kalemi, kelamı tebrik ederim

Saygı ve selamlarımla...


1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 21 Nisan 2017 Cuma 00:02:52
Çok değerli Levent bey sizi sayfamda görmek her zaman güzel her zaman onur verici. Sizin bilgi birikiminizden ayrı olarak duruşunuzu da öyle seviyorum ki bilmelisiniz. Tam bir beyefendi , düzgün bir insansınız. En çokta okuduklarınızı objektif olarak değerlendirebilmenizi çok takdir ediyorum. Siz edebiyat ve insan olmanın erdemleri adına çok gerekli bir unsursunuz .

Sevgilerimle...
sabri ayçiçek
20 Nisan 2017 Perşembe 17:31:31
Hiçlik önemli bir duygu.
Elif Şafak "aşk" romanında bunu işler ve 33.kuralda şöyle der:Testiyi ayakta tutan şey,dışındaki şekli değil,içindeki boşluktur.
İnsanı da bunu bilmek ayakta tutar demekte(ydi.)
Hem değerli olmak hem de "hiçliği" kabul etmek /edebilmek.Hayatın sırrı bence bu.Hiçlik başka şey ve tabi ki "hiççi" olmak-nihilist-başka şeydir.Selamlarımla.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 21 Nisan 2017 Cuma 00:07:14
Değerli Sabri bey yorumunuzla çok güzel bir katkınız oldu. Umarın yazımı okuyanlar kısa ama gerekli yorumunuzu da okumadan geçmezler. Teşekkür ederim.

Sevgilerimle..
Gülüm Çamlısoy
20 Nisan 2017 Perşembe 16:41:31
Ben size teşekkür borçluyum sevgili Deniz hanım ve tüm samimiyetimle itiraf ediyorum sebebine gelince değerli dostum...
Çok çok zor bir açılım kısaca hayatın gizemi, diyelim ve benim bir ömür peşine düştüğüm ne ise ta ki yazmaya başlayana kadar hiç bir şeyin farkına varamamışken...
Yazınızı okudum bir kaç kere ve aklım takılı kaldı o hiçlik kavramında zira hiçlikle iştigal ettiğimin bilinci ile yazıyorum ve yaşıyorum vee günbegün ivme kazanıyor hayata bakış açım.
Karışık görünebilir lakin bunu açmak için son yazımı yine sizin sayenizde kaleme aldım.
Hiçliğimi seviyorum ve insanları da üstelik tüm aldatılmışlığım ve kırıklarımla birlikte.
Sevgilerimle...
Can-- gönülden kutluyorum.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 21 Nisan 2017 Cuma 00:05:52
Sevgili Gülüm hanım yorumunuzu okuduğumda hem şaşırdım hemde tarifsiz mutlu oldum. Naçizane acemice yazdıklarımla sizin gibi bir kaleme ilham olabilmek ne büyük şeref. Ben teşekkür ederim . Yazınızı ilk fırsatta okuyacağım.

Sevgilerimle.
hotamisli
20 Nisan 2017 Perşembe 16:05:12
Deniz hanim,

gune gelen yazinizdan dolayi tebrik ederim. Anlayisiniza guvenerek acizane bir yorumda bulunmak istiyorum. hayal ve sorunun ortak noktasi, ikiside sinir tanimazlar. hayalin siniri hayal edebildigin kadardir, sorunun siniri ise buyutebildigin kadardir diye dusunuyorum. Tanriya filan satasmakla hangi sorun cozulur, bilemiyorum... Dedim ya, anlayisiniza guvenerek yorum yapacagim diye...

selamlar,

abdullah

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 16:19:21
İnsan en yakınına ,en güvendiğine sitem edermiş Abdullah bey. Bilmem anlatabildim mi ? Yorumunuzda kırılacak bir şey yok ki zaten. Hepimiz aynı fikirde olursak rengarenk olamazdık..

Sevgilerimle...
CaNMaYBuLL.
20 Nisan 2017 Perşembe 15:59:29



HİÇ'



hiç’tanımadığım dünyanın hiç’bilmediğim aşkı…hiç’leşirken her şey,histerik aşk’ların mülteci çocuklarıyız… hadi hiç’bir yere gitmeden, hiç’leşmeden aşk …aşk’ kadar hiç’leşelim…


Ne dersin diyorummmm !


öylesine....Gözlük taktım :)



1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 16:27:49
Delinin teki olduğunu biliyorum zaten :)) Gözlüksüz de şekersin sen ..
Den(iz) Yazının sahibi
20 Nisan 2017 Perşembe 15:53:31
Yazımın güne geldiğini yeni fark ettim Serhat beyin yorumundan sonra :))) Seçki kuruluna ve yorumlarıyla yazımı güçlendiren değerli dostlara teşekkür ederim.

Sevgilerimle..

Cevap Yaz
Bedri Tokul
20 Nisan 2017 Perşembe 15:52:58
Güne gelmeden okumuştum bu yazıyı.Okuyup geçilmeyecek bir yazı olduğu için,
tekrar sindirerek okuyup sonra yorum yazarım diye düşünmüştüm zira.
Şimdi güne gelmiş, Ne kadar iyi, ne kadar isabetli bir karar.

Ne güzel bir iç hesaplaşma.
Hep doğruyu, hep güzeli, hep iyiyi arayan bir iç hesaplaşma.
Yiğitçe, mertçe, delikanlıca bir duruş...
Keşke hep böyle olabilsek.
Tebrik ve teşekkürlerimle.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 15:56:18
Değerli Yazar , sizin gibi duyarlı ve güçlü bir kalemin bu yorumu ile kendimi daha güçlü hissediyorum. çok teşekkür ederim.

Sevgilerimle..
Serhat BİNGÖL
20 Nisan 2017 Perşembe 14:37:42
Gerçekten de zor bir durum, içinde olduğunuz ruh hali hayli sıkıntılı. İşin kötüsü sağlıkçı olduğunuz için bir öneride bulunmakta zor. Ama yinede bir tavsiyede bulunayım böyle durumlarda papatya çayı iyi gelir.

Bu arada olaya iyi tarafından bakmak gerekir seçim sonrası nefeslerini ensenizde hissetmenizi istedilerse bu ilgi ve alakalarının devam ettiğini gösterir demek ki durum o kadar kötü değil. Kaldı ki ülke on dört yıldır o nefesi hissediyor...:)

Güne gelişinden belli okumaya değer bir yazı gönülden kutlarım kaleminize sağlık.

Saygı ve sevgilerimle.


4 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 15:33:09
Değerli yazar;İyi tarafı komikmiş gerçekten :))) Yada ironik mi desem bilemedim. Evet 14 yıl...! bitmeyen bir deprem gibi...

Benim papatya çayı içmem insanlığın insan olmasına yetecekse ben bir galon içmeye razıyım.

Sayfama ziyaretiniz ve değerli yorumunuz için teşekkür ederim Serhat bey.

Sevgilerimle..
Serhat BİNGÖL 20 Nisan 2017 Perşembe 17:48:35
Deniz hanım? Yukarıdaki teşekkür metniniz den anladığım kadarıyla sanırım durum sandığımızdan daha ileri boyutta.Üzgünüm ama size neropsikolojik bir iki küçük test yapmak zorundayım. Öncelikle arkanıza yaslanın ve lütfen sorularıma düşünmeden aklınıza geldiği ilk şekliyle cevap verin. On dört yıl öncesinde yaşam standardınız neydi? şimdi ney? Bu ruh halinizin ya da mutsuzluğumuzun asıl nedeni saçma sapan tavrıyla,toplumsal travma yaşatan güven vermeyen ve insana çaresizlik hissi yaşatan ana muhalefet olabilir mi? Şaka şaka papatya çayı halen durumu kurtarmaya yeter korkacak bir şey yok..:)..:)

Hoşgörünüze sığınarak..:) Ve sevgilerimle.
glenay 20 Nisan 2017 Perşembe 19:35:47
Bu durumda anlaşılmayan bir şey yok Serhat bey, saçmalamışsınız..
Serhat BİNGÖL 20 Nisan 2017 Perşembe 19:58:51
Nazik hanım espri zaten saçmalık üzerine kurgulanır. Yani espri yaparken bir miktar saçmalayacaksınız ki, yaptığınız latife espri değeri kazansın. Dolayısıyla espri yapmakta onu anlamakta ve aynı mizahi çizgide cevap vermekte kompleksiz zeka gerektirir. Dolayısıyla gördüğüm ve tanıdığım kadarıyla o da Deniz hanımda fazlasıyla var.

-Belıeve-
20 Nisan 2017 Perşembe 13:26:46
Dün bi göz atmıştım bebeklerin olayını muazzam güzel ele almışsın
ve dedim ki sen iyi bir annesin believe.


son göğüme mama ya da yemek verirken gözlerinin içine bakıyorum arada durup saçlarını okşuyorum bide sıkıca sarılıp kokluyorum ardından kocaman bi öpücük.




denetleme neden yapılır bilmiyorum onca seneyi
boşuna mı çürüttük anfi salonlarında.
denetlenmek için üniversite bitirmişiz diye düşünüyorum.


beni benden başka kimse ölçemez zikrinde olmamız gerekirken
eğilmek neden ???????????
eğilmek ancak ALLAH a olmaz mı?



hiçlik bitirdi bizi
en çokta çocuklarıııııııııııııııııııı













sevgimle deniz



4 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:53:35
Sevgili Believe çocuklar konusunda ki hislerimiz bu gün ikinci kez onanmış oldu . Ve evet sen öyle bir şiir yazdın ki kesinlikle iyi bir annesin .

Denetleme ... yine mideme kramp girdi bak.Nefret ettim dün kendimden...

Sevgilerimle...
-Belıeve- 20 Nisan 2017 Perşembe 13:59:59
nefret etme kendinden
sen güzel bir ruha sahipsin deniz


nefret ruhu boşluğa savurur



kimseden kendimden nefret etmiyorum
biri beni üzdüğünde içimden sessizce
Hasbunallahu ve ni’mel vekil zikrini çekerim
göğün bekçisi iletir Rabbime




Sevgimle
Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 14:16:47
Bazen....Neyse ...Denerim güzel gönüllü kadın ... aklımda olacak..
-Belıeve- 20 Nisan 2017 Perşembe 14:58:30
sevgimle deniz musmutlu günlerin olsun
DEVRİM DENİZERİ
20 Nisan 2017 Perşembe 09:06:54
İşte beklediğim işte aradığım gerçeğin ta kendisi ciddi bir yazı ve yerinde bir saptama.
Gel gör ki benim bilgim senin bilgini döver diyen ve müthiş egosundan zerrece kurtulamayan 'HİÇ' liğin derin anlamını kavrayamayan insanların varlığını gördükçe Hiçliğe düşmeyi daha da çok istiyorum.
Teşekkürler ve Sevgiler

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:23:00
Sevgili Devrim hanım sizin gibi değerli bir kalemin onayını almak onur verici. Sayfamda sizi görmek çok güzeldi. Teşekkür bizden efendim.

Sevgilerimle.
İpekyildiz
20 Nisan 2017 Perşembe 04:13:26
...

Sevgilerimle

İpekyildiz tarafından 5/12/2017 11:14:52 AM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:24:36
Hiç olabilmek için uğraşmak bile saydamlaştırıyor insanı.. Arıtılmış hislerin gün dönümüden selamlar..

Sevgilerimle.
lacivertiğnedenlik
19 Nisan 2017 Çarşamba 23:41:52
Anammmmm bizim kız depresyona girmiş..anammmmm😃😝❤

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:25:20
bi el atıver Laci bana .. O kadar tımarhane sahibisin şekerim dimi ama :))

Sevgilerimle..
Beliz.
19 Nisan 2017 Çarşamba 21:34:42
Tutunduğu insani ve ahlaki değerlerin, sevmenin,merhametin ve tevazünün toplumun önemli bir çoğunluğu tarafından kabul görmediğini anlayan insan içinde onarılmaz bir boşluk hisseder. İşte tamda bu, bana göre hiçliktir..İçi dolu bir hiçlik. Ve kişiliğimizin keskin sınırları da yoktur zira buna ihtiyaç hissetmeyiz. Çünkü bizler dayatmacı değiliz ve özgürlüğümüzü de böyle ilan ederiz. Yazının içinde kendimi buldum Deniz. Bazen dışarı çıkmak istemediğimi hatırladım ve nadiren gözlerimi ve kulaklarımı istemsizde olsa kapadığımı..Çoğu zaman içimden "bu gerçek değildir" diye düşünerek kendimi onarmaya çalıştığımı..Çok beğendim yazını ama keyifle okudum diyemeyeceğim ve tekrar tekrar okuduğumu itiraf edeceğim...Çok sevgimle.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:26:48
Sevgili Beliz yorumun yazımın özetiydi. Keyif alsaydın beni anlamamış olurdun zaten... Benzer ruhlarımızdan tutunalım hiçliğe o zaman ..

Sevgilerimle..

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
Gule
19 Nisan 2017 Çarşamba 21:22:57
kendine haksızlık etme sıradan serzenişler değildi bunlar...bir çoğumuzun günlük hayatında karşılaştığı ama yüzleşmeye ya da hakkını aramaya geldi mi sırtını döndüğü, üst makamlarda kapının gösterileceğinden korktuğu için göze alamadığı, cesaret edemediği, sadece kendi duvarlarına seslenip öfkelendiği durumlar bun lar...çünkü kitlenin gözü bu baskın ve sindirme politikasıyla korkutulmaya ve sus-pus hale getirilmeye çalışılır...tek bir kişinin çıkaracağı ses bile kapitalistlerin planlarını alt üst eder...hiç istemezler birinin kendini öne atmasını ve geride duranlara yol göstermesini...kurallara uyarak ileri adım, uygun marş herkesin aynı hareketle, aynı kurallı sözcükleri dillerine dolayıp uyumlu ve mülaim sessizce bașlarını kuma gömmelerini isterler...

hiçlik ne kadar soyut bir kavram gibi görünse de hangi duyularınla dokunacağına göre yine değişen bir olgudur...içi boş bir çuval görürsün..dokunursun evet hesapta boştur, görünen odur, somut bir şey oysa, içinde ne var? - hiç! deriz.. ya da boş bardak ya da en basit örnek beyaz badanalı duvarlar -oda arkadaşlarım- boş boş duvara bakıyoruz ne görüyoruz? -hiç! koca bir hiç!..öyle değil işte bakana göre değişir durum...o duvarlara öykünüyoruz yeri gelince...somutdur dokunuyoruz, duyularla hissedebiliyoruz ama yine de çoğunluk onu bir hiç parçası gibi görüyor...ama ilginçtir ki burdaki somut ve soyut kavramlar yer değiştiriyor bana gelince...ben duvarın somut haline değil soyut haline ruh giydirip konuşturuyorum çünkü...herkese bembeyaz lekesiz duran duvar benim gözümde pasaklı, kirli sakallı ya da soytarı kılıklı olabiliyor...bazen de gökkuşağının yedi rengini açıyor ama bunu ben görüyorum, yanımdakiler değil...benim karşımdaki hiçlikle, oda arkadaşlarımın karşılaştığı hiçlik arasında uçurumlar var...tabi burda ister istemez hiçliğin koynuna varlık da gelip sokuluyor bazen...yani 'hiç' hiçbir zaman istediği gibi bir 'hiç' olamıyor...ona o yakışıksız sıfatı giydiren yine biziz...

belki karışık oldu iyice çorba yaptım:) en iyisi Paulo Coelho'nun 'on bir dakika'sında verdiği şu örnekle sözümü bitirim şöyle diyor ressam karekterinde olan adam:

"Şu önündeki rakıyı görüyor musun," diye devam etti ressam. "Böyle işte, sadece bir rakı görüyorsun. Ben daha ötesine geçmek zorunda olduğumdan, kaynağındaki bitkiyi, atlattığı fırtınaları, tohumları toplayan elleri, bir kıtadan ötekine gemiyle taşınmasını, alkolle buluşmadan önce bitkinin sahip olduğu kokuyu ve rengi görüyorum. Günün birinde bu sahneyi çizmem gerekse, bütün bunları resmederdim - ne var ki, sen tabloyu gördüğünde, onu bir bardak dolusu sıradan bir rakı sanırdın."

...

özellikle yazıda verdiğin üçgen, daire ve yamuk örnekleri çok iyiydi...

sevgimle gülüm...

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:29:53
Sevgili Gule ne cevap yazayım bilemedim ki ben sana. Öyle derin bir ruhun var ki ben sözcü değil izleyici olurum sen konuşurken. Sen olmalı her yer ve her şey.. Öyle güzelsin ki..

Sevgilerimle..
Gule 20 Nisan 2017 Perşembe 14:17:00
yok be gülüm abartıyorsun:)
bu pejmürde yüreğim her şeye bi anlam yükleme isteğiyle dolu sadece o kadar...

teşekkürler gülüm sevgiyle yürektesin...
sami biberoğulları
19 Nisan 2017 Çarşamba 15:52:04
Öyle uzak ki yerim,
Uzakları aşıyor,
Bütün özlediklerim,
Benden ayrı yaşıyor.
Ya her şeyim ya hiçim,
Sorma dünyam ne biçim,
Bir kördüğüm ki içim,
Çözdükçe dolaşıyor.

Şevket Rado...

Hiçlik nasıl bir şeydir, değeri nedir bilemem. Benim için soyut bir kavram. Ne bileyim bana göre hiçlik beynin tamamen durması ve her türlü algıya kapalı olmasıdır gibi geliyor. Bir şeyleri hissedebilen insan nasıl hiç olabilir ki?

Ama şu dosya doldurup denetimden 100 tam puan alma olayı var ya işte onu o kadar çok yaşadım ki anlatsam ciltler dolusu kitap eder.

Mesela derlerdi denetçiler ( Bizde müfettiş ) ''Getir bakalım eğitsel kol faaliyet dosyanı.

Koyardım önlerine kalın bir dosya. Dosya'ya göre istenilen her şey yapılmış. Çünkü laf salatasıyla doldurmuş da doldurmuşumdur dosyayı. Ama mesela Temsil ve Müsamere Kolu olarak piyeste kullanmamız gereken bir aksesuarı temin etmek için nasıl anamdan emdiğim sütün burnumdan geldiğini anlatamamışım. Piyes sahneye konmadan bir iki gün önce gelip '' Hocam ! babam sahneye çıkmamı istemiyor. Ben piyesten çekiliyorum'' Diyen kız öğrencimin babasını ikna etmek için çektiğim sıkıntıları da anlatmamışım o dosyada. Piyesin her şeyi ile ben ilgilendikten sonra ödülün Milli Eğitim Müdürlüğünce bana değil de okul Müdürüne verilmesine duyduğum kızgınlığı ve moral bozukluğunu da anlatamamışım o dosyada mesela.

Mesela hiç kimse o piyeste aşık olduğu rol arkadaşı Sevgi yüzünden intihar eden Ahmet'in öyküsünü de sormamıştır bana. Piyes sahneye kondu mu kondu. Beş kes ilçe kültür merkezi salonunu hınca hınç doldurup ve her seferinde ayakta alkışlandık mı evet..Olay bitmiştir.

Ha sen diyorsun ki eskiden derdimizi anlatabilirdik.Ben 1978 de başlayıp 2013 de biten 35 senelik çalışma hayatım boyunca hiç bir zaman bizi dinleyecek bir makam bulamadım. Her şeye rağmen sen en azından önceleri benden daha şanslıymışsın.

Son not: Kendini kaptırma fazla. Netice olarak hepimizin sonu toprak. Öyle ya da böyle...

Selam ve sevgilerimle.



sami biberoğulları tarafından 4/19/2017 3:38:47 PM zamanında düzenlenmiştir.

sami biberoğulları tarafından 4/19/2017 3:40:22 PM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:36:30
Değerli hocam sizin gibi işini yürekten ve sevgiyle yapan öğretmenlerimiz olmasa bizim gibi hisseden bir nesil yetişmezdi. Şimdi durumlar çok öyle değil. İnsan olarak yozuz... Buna suçlu aramıyorum .Sebepler her ne ise bilemem ama sonuç bu. Her meslek sahibi içi boşaltılmış sandıklar gibi. Evet toprak olacağız muhakkak ama bizden sonra kalacak olanlar için daha iyisini bırakmak zorundayız diye düşünüyorum.

Sevgilerimle..
olricx
19 Nisan 2017 Çarşamba 15:48:14
https://www.youtube.com/watch?v=jZsOeKj39gQ

şarkı dinle, iyi gelir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:37:15
Dün diledim .Bir de az önce... çok iyisin. eyvallah

Sevgilerimle..

Uyumsuz_PenGuen
19 Nisan 2017 Çarşamba 12:03:12
bende kutup ayılarını düşünüyorum..

bi gün sikecekler belamı, avlayacaklar bi buzun üstünde.. önce kıçımın arasından patlatacak ve beni yıllardır huzursuz eden bağırsak derdinden kurtulacağım..

..
..


1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:38:10
İncir ye incir :))) Delisin yemin ederim bacanak..

Sevgilerimle..
Dramatik Buluntular
19 Nisan 2017 Çarşamba 10:51:52
Buradaki ruh durumunun hiçlik olmadığını söyleyebilirim. Hiçlik Mevlanavari bir bakış açısıyla değerlendirilirse başka bir alana yayılır. Bence baştan sona histeri krizleri geçiren, çarpık ve kronik travma halinde olan bir toplumda yaşamanın verdiği içsel tepkimelerdir bunlar. Düşüncemi sizin nazarınızda değil, genelleştirerek anlatmak istiyorum. Bu küçük ve tesirsiz tepkimeler postmodernizmin alt yapısını oluşturur. İyi insanlar yanlışa, düzensizliğe ve haksızlığa örgütsüz öfkesiyle karşılık verirler. Bu, iyi insanların asıl olması gereken yerde olamamasından kaynaklanır. Diğer bir değişle bulanık suda balık avlamaktır. Çarpık Sistemi değiştirmeyi düşünmez insan, karşılaştığı çarpıklıkları tamir edip yeni bir çarpıklığa kadar rahat bir nefes almayı düşünür. Oysa yaşam koşullarını, geleceği, toplumsal mutluluğu ve oto kontrol mekanizmasını kalıcı bir şekilde rayına koymanın tek yolu; şikayet ettiğin eko-politik yasaları kökten değiştirmenin devrimci düşüncesiyle donanmaktır ve bunu eylemsel anlamda da gerçekleştirmek için gerekli dinamik unsurları harekete geçiren örgütlü mücadele yolunu seçmektir.


Bir örnek vereyim; çevremde tanıdığım bir çok duyarlı ve iyi niyetli insan var, haksız bir duruma, yönetenlerin baskısına veya çalışanları ilgilendiren olumsuz bir konuda bireysel tepkilerini verip, olması gereken şeyin ne olduğunu düşünebiliyorlar. Öğretmenler, Sağlıkçılar vs herhangi bir meslek grubundan olabilir bu. Ama yanlış ve arızalı ve emekçi haklarını sömüren sistem organlarına karşı asıl mücadeleyi veren bir sendika veya örgüte katılmıyorlar.
(Örnek: Eğitim alanında eylemsel ve düşünsel anlamda örgütlü mücadeleyi en iyi veren sendika: Eğitim Sen, ama bu sendikaya katılmaktan çekiniyorlar başlarına bir iş gelir diye)


Böyle olunca parçalanan ruhlarımızla öfke ve reddedişlerimizi tesirsiz parçalar olarak ortaya koymak ve sonuç getirmediğini görmekten başka bir çaremiz kalmıyor. Yazı ve edebiyat dünyasında da durum pek farklı değil malesef. Postmodernizmin sevimli tuzaklarından kurtulmanın tek yolu örgütlü mücadelenin içinde yer almaktır.

Yazının konusundan biraz uzaklaşmış olabilirim. Sadece başka bir pencereden bakmak istedim.

Saygı ve sevgiler.



Dramatik Buluntular tarafından 4/19/2017 10:39:45 AM zamanında düzenlenmiştir.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:44:50
Değerli yazar ;

yorumunuz hiç de yazıdan uzak değil aslında. Söylediğiniz şeyler tamamen mantıklı ve gerçekçi.Ancak ülkemizde teorik ve pratik ne yazık ki öyle denk düşmüyor ki yılgınlık mutsuzluk getiriyor. Sendika örneğinizden devam edeceğim.Ben uzun süre o sendikanın iş yeri temsilciğini yaptım. ancak burada anlatmak istemediğim öyle şeylere tanık oldum ki tüm inancım kırılan bir cam gibi tuzla buz oldu. İstifa etim ve şu anda sendikaların tamamına öfkeliyim. Buradan hareketle inandıklarımız bir bir elimizde un ufak oldukça çember daralıyor. Ben nefes alamıyorum inanın .

İyi insan :))) İşte bu madalya yı göğsümde taşımak için ne gerekirse yapabilirim. Teşekkür ederim .

Sevgilerimle..
Jan.K
19 Nisan 2017 Çarşamba 03:34:13
Bu yazdıkların koca bir hiç .
Tıpkı senin gibi . . .
Boşuna vakit tuketmisim okurken
.....

.....

...
Kaşlarınıı çatmıs olmalisin kızabilirsinde
Antipati olustu icinde bana ilk 3cumle yuzunden
Eger uzulup kizdiysan sen bir hic degilsin .
Olusturduklarinda bir hic degil . :)
Hiç olmayi yok olmayi arzulayan biri olarak bunun imkansizligininda acisini bizzat cekiyorum .
Hayat zor ,hayatiniz zor ,hayatlarimiz zor, yasayabildiginiz kadar yasayin ama amacsiz kolay yasanmiyor bildiginiz gibi ...



1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:45:46
ilk yazdıklarınıza hiç öfkelenmedim :)) hiç olmayı seçen benim ....

yorumunuz manidardı. Teşekkür ederim...

Sevgilerimle..
CaNMaYBuLL.
19 Nisan 2017 Çarşamba 01:50:53


Hiç', biç' kadar değerlidir... Ama keşke hep biç' olabilse hiç'


Koca bir hiçlik Sartre'den, içine sığamayan Post-Modern cümlelerden arındırdığında kendini, kitaplarında çırılçıplak kalır. Bezgin ve uçları yanık cümleler son noktaya ulaşamadan kül olur. Ne kadar kurtarmaya çalışırsanız o kadar yanarsınız, ne kadar izlerseniz, kor gibi yanan ateş karşısında ter sularında o kadar boğulursunuz. Kaç cümle kaç kişide, kaç kişi bu cümlelerde, bilemezsiniz.

Arkait bir sanrı, geçmişi hüsran ve yıkık sayan üslubun çöküşüne ,yüreğimden dökülen kelimelerin hüsran oluşu ekli. Asaletten yoksun, aruza yakalanan dilim, biraz kendinden yoksun, biraz edepten yoksun. Bab diyarı hayat, her dönemi ahlak yasalarına karşı, ahlaksızca yazan, bade bir tavrı bade'li aşk sayan, hiçlik diyarından kaçan ben. Asla unutulmaz, duygu ve düşünce esiridir bu beden.

İnkar ediyorum, bedeii bir halden, harcıalem bir hayata intikal ediyorum. Dadaizm bulantısını bir gelenek kavgasına getiren yığınla edebi eser ,geçmişin dilini nasıl inkar ederler. Dün ‘'Ölü Ozanlar''ın bestelerini çalanlar, bugün Dadaizm'e sarılanlar ,yarın bir mezar taşı olmadan edebi hayattan yoksun kalmayacaklarını mı sanıyorlar? Oysa geçmiş, hiçlik diyarından, varlık diyarına bir kapı, edebiyat ise bu kapının tek anahtarı.

Dibace'lerden yoksun tavırlarımız, duygularımızdan yoksun düşüncelerimiz, kayıtsız eylemler gibi kırılgan ve sonuçsuz. Oysaki bütün öfkelerimizi, sevinçlerimizi, umutsuz ve mutlu günlerimizi yazarken, hep unuttuğumuz ya da sakladığımız sırları açık etmemeye çalışırız. Sıra dışı bir cümleyi yakaladığımızda ya idamını istiyoruz ya da zindanımızda saklıyoruz. Becerebiliyor muyuz kendimizi temizlemeye ? Sanmıyorum ! Her satrın ardında elleri kanlı gözleri yaşlı kelimeler yığıla yığıla cümleler ve metinler oluşturacak. Korku korkmanın içini bizden habersiz daima suret-sizce dolduracak




1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Den(iz) 20 Nisan 2017 Perşembe 13:49:48
Sendeki tüm farklılıkları seviyorum .Seçtiğin her kelime bir diğerine yön gösteriyor. Yazdığın bir metinden sayfalarca anlam çıkarmak mümkün. Sen başka bir şeysin. O yüzden bir Hiç uğruna yazmaya da okumaya da değer ve hatta ağlamaya dersem beni en iyi sen anlarsın ...

Sevgilerimle...
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.