emine pisiren
53 şiiri ve 352 yazısı kayıtlı Takip Et

Cennette yemek var mı anne?



CENNETTE YEMEK VAR MI ANNE?



ANNE CENNETTE YEMEK VAR MI?

Savaşın tam göbeğinde kalmış anne ve çocuk, ağlıyorlardı. Her ikisinin bakışları kanlıydı. Ölümün o pis soluğundan kaçmışlardı. Bombaların, kurşunlardan delik deşik kevgire dönmüş evlerinin çatısız duvarlarına yaslanmışlardı.
Anne, az önce 19 yaşındaki oğlunu da yitirmişti. Kendince hem eşine, hem de oğluna ağıt yakıyordu.

Zemheri soğuk 3 yaşındaki kız çocuğun içine işliyordu. Dişleri birbirine vururken titriyor, annesine daha sıkıca sarılıyordu.
Her ikisinin de günlerce tek bir lokma bile girmemişti midelerine. Küçülen mideleri açlıktan karınlarına yapışmıştı.
Havada bolca barut kokusu vardı. Göz gözü görmüyordu. Hava yıkılan binaların tozlarıyla grileşmişti. İnsanlar çığlık çığlığa Tanrı’ya yalvarıyordu.
Küçük kız annesinin kuru dudaklarına dokunup sordu:

" Anne babamla abim nereye gittiler?"

Anne ağıtını dudak uçlarında donduruyor:

" Onlar gitti kızım, onlar gittiiii..."

" Nereye gittiler anne?"

Anne yutkunuyor. Nasıl dese yavrusuna da onu ikna etse? Kendince en mantıklı yanıtı seçiyor aklının havuzundan:

" Onlar cennete gittiler yavrum."

Çocuk bu işte... Dur durak yok; merakla sorar:

" Anne babamla abim cennetten ne zaman gelecekler?"

Annenin yüzü acıyla gerilir; zira yavrusunun sözcükleri yüreğindeki kırılma noktasına değmiştir. Zavallı kadın çaresizce inler:

" Onlar öldüler yavrum. Gelmeyecekler!"

Çocuk dayanamaz, ısrarla annesine sorar:

" Anne cennette yemek var mıdır?"

" Olmaz mı, kuş sütü bile vardır, cennette."

Çocuk ellerini sevinçle çırpar:

"...O halde bizde hemen ölelim anne."

Anne ağıtına bir öncesinden daha sesli devam eder.
*

///Barış için savaş gereklidir, diyen vicdansız kan emicilere ithafımdır ...///

Emine Pişiren/ Kocaeli


Beğen

emine pisiren
Kayıt Tarihi:17 Şubat 2017 Cuma 22:41:54

CENNETTE YEMEK VAR MI ANNE? YAZISI'NA YORUM YAP
"CENNETTE YEMEK VAR MI ANNE?" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
tacettin yıldırım
4 Mart 2017 Cumartesi 09:59:39
kainatın en vahşisi insandır...kalem ders veriyor ders saygılarımla usta

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


emine pisiren Yazının sahibi 17 Mart 2017 Cuma 00:10:12
Çok doğru dediniz.
Sağ olun. Saygıyla
ZiyaA
4 Mart 2017 Cumartesi 04:30:59
Tertemiz doğuyor,
Sonra dünyayı kirletiyoruz.
Bir suçlu arıyoruz kendimizi arındırarak.
Oysa ki tek suçlu okuyan siz, yazan ben…
Adı yok ! Sadece İNSAN.
Okurken " Etkilendim hissettim" demeyin. Sadece bir gün aç kalmayı deneyin sonra da şiire geri dönün ve yorumlayın...

Yüreğinize sağlık.

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


emine pisiren Yazının sahibi 17 Mart 2017 Cuma 00:12:01
Haklısınız Ziya Bey.
Masum olan, temiz olan, beyaz olan her şeyi kirlettik.
Yorumunuzla gönendim.
Teşekkür ederim( geç de olsa)
Saygıyla
glenay
18 Şubat 2017 Cumartesi 16:57:25
Çok etkilendim.
Savaş çıkaranlar
bu yoldan para kazananlar
insanları aç susuz bırakanlar
bir kez değil, bin kez daha düşünsünler.
Savaştan başka bir çözüm bulsunlar.
YETER artık.
İnsanlığın ölmesine dayanamıyoruz.

tebrikler,

sevgilerimle..

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


emine pisiren Yazının sahibi 17 Mart 2017 Cuma 00:14:27
Sevgili Arkadaşım,
Savaş çok korkunç.
En çok da kadınlar ve çocuklar acı çekiyor.
Yorumunuzla mutlandım.
Teşekkür ederim.
Saygıyla
Bedri Tokul
18 Şubat 2017 Cumartesi 13:19:41
İnsanlık bitti.
İnsanlık yok oldu.
İnsanlar canavar oldu...
Niye ki bütün bunlar niye ki?

Bir acı ancak bu kadar güzel yazılabilir.
Teşekkürler...

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


emine pisiren Yazının sahibi 17 Mart 2017 Cuma 00:13:12
Bedri Bey,
Sayfamı onurlandırdınız.
Teşekkür ederim.
Saygıyla

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
Selçuk KORKMAZ
18 Şubat 2017 Cumartesi 00:35:42
Malesef savaşlar maddi manevi ve insani yönden büyük yıkımlara sebep oluyorlar.
Savaşlarda en çok zararı kadınlar ve çocuklar görüyorlar.
Yazıda öne çıkan başka bir yön ise çocuk masumiyeti.
Repliklerde geçen saf ve temiz sorular ancak bir çocuğa yakışır.
Yazıyı okurken aklıma gelen annemin benimle olan anısınıda yazmak istedim.
Annemin anlatımı:
ben altı yasındayken sokagımızdan bir köpek gecmiş ben köpegi görünce dikkatle bakmışım geçip giden hayvana sonra koşarak annemin yanına gelip

Ben: Anne anne bir köpek gördüm ayağı vardı ayakkabısı yoktu

Demişim bunun üstüne annem ve yanındaki komşu kadınları gülmeye başlamış.

Keşkeler yoktur ama ben söylemeden geçemeyeceğim yine
Keşke o çocuk halimizdeki saflığımızı temizligimizi koruyabilseydik o zaman ne savaşlar ne de yıkımlar olurdu çocuk yüreğiyle tüm İnsanlık mutlu mesut yaşardık.


Kaleminize sağlık Emine hanım

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


emine pisiren Yazının sahibi 17 Mart 2017 Cuma 00:08:47
Merhaba,
Yorumunuzu yeni gördüm.
Katkınız ve düşüncelerinizle gönendim.
Teşekkür ederim.
Selam ve saygıyla
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.