Efendimiz S.A.V.’a Mektup

Ey alemlere rahmet olarak gönderilmiş, sevgililer sevgilisi peygamberim... Bu satırları kaleme alırken ne kadar çok özlem ve ne kadar çok hasret dolu duygular içinde olduğumu asla ve asla anlatamam. Anlatamam diyorum, çünkü bu öyle anlatılabilecek türden basit bir duygu asla değil! Anlatamam çünkü biz seni görmeden sevdik ya Resûlullah (S.A.V.).

Bu duygularımı kaleme almamdaki amaca gelince; görmeden sevdiğimiz, özleminle yanıp tutuştuğumuz o yüce manevi şahsiyetinle belki irtibatlanabilmek...

Biz ahir zaman ümmetin olarak, ya Resûlullah, sana hasret; elimizden geldiğince de senin sünnetin izinde yaşamaya çalışan aciz kullarız. Aciziz, evet, hem de çok aciz... O kadar çok aciziz ki ya Resûlullah (S.A.V.), Kur’an’ın hükümlerine göre yaşamakta ve senin sünnetlerine uyup uygulamakta biçareyiz. O kadar zor bir zamandayız ki Kur’an’ı okumakta ve anlamakta asla bir yerlerde değiliz. Kulaktan dolma bilgilerle çat pat öğrendiğimiz birkaç sûre ve dua ile yarım yamalak kıldığımız namazlarımızla bilmem Allah’a kulluk vazifesinde nerelerdeyiz...

Ya Resûlullah (S.A.V.), senin en büyük mücadelen cehaletle olmuştur. O zamanların cahil, çoluk çocuğunu diri diri gömen toplumundan günümüzde anne babasını azarlayan nesillerine upuzun bir yol... Öyle bir yol ki zaman zaman asfaltlı, zaman zaman da patika... Öyle bir yol ki ne yayası eksik ne de yolcusu...

Bizler de o çetin yolda, arada patikalarda, arada da asfaltlı dümdüz yollarda sendeleye sendeleye bir yolcu kervanı içerisinde, süratli geçen bir zaman merhalesi içerisinde adeta bir yarış içerisinde nâçiz bedenimizi adeta sürüyoruz.

Ey alemlere rahmet olarak gönderilmiş, insanların en azizi ve en şereflisi sevgililer sevgilisi peygamberim... Arada ne geliyor aklıma biliyor musun? “Bizler yığın yığın Müslüman toplumlar olarak sana asla lâyık değiliz; bu gidişle de kıyametin kopma zamanına kadar da asla lâyık olamayacağız.” Bunu nereden mi çıkardım? Bütün Müslüman ülkeler iç karışıklıklar içerisinde inim inim inlemekte de ondan... Bütün ümmet sefalet içinde ve birbirini yemekte de ondan...

Peygamberim (S.A.V.), inşallah Cenâb-ı Allah biz Müslümanlara sağlam bir şuur verir de hatalarımızdan dönme fırsatı da verir bizlere. Verir ki inşallah silkelenip yeniden kendimize gelme şansını yakalarız.

Ali Rıza Coşkun
28.03.2016