hazan07
34 şiiri ve 40 yazısı kayıtlı Takip Et

Bütün anneler aynı ağlar dünyada."bu yazım "dünya kadınlarına" gitsin: bir anne ağlıyordu ankara`da...



Bütün Anneler aynı ağlar Dünyada.

BiR ANNE AĞLIYORDU:
Bir anne ağlıyordu .Tamamen tesadüfdü gördüklerim. köyümden yatılı sağlık lise sınavları için gitmiştim.Geleceğimi bir düzene komak için. Akrabamız vardı aynı candan kandı. Emmi çocuklarıydık. Gideceğim aile. Babamla köyden onların ev adresine doğru yol aldık. Giderkende birden ulaşılmıyor önce kendi köyünden başlıyor macera. "Köyün durağında minübüse bindik "Kazamızda indik. Biraz kısa bir yol aldık terminale doğru gitik. Biletlerimiz iki kişilikti. Babam ve benim içindi. Herşey yolunda. Kısa beklemeden sonra yol aldık. Sınav a girecegim " Şehir üzeriydi gideceğimiz istikamet. "O "Şehrin yolcusuyduk. Otobüs harekete geçti. Kendi güzergahımızda seyre daldı. Gideceğimiz yerinde hedefi belliydi. Tanıdıkda konaklama. Benim sınavım içindi.

Sınav " Şehirin`de terminalden indik. Babam bir taksi tutdu yol üzerinden. Demeki kendine güveniyordu. Cebinde parası vardı öyleya!. Beni şehirler arası otobüslerle götürmedi. Direk taksi tutumuştu. Annemde ayıp olmasın diye elimize bir helke yoğurt tutuşturdu bir kaçta köy erzahları bulgur v.s gibi giderken boş gitmeyin diye. Gideceğiniz yer elinize bakar ayıp olur düşüncesiyle. Öylede oldu. Taksiye daha el etmeden oralarda bilirlermiş müşterilerini . Yanımıza bir taksi eğlendi. Amca binin nereye götüreyim dedi bindik taksiye. Hedefimizde belliydi söyledik taksiciye o güzergeha doğru sürüyordu. Dediğimiz gibide oldu.

istediğimiz adreste indik . Onlarda benim emmi çocuklarımdı kadın ve koca . Akraba evlilikleriydi. Babamında herikisi yiyenleriydi. Adrese vardığımızda elimizde helkeyle yoğurt ve diğer erzahlar bir adım ev arası mesafeydi. Karışılarken bizleri abiyim ve ablamın yüzlerinden belliydi gözleri parıldıyordu . İçleri içlerine sığmıyordu. Neden babamı babaları yerine koyarlardı her daim saygılarından; çünkü emmileri gelmişti ziyaretlerine.

"O günü öylece sevinç içinde geçirdik topluca. Bol bol misafir perver davranışlarıyla. Ertesi günü benim sınav kayıt işlemlerim yapılacaktı abiyimle çıktık yola istikamet sınav merkezi olarak bir hastaneydi zaten bende sağlık lisesine girmek için kayıt işlemlerimi yaptıracaktım galiba. Gittik abiyimle kayıt işlemlerim için sınav olacak binaya. İşlemler yapıldı. Ertesi günüde sınav günüm olacaktı. Binadan çıkarken Hastane önünde bir anne ağlıyordu. Ellerini dizlerine vurarak ağıtlar yakıyordu. Nedeni nedir bilinemez. Yanık sesi göğü inletiyordu. Bir okadarda kocaman bir binanın önünde yapayalnızdı , oysa orası çok kalabalıktı.

Kimseler bakmıyordu bilene köylü kadınıydı sanki siyahlar
giyinmişti, kendisi diyor ben karayım güneş bir okadarda kavurmuştu tenini yüzleri ağır bir darbe almış gibi çizgilerle doluydu yaşından da yaşlıydı çektiği acılardandı demekki!!.. Ağlayan anne orada tek başına yalnızdı. Kimseler bakmıyordu ona. "Orası şehirya!. Köylü kadının feryadına!. Hemen amcamın oğlu kadına doğru yürüdü iki metre boyunda boylu boslu bir okadarda yakışıklıydı mödern bir insandı. "O "Şehrinde gözde insanlarından sayılır, sevilir kendisi. Öylede sıcaktı abiyim.. Babamı; babaları erken öldüğü için ziyaretlerinede vardığımızda baba bellerdi emmi dedilermi bin emmi çıkardı o zamanlar insanlarımızda sevgi vardı.. Medyatik sevgi değil hücrelerinde vardı insanlarımızın!.

Şimdi ne oldu yerini internet aldı herkes birbirine küfür eder oldu. Kimse kimseyi tanımaz oldu. Bunlarıda göz ardı etmiyorum. Durumda vahim gözüküyor böylede giderse sonumuz hayır ola.. Eskiden can bağın bilene olmasa aynı ülkenin çocukları olman bilene seni, onu birbirine yakınlaştırırdı öyle yaşardık. Abiyim dayanamadı bu ağlayan annenin çaresizliğine iki adım atmadan arkasına doğru yöneldi ağlayan anneye doğru çevirdi yüzünü ; Ana ne oluyor söyle derdini !. Ananın üzerinde kara oyalı bir yazma, bacağında "Şalvar zatende karalar giyinmişti pek allı dallı renkler göremiyordum bu ağlayan ananın üzerinde;

dizlerini dövüyordu, oğlum, oğlum beni yalnız bırakma ciğerim diye dövünüyordu. Abiyim sordu ne oldu ana ?.. Oğlum öldü!. Ciğerim öldü!. Anan kurban olsun ben seni bırakır nasıl giderim diye ağıtların sesi göğe doğru kendini yırtarcasına yükseliyordu. Bir rüzgarın fısıldısı gibiydi gerçekten acı acı!!.. içinin hüznünü dışarı haykırıyordu.

Kocaman "Şehir çok kalabalıktı" . Anne oracıkta yapa yalnız bir ağacın altında çaresizce derdine yanıp kendiyle kalmıştı; birtek kendiydi o koca "Şehirde. Oğlu terk etmişti bedenini; anesini yalnız bırakmıştı elin büyük kalabalık Şehrinde. Ağlayan anne sorduğumuzda anadolunun bir köyündenim demişti. Bizde anadolunun oralara yakın bir köyündendik aynı Şehirlerden değildik ama oranın insanlarınında hüzünlerinin aynı olduğunu bilirdik bizim gibiydik. Anam anam dedi abiyim sarıldı inanın kendi anası gibi .

"İşlerimizin yoğunluğundan dolayı oradan ayrılmıştık sahi ne oldu ağacın dibinde çaresizce kıvranan anneye!!??.. Sanırım o hüzünle karalar bağlamış oğluna ağlıyordu...Yine çaresizce yapayalnız elin memleketinde karalar bağlamış vaziyetde tek başınaydııııııııııı kim bilir kimi kimseside yoktu oralarda.. öylede bir anı yaşadım o koca Şehirde gözlerimle şahit olmuştummmmmmmmm benimde gençlik devremdi ama bilirdim acılarında en büyüğünüüüü... Bu da onaltı yaşındayken o zamanlarda hayata dair küçük bir anımdıııı..
saygıyla...

Dönüş Korkmaz..
8 .Mart ikibinonaltı... Bernkastell_Kues’dan.......


Beğen

hazan07
Kayıt Tarihi:7 Mart 2016 Pazartesi 14:36:18

BÜTÜN ANNELER AYNı AĞLAR DÜNYADA."BU YAZıM "DÜNYA KADINLARINA" GITSIN: BIR ANNE AĞLıYORDU ANKARA`DA... YAZISI'NA YORUM YAP
"Bütün Anneler aynı ağlar Dünyada."Bu yazım "Dünya KADINLARINA" gitsin: Bir Anne Ağlıyordu Ankara`da... " başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
şair67
8 Mart 2016 Salı 19:56:52
Çilekeş bir hayatın adeta duygulu anlatımla resm edilmesi
Yankılanan asaleti özü medeniyeti sağlam bilge bir yürek sesi
Çok etkilendim,çokta beğendim
yüreğinizde ve kaleminizde yakmışınız adeta güneşi
Kutladım alkışladım gönül dostu insanlığın sırdaşı naif yürek sizi
Saygılar efendim
* * * * * * * *

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


hazan07 9 Mart 2016 Çarşamba 16:25:41
Teşşekkürler ederim Paylaşıma değer gören KALEMDAşLARIMAAA SELAM VEDE SAYGILARIMLAAA.....
Ayrıca Kadınlar günü kutlamasına `da sevindim Kalemdaşımmm Saygılıyorum siziiii.....

Bir anenin feryadı ağlayısı oğlunaydı Ankara`da:

Bir annenin feryadı yürekleri dağladı
O günü hava çok sıcaktı nefes alınmıyordu Ankara`da
Bir hastahane önünde oturmuştu bu Anne bir ağacın altında
Oğluna ağlıyordu bu Anne kimbilir saat zaman bilmeyen
Belkide haftanın adını bilmeyen ; günlerdende habersiz
sadece yaşayan bir canlı okuması vede yazmasıda yoktu
Kendinden habersizce Ankarada bir Anne o günü bir ağacın altında
Kaybetmişti evladını oğlum diyordu oğlum diyerek
Bir annenin Feryadı Yürekleri dağladı,
Göklerde ağladılar yağmur olup yağdılar bu annenin feryadına onlarla iletişimi güçlüydü,
Ne farkeder dışarısı kalabalıkta olsa insanlar bakmıyordu feryat eden bir Annein yüzüne Ankara`daaa.....
Annenin göz yaşları götke bulut olup yağarken; insanlarsa duyarsızdı Ankara`daaa...
Anne o gün; Ankara`da göz yaşlarıyla ıslandı tek başına çaresizce bir ağacın altında.....

Dönüş Korkmaz
8.Mart. ikibinonaltı...
Bernkastell_Kues`dan.....
hazan07 Yazının sahibi
8 Mart 2016 Salı 18:31:57
Bence Bütün yorumlar etkilidir o nedenle teşekkürler ederim bütün paylaşımlara vede Kalem arkadaşlarıma.....

Bu yazımla ilgili Şiirsel Döküldüler Satırlarrr.....

Ankara`da Ağlıyordu bir Anne Bir ağacın altında ve bir hastahane bahçesinde :

Hastahane önündeki bir ağacın altında oturan bu anne
Karaları bağladı
Üstüne giyinmişti bir elbise ne farkeder
Giysileri renklide olsa elbisesi simsiyahtı
Kederler bürünmnüştü ruhu hiç gülesi yoktu dert sarmıştı yüreğini Ankarada anne yiğidine ağlıyordi bir ağaç altında oturmuştu
Etrafı çok kalabalık anne oracıkta yapayalnızdı
Bir anneydi bir insandı onu ağlarken hiç kimseler duymadılar insanlarsa ruhusuzdular sadece kenarından yürüyorlardı Bakılmıyordu bu annenin yüzüne nedir kimdir denilmiyordu Ankara`daaa....

Ankara`da anne karalar bağladı sırtında örgü yelek
Giyinmişti bacağına şalvar iri desenli önemli değildi ne giyindiği
Ağlıyordu sadece kendindende haberi yoktu bu annenin
Güneş yanığı kavurmuştu yüzünü karamı kara teni
Yüzü bana göre çok güzeldi...
Bilirim benim toprağımın insanıydı bana çirkin gelmedi onun o hali Bizdendi benim gibiydi hiç fark etmedim kendimden ayırt etmedim
Oda benim annemdi başında yazması
çünkü o bir Anadolu kadınydi Türk kadını
Elleri kara kara kurumuştu teni kirem bilmezki sürsün tenine kiremi O ...köylü Kadın anadolu;
Neylesin boyayı cılayı tırnakları körelmiş nasırlıca elleri
Kirem bilmezki sürsün tenine kiremi
O ... köylü bir Kadındı saf vede temiz.....

Hastahane önünde sadece oğluna ağlıyordu bu anne
Günlerin ismi lazım değildi ona göre
Okumasıda yoktu yaşadığınıda bilsede görgüsü oydu eğitimsizdi Amma o bir insandı kapkara yüzü o bir Anadolu kadını Türk Kadını
...
Bir ağacın altında diz büküp oturmuştu bu anne
Ankara`da bir hastahane önünde...
insanlar bakmıyorlardı çehresine onlarcası
Ağlayan bu anne onlara göre köylü vede cahildi
Yök böyle birşey kabul etmiyorum bu kadar duyarsızlığı
O bir Anneydi anadolu Türk KADINI
Ankara`da o günü En sevdiği ciğerine Karalarını giyinmişti
Ruhunda hiç gülesi yoktu kimseler umrunda değildi
Onun çığlığı karşısında anne sadece kader yazgısına ağlıyordu Oracıkta topraktan örtüsü olan kuru yerde bir ağaç altında Gururluca vede sislice yağmur olarak göz yaşlarıyla adaş olmuştu O kocaman kalabalıktı çiseliyordu göz yaşları habire ciğeri yanmış Döşünü başını eleriyle vurarak parpazlıyordu can havliyle Ankara`da ne fark ederki kalabalıkta olsa kara kaderine ağlıyordu Kimsele bakmıyordu bu annenin feryadınaa
Duyarsızdılar insanlar tamamennn gördüklerimle....

Ankarada bir Anne oğlunun cansız bedenine ağlıyordu
Terk etmişti annesini oğlu; bedeni hastahanede bir morkta
Anne ise bahçesinde dışarıda bir ağacın altında kıvrılmıştı Yanıyordu bu annenin yüreği kimseler soğutamazdı acısını Ankara`daaa.....

Hastahane önündeki bu anne çaresizdir
Oralarda dil dışte bilmiyordur, Anne yönünü gideceği yeri adresini
Bilinmezliklerindeydi karalarını giyinmisti ,
Ankarada bir hastahane önünde
Okadar kalabalıkta çaresizce ağlıyordu ;
çok etkilenmiştim gördüklerimle
Okadar kalabalıkta yüzüne kimseler bakmıyorlardı
Anne çaresizdi ; Zaten yaşamıyorduki Anne
Bundan sonra oda olmuştu oğluyla o günü
Ankarada karalarını giyen bir anne bir daha iflak olurmu bilmemmm Ankarada Ağlıyordu bir Anne
Bir ağacın altında ve bir hastahane bahçesinde tek başına! Karalardan elbise giydi bedenine...
Bir ... daha iflak olurmu bu annne
Gördüklerimleee...
Ankara`daaaa.....

Dönüş Korkmaz..
Kues``dan Moselll..8. mart. ikibinonaltı.....

Cevap Yaz
hümeyra öğüt
8 Mart 2016 Salı 09:21:03
Gercekten cok etkileyici bir hikaye

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


hazan07 8 Mart 2016 Salı 16:34:18
Bir anenin feryadı ağlayısı oğlunaydı Ankara`da:

Bir annenin feryadı yürekleri dağladı
O günü hava çok sıcaktı nefes alınmıyordu Ankara`da
Bir hastahane önünde oturmuştu bu Anne bir ağacın altında
Oğluna ağlıyordu bu Anne kimbilir saat zaman bilmeyen
Belkide haftanın adını bilmeyen ; günlerdende habersiz
sadece yaşayan bir canlı okuması vede yazmasıda yoktu
Kendinden habersizce Ankarada bir Anne o günü bir ağacın altında
Kaybetmişti evladını oğlum diyordu oğlum diyerek
Bir annenin Feryadı Yürekleri dağladı, göklerde ağladı lar yağmur olup yağdılar bu annenin feryadına onlarla iletişimi güçlüydü
Ne farkeder dışarısı kalabalıkta olsa insanlar bakmıyordu feryat eden bir Annein yüzüne Ankara`daaa.....Annenin göz yaşları götke bulut olup yağarken insanlarsa duyarsızdı Ankara`daaa....
Anne o gün Ankara`da göz yaşlarıyla ıslandı tek başına çaresizce bir ağacın altında

Malesef ne kadar etrafımız kalabalıkta olsa yalnız iseniz helede eğitim seviyeniz sıfırsa yüzünüze bakanınız olmaz oracıkta feryatlar içinde ki bir insandı ama gördüklerimle köylü oluncada dışına bakıp belkide eh denilip geçiliyordu kenarından bu Annenin oysa oracıkta ağlayan hemi bir Annedir hemide bir insandı neden insanlarımız bu kadar duyarsızlardı oysaki köy deyipte beğenilmeyen ortamların yaşantısında insanlar tanımasalar olsalarda insandırlar koşarlar bu şekilde birine yüreklerinde paylaşım vardır köylü dediklerimizin içinde kocaman bir yürek vardır bunlar insandır tertemiz sevgileri gerçek bildikleri odur sevgi temelleri cahil dediğimiz insanların yaşarkende temaları sevgidir hiç çıkarsız ne olsun insan olmak yeterli sevmek lazım kulları yaradandan ötürü nerde olursak olalım düşüncemm buuu ... Teşekkürler ederim değerli Kalem arkadaşlarımın bana paylaşımda bulundukları için saygılarımı gönderiyorumm Kalemleriniz her daim olsun saygılarımlaaa Dönüş Korkmaz ; Bernkastell_Kues`dan .....
hümeyra öğüt 9 Mart 2016 Çarşamba 10:47:05
Guzel

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
beren yılmaz
8 Mart 2016 Salı 01:20:03
Anne yüreği yandımı ne şehir dinler ne kasaba nede bir dağ başı .. yetip giden değerlere güzel bir serzenişti aynı zaman da..intrenet doğru kullanıldığı zaman çok yararlı ama sakıncalı durumları da kendimiz kontrol edebilmeliyiz. sevdiğimiz her şey çok kıymetli olmalı ' hayatın şakası yok. hüznlü ama okunası bir paylışımdı tebrikler ..teşekkürler ..

Dünya kadınlar günümüz kutlu olsun.:) .sevgilerim ile


saygılar .

2 cevap yazılmış Cevap Yaz


hazan07 8 Mart 2016 Salı 16:33:54
Bir anenin feryadı ağlayısı oğlunaydı Ankara`da:

Bir annenin feryadı yürekleri dağladı
O günü hava çok sıcaktı nefes alınmıyordu Ankara`da
Bir hastahane önünde oturmuştu bu Anne bir ağacın altında
Oğluna ağlıyordu bu Anne kimbilir saat zaman bilmeyen
Belkide haftanın adını bilmeyen ; günlerdende habersiz
sadece yaşayan bir canlı okuması vede yazmasıda yoktu
Kendinden habersizce Ankarada bir Anne o günü bir ağacın altında
Kaybetmişti evladını oğlum diyordu oğlum diyerek
Bir annenin Feryadı Yürekleri dağladı, göklerde ağladı lar yağmur olup yağdılar bu annenin feryadına onlarla iletişimi güçlüydü
Ne farkeder dışarısı kalabalıkta olsa insanlar bakmıyordu feryat eden bir Annein yüzüne Ankara`daaa.....Annenin göz yaşları götke bulut olup yağarken insanlarsa duyarsızdı Ankara`daaa....
Anne o gün Ankara`da göz yaşlarıyla ıslandı tek başına çaresizce bir ağacın altında

Malesef ne kadar etrafımız kalabalıkta olsa yalnız iseniz helede eğitim seviyeniz sıfırsa yüzünüze bakanınız olmaz oracıkta feryatlar içinde ki bir insandı ama gördüklerimle köylü oluncada dışına bakıp belkide eh denilip geçiliyordu kenarından bu Annenin oysa oracıkta ağlayan hemi bir Annedir hemide bir insandı neden insanlarımız bu kadar duyarsızlardı oysaki köy deyipte beğenilmeyen ortamların yaşantısında insanlar tanımasalar olsalarda insandırlar koşarlar bu şekilde birine yüreklerinde paylaşım vardır köylü dediklerimizin içinde kocaman bir yürek vardır bunlar insandır tertemiz sevgileri gerçek bildikleri odur sevgi temelleri cahil dediğimiz insanların yaşarkende temaları sevgidir hiç çıkarsız ne olsun insan olmak yeterli sevmek lazım kulları yaradandan ötürü nerde olursak olalım düşüncemm buuu ... Teşekkürler ederim değerli Kalem arkadaşlarımın bana paylaşımda bulundukları için saygılarımı gönderiyorumm Kalemleriniz her daim olsun saygılarımlaaa Dönüş Korkmaz ; Bernkastell_Kues`dan .....
beren yılmaz 8 Mart 2016 Salı 23:21:38
Kaygılarınızı anlaya biliyorum ;
Toplum olarak her ne kadar gelişmiş olduğumuzu düşünsek te' ne yazı ki bir çok zihniyette hala şekilcilik ve yazık ki sınıf ayrımı yapılmakta oysa medeni toplumlarda önce insan baz alınmalı' bir çok sorunun kaynağı ideolojik ve psikolojik rahatsızlıklardan kaynaklı ' çükü başka bir insanı sırf yaşadığı bölgeden ve aldığı eğitime göre yargılamak ve cezalandırmak hiç doru bir davranış değil.

duyarlı yüreğinize teşekkürler ..
Suat Zobu
7 Mart 2016 Pazartesi 23:01:03
Hüzünlüydü.

Tüm kadınların ve sizin kadınlar günü kutlu olsun.

Saygımla..

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


hazan07 8 Mart 2016 Salı 16:33:19
Bir anenin feryadı ağlayısı oğlunaydı Ankara`da:

Bir annenin feryadı yürekleri dağladı
O günü hava çok sıcaktı nefes alınmıyordu Ankara`da
Bir hastahane önünde oturmuştu bu Anne bir ağacın altında
Oğluna ağlıyordu bu Anne kimbilir saat zaman bilmeyen
Belkide haftanın adını bilmeyen ; günlerdende habersiz
sadece yaşayan bir canlı okuması vede yazmasıda yoktu
Kendinden habersizce Ankarada bir Anne o günü bir ağacın altında
Kaybetmişti evladını oğlum diyordu oğlum diyerek
Bir annenin Feryadı Yürekleri dağladı, göklerde ağladı lar yağmur olup yağdılar bu annenin feryadına onlarla iletişimi güçlüydü
Ne farkeder dışarısı kalabalıkta olsa insanlar bakmıyordu feryat eden bir Annein yüzüne Ankara`daaa.....Annenin göz yaşları götke bulut olup yağarken insanlarsa duyarsızdı Ankara`daaa....
Anne o gün Ankara`da göz yaşlarıyla ıslandı tek başına çaresizce bir ağacın altında

Malesef ne kadar etrafımız kalabalıkta olsa yalnız iseniz helede eğitim seviyeniz sıfırsa yüzünüze bakanınız olmaz oracıkta feryatlar içinde ki bir insandı ama gördüklerimle köylü oluncada dışına bakıp belkide eh denilip geçiliyordu kenarından bu Annenin oysa oracıkta ağlayan hemi bir Annedir hemide bir insandı neden insanlarımız bu kadar duyarsızlardı oysaki köy deyipte beğenilmeyen ortamların yaşantısında insanlar tanımasalar olsalarda insandırlar koşarlar bu şekilde birine yüreklerinde paylaşım vardır köylü dediklerimizin içinde kocaman bir yürek vardır bunlar insandır tertemiz sevgileri gerçek bildikleri odur sevgi temelleri cahil dediğimiz insanların yaşarkende temaları sevgidir hiç çıkarsız ne olsun insan olmak yeterli sevmek lazım kulları yaradandan ötürü nerde olursak olalım düşüncemm buuu ... Teşekkürler ederim değerli Kalem arkadaşlarımın bana paylaşımda bulundukları için saygılarımı gönderiyorumm Kalemleriniz her daim olsun saygılarımlaaa Dönüş Korkmaz ; Bernkastell_Kues`dan .....
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.