Tek Bir Güne Sığmayan Tüm Öğretmenlerimizin 24 Kasım Öğretmenler Günü Kutlu Olsun...
sami biberoğulları
526 şiiri ve 1514 yazısı kayıtlı Takip Et

9 kasım 2015 …çeksed’de bir günüm ve abla



9 KASIM 2015 …ÇEKSED’DE BİR  GÜNÜM  VE  ABLA

Sabahın körü..Daha doğrusu ben öyle sanıyorum. Odamı dolduran ‘’Hıggıdık duttu beni’’ türküsünün müziği ile fırladım yataktan.

Şimdi diyeceksiniz ki ‘’Hangi densiz sabahın o saatinde arabasının ya da evinin müzik setini sonuna kadar açmış da senin uyanmana sebep olmuş?.’’

Yok öyle bir durum değil. Müzik benim cep telefonundan geliyor. Yani anlayacağınız telefonum çalıyor. Tabii ki ben yine de ‘’Ulan hangi densiz bu saatte?’’ diyorum. Pek adetim değildir arayanın kim olduğuna bakmak ama bu sefer bakıyorum ki kim olsa beğenirsiniz? Tabii ki Deli Kenan…( Kenan Çelikkıran adlı arkadaşım…Benim telefonda Deli Kenan diye kayıtlı. ‘’Tabii ki Deli Kenan’’ dememin sebebi ise bu telefonu bekliyor olmam.) Yalnız ortada bir densizlik yok çünkü duvar saatine bakıyorum, saat 11.00...

-Vaaayyy Kenan…Geldin İstanbul’a ha? Hoş geldin gurban. Nerelerdesin?
-Ben Çek-Seddeyim ( Çağdaş Edebiyat Kültür Sanat Eğitim Derneği) Haydi sen de gel

Şimdi Kenan taa Osmaniye’den kalkıp gelecek de ben gitmeyeceğim. Mümkün mü?

Gitmesine gideceğim de nasıl? Derneğin Kartal’da olduğunu biliyorum ama Kartal’ın neresinde?

- Yav tamam geleyim de Dernek nerede? Bana hele bir tarif edin.

Telefonu Derneğin başkanı Ayser Hanım alıyor ( Ayser Bektaş )

-Sami Bey…Kadıköyden Kartal minibüsüne binin. Çarşıda Selenyum Alışveriş Merkezinde inin. Orada Mersinliler Müzik evi var. Hemen onun yanında derneğimiz. Anladınız değil mi?

Anlamaz olur muyum hiç?

Kadıköyden minibüse binip biraz yol aldıktan sonra, yani Kartal’a yaklaşmaya başlayınca gözüm devamlı ‘’Selenyum Alışveriş Merkezi’’ arıyor. İlle velakin ortalıkta öyle bir AVM yok… ‘’Ulan şimdi geçer gideriz’’ endişesiyle şöföre seslendim.

-Şoför bey kardeşim…Beni Selenyum Alışveriş Merkezinin önünde indir. Ha oralarda bir de Mersinliler Müzik evi varmış.

Şoför arkasına bile bakmadan ‘’ Tamam abi’’ dedi ve gazladı.

Bir müddet daha gittikten sonra ‘’ Abi burası’’ dedi. Ama ortada bırakın Selenyum’u, AVM ye benzeyen bir yapı yok. Tam karşımda ‘’Fenerium’’ diye bir mağaza var. O zaman anladım ki ben Ayser Hanım’ın Fenerium’unu Selenyum anlamışım.

Neyse oradan ne yapacaktık? Mersinliler Müzik evini soracaktık değil mi? Sordum tabii ki? Efendim meğerse o da Mersiniler değil, Dersimlilermiş.

Ya Allah razı olsun bu şoför milletinden. Siz ne derseniz deyin adamlar anlıyorlar nerede ineceğinizi. Tecrübe işte..Kim bilir benim gibi kaç sağır, kaç duymayıp da uyduran biniyor arabalarına bir günde… Allah bilir.

Az sonra zaten Kenan bir daha aradı. Olduğum yeri söylemiştim ki yine Edebiyat Defterinden arkadaşımız Seher Yeli ( Seher Zerrin Ceviz Aktaş---Üf ya… Ha bu hatuna da sırf bu adı soyadı yüzünden gıcık oluyorum. Yahu kendi adım soyadım uzun sanırıdım. Bir de şuna bak. Yazana kadar canım çıktı.) ile beni karşıladılar.

Kenan’ı ilk defa görüyorum. Eh serde eski pelvanlık var ne de olsa. Hemen bir elense çektim. Baktım o da çift daldı hemen. Paça kasnak dalacak uyanık. Yer miyiz? Anında tırpanı koyuverdim…Yok yazıyı pehlivan tefrikasına çevirmeyeyim. Sanki kırk yıllık dost gibi sarıldık birbirimize.

Sonra Derneğe geçtik.

Hemen açık açık söyleyeyim. Şimdiye kadar gittiğim şiir dernekleri içinde tertip, düzen bakımından en güzeli Çek-Sed…Ayrıca sadece şiir ve edebiyat değil, başka alanlarda da etkinlikleri var. Bir diğer husus da her gün açık olmalarıymış ki en güzel tarafı da buydu işte.

Ortam sıcak, çaylar sıcak, haliyle muhabbet başladı tabii ki.

Bu arada unutmadan söyleyeyim: Daha pek çok tanıdığım ve tanımadığım arkadaş da geldi oraya. İsimlerini unutmuş olabileceklerim gönül koymasınlar diye diğer arkadaşların isimlerini yazmayacağım.( Biri hariç..O biri özel. Okuyunca anlayacaksınız zaten.) Zaten resimlerden tanıyan tanıyacaktır.

Tabii ki ‘’ Muhabbet başladı’’ deyince sizler Kenan ile benim koyu bir muhabbete başladığımı düşünüyorsunuz ama ı ıh…

Bunu nasıl anlatırım bilmiyorum ama bir deneyeyim bakalım. ( Bundan sonrasını tiyatro eseri gibi yazacağım çaresiz )

Ben dini konularda uzmanım ya (!) Kenanla da hep dini ve tarihi konularda tartışıyoruz ya sanalda. Hemen soruyu patlattı.

KENAN- Yav Sami. Mesela sence Aşere-i Mübaşere( Cennetle müjdelenen on sahabe ) neden Aşere-i Mübaşere olmuştur?
BEN- Aşare-i…
ABLA- ( Bir ismi var elbette ama ona Abla diyeceğiz. Yukarıda ismini verdiğim dostlardan biri değil. O kadarını bilin yeter.) Aaaa bakın aşure deyince orada duracaksınız. Bu dünyada benim üzerime aşure yapan tanımıyorum.
KENAN- Abla aşure değil konu.
ABLA- Muhallebiyi de çok güzel yaparım. Haa bu arada sorayım. Aranızda su muhallebisi diye bir şey duyan oldu mu? Ya da damla sakızlı muhallebi? Ahhh ahhh ahhh.. Ben bi yapayım da bakın nasıl parmaklarınızı yiyorsunuz.
KENAN-Konumuz parmak değil, tatlı ablacığım benim.
ABLA- Biliyor musunuz? Vezir parmağının aslında herhangi bir vezirin parmağı ile ilgisi yoktur. Vezir parmağı bir çeşit tatlıdır. Ama belli bir yaştan sonra tabii ki tatlıyı az yemek lazım. Malum şeker, diyabet, sonra insülün…Of yaaa benim kaynımın dayısının halasında var diyabet. Zavallı ne yapıyorsa indiremiyor bir türlü kandaki şeker oranını.
KENAN- Ablacığım şeker de değil…
ABLA- Şeker Ahmet Paşa’yı tanıyan var mı aranızda? Müthiş bir ressamdır kendileri. Türk Resim sanatında peysaj ve natürmort deyince akla ilk gelen kişidir Şeker Ahmet Paşa.

Şimdi diyeceksiniz ki ‘’ Hocam, sen neredesin yahu? Muhabbet dedin ama tek diyaloğun yok.’’ Yok… Demeyin… Sadece olayı izleyin ve keyfini çıkarın.

KENAN- Ablacığım o zarif ve nahif ellerinden bir çay içseydik ha?
ABLA- Tabii ki ne demek.

Sonra bana hitaben

ABLA-Beyefendi siz çayınızı nasıl alırdınız?

Allah’ım Allah’ım..Nihayet konuşma sırası bana da geldi…

BEN- Üst tarafı kapalı, alt tarafı açık olsun lütfen.
SEHER- Abla sen zahmet etme ben doldurayım

Kenan da ben de Seher’e yiyecek gibi bakıyoruz tabii ki. Ulan tam ablayı mutfağa gönderip iki satır kendi aramızda muhabbet edeceğiz, tüm planlarımızı alt üst ediyor.

KENAN- Eee nerede kalmıştık Samiciğim?
BEN- Şeyde kalmıştık…
ABLA- Biliyor musunuz beyler. Sami Irkı oldukça eski bir ırktır. Arapların neredeyse tamamı Sami ırkındandır. Onlara tarihte Sami kavimleri de denir. Samiler Arabistan’a Orta Asyadan göçlerle gelmişler ve yerleşmişlerdir. Arabistan da taşlık Arabistan, çöl Arabistan ve bahtiyar Arabistan olarak üçe ayrılır. Kuzeyi taşlık, Mekke ve Medine’nin olduğu kısım çöl, Yemen bölgesi ise bahtiyar Arabistan olarak bilinirdi. Arapların kullandıkları develere Hecin devesi denir…

Olay bu kadar kısa değil tabii ki. Daha pek çok malumat var. Okuyucuyu sıkmamak için tamamını yazmıyorum.

Bu arada Seher çayları getiriyor.

ABLA-Ayol çayın yanına bir iki de kurabiye getirseydin ya. Ya da durun ben getireyim.

Seher yine dalıyor.

SEHER- Olur mu hiç ablacığım ben varken. Sen otur. Ben getiririm.

Bu sefer artık resmen azı dişlerimizi gösterip hırlıyoruz Seher’e. Zavallı Seher karşısındaki bu iki pitbull’un insafsız bakışları arasında bayağı bir korku yaşıyorsa da bir kere ‘’Ben getireyim ‘’ dediği için çaresiz mutfağa yollanıyor. Yani anlayacağınız abla yine bizle beraber.

Az sonra kurabiyeler geliyor.

Abla Seher’e ‘’ Kurabiye tabaklarını masaya bırak’’ diyor ve devam ediyor.

ABLA- Bırak dedim de…Hz. Muhammed Mirac’a yükselirken Burak adlı bir binitle yükselmiştir. Bunu biliyor muydunuz?

Kenan itiraz ediyor:

KENAN-Ablacığım bu miraca yükselme rüya halinde olmuş bir olaydır. Hz. Muhammed’in yatağı bile sıcacıktı o olay olduğunda.
ABLA- E tabi insan yaşlanınca, belirli bir yaştan sonra ortopedik yatak kullanması gerekiyor. Çok şükür ben henüz kullanmaya başlamadım. Zaten rejim filan da yapmıyorum ama gördüğünüz gibi daha çok genç ve dinçim. Nice genç kızları cebimden çıkarırırım
BEN- La havle vela kuvvete illa billah..
ABLA- Aaaaa…Beyefendi La havle deyince aklıma geldi. Önümüzdeki hafta bir helva günü yapsak ya.Ne dersin Seher?
SEHER- Elbette yapalım abla ama sebep?
ABLA- Geçmişlerimizin ruhu için.
KENAN- Yani Sami ile beni kast ediyor. Bizim ruhumuz için.
ABLA- Haa haaa haaaa… Ayol siz ölü müsünüz?
KENAN- Yaklaşık bir saattir evet…
ABLA- Ben bir helva yapayım da görün. Parmaklarınızı yersiniz valla.
BEN- Çok teşekkürler hamfendi. Parmaklarımızı az önce aşureyle karışık yemiştik zaten.

Kenan kıvranıyor özellikle dini ve tarihi konularda benimle sanal ortamda yaptığı tartışmalarla ilgili soruları sormak için ama düşünün ki karşınızda aşere-i mübaşere ile başlayan bir sohbeti alıp aşureye, Şeker Ahmet Paşa’ya, ölmüşlerin ruhuna helva olayına bağlayan biri var. Daha nerelere bağlanacak Allah bilir.

Dışarıya attığımız masamıza yanaşıp bize çorap satmaya kalkan bir fukaradan, olayı alıp keşkül-ü fukaraya bağlayan bir abla ile karşı karşıyayız.

Gördüğünüz ve okuduğunuz gibi biz böyle Kenanla tatlı tatlı sohbet edemezken birden gözlerimin parlamasına vesile olan bir şey oldu. Ne mi oldu? Abla’nın hakkından gelebileceğini umduğum kişi geldi. Kim mi? Sitemizin Işık Mehmet Ali’si…Yani Mehmet Ali Işık… İçimden ‘’ Ey abla aha şimdi hapı yuttun. Bu Mehmet Ali iki dakikada seni susturmazsa ben de bir şey bilmiyorum’’ dedim. Anlayacağınız Mehmet Ali Işık da ablanın erkek versiyonu benim nazarımda.

Neyse Efendim. Mehmet Ali herkesle tokalaştı. Hemşerim olduğu için onu Kenan’a tanıtırken ‘’ Has hemşerimdir’’ diye tanıttım. Tanıtmamla birlikte de ablaya farkında olmadan yine pası vermişim. Abla tekrar sazı ele aldı.

ABLA-( bana hitaben) Aaaa ben sizi Karadenizli sanıyordum. Karadenizlilere daha çok benziyorsunuz.
BEN- Anne tarafından da Trabzonluyum. Ondandır.
ABLA- Demek Karslısınız. Karsın neresinden?
BEN- Kağızman
ABLA- Kağızmana ısmarladım nar gele nar gele…Gümüş kemer ince bele dar gele dar gele… Biliyor musunuz beyefendi bu türkü aslında Erzurum türküsüdür. Ayrıca Kağızmanda nar da yoktur, nargile de.
BEN- Ben pek bilmem memleketi. İsterseniz Mehmet Ali Anlatsın.
MEHMET ALİ- Kağızman…
ABLA- Görümcemin kızının damadı Kağızman’da askerliğini yapmış. Çok güzel bağları varmış Kağızman’ın.
MEHMET ALİ- Evet…Bağ..
ABLA- Bağ dedim de… Bağlama çalmayı bilir misiniz? Ya da içinizde bilen var mı? Hani bir türkü vardır: Bağlamam var üç telli, borcum var üç yüz elli. Ya da ‘’ Aman aman bağlamam yoruldum, dalgalı saçlarına vuruldum’’ Ay sakın alınmayın Mehmet Ali Bey. Sizin dalgalı saçlarınız yok diye… Türkü öyle…Ama bakın bıyıklarınızın maşallahı var. Biliyormusunuz beyler bıyıklar, Karanfil bıyık,Kaytan bıyık,Pala bıyık,Burma bıyık,Pos bıyık,.Bektaşi bıyığı diye altı çeşide ayrılır. Mehmet Ali Beyinkiler pos bıyık mesela.
MEHMET ALİ: Benim bıyıklarım…
ABLA- Eskiden Buick marka arabalar vardı. Ama bizim millet ona bıyık derdi hep. Güzel arabaydılar lakin tabii ki Şavrole, Pleymut ve ille de Kadillak’ın yerini hiç biri tutmaz. Siz şimdi şeyi de bilmezsiniz. Hani o devirlerde arabaların motorunun çalışması için ön taraftan Z harfi gibi bir demir sokulur ve çevrilirdi. Motor öyle çalışırdı.

Allah’ım Allah’ım…Abla Mehmet Ali’ye tek kelime ettirmiyor. Dünyada bundan büyük zevk olabilir mi? Gerçi Kenanla ben de konuşamıyoruz ama olsun.

Şimdi diyeceksiniz ki ‘’Niçin bu kadar seviniyorsun Mehmet Ali’nin konuşamamasına?’’

Efendim bu konuşma olayı ile olarak Mehmet Ali ile aramda eski bir husumet vardır da ondan.( Onun bu husumetten haberi bile yok tabii ki) Yaklaşık iki yıl önce Asked adlı dernekte Bestekar Vural Şahinle ikisi, konusu Mevlana olan bir konuşmada bana tek kelime konuşma fırsatı vermemişlerdi. O gün bu gündür Mehmet Ali’yi böyle dut yemiş bülbül olarak görmek için dua edip duruyordum. Kısmet bu güneymiş.

Derken efendim Ayser Hanım geldi yanımıza. Abla’ya hitaben.

- Abla içeri girelim olmazsa. Yemek hazırlayalım dostlarımıza.

BEN- Aşk olsun yani. Burada bu kadar genç bayan varken olur mu hiç? Abla bizimle kalsın da o güzel sohbetinden istifadeye devam edelim.

Bu sefer Kenan, Mehmet Ali ve özellikle de Seher hayret ve şaşkınlıkla bana bakıyorlar. Nereden bilsinler benim içimden ‘’Yaşasın kötülük’’ diye bağırdığımı. Gerçi arada Kenan da kaynıyor ama kim takar Kenan’ı. Mehmet Ali’den intikamım alınıyor. Ablanın yanımızdan ayrılmasına müsaade eder miyim hiç?
BEN- Hanımefendi siz bilirsiniz. Dut yemiş bülbül neden susar? Yani dut ile bülbülün susması arasındaki ilişki nedir?
ABLA- Hemen izah edeyim beyefendi. Bülbül bildiğiniz üzere kanaryagillerden bir kuş olup genelde tırtıl, böcek ve meyvelerin küçük tohumlarıyla beslenir. Yani oldukça zengin bir damak tadı vardır.Ancak tabii ki her meyve ve sebze bülbül gibi zarif bir kuşun bünyesine uygun değildir. Dut yiyen bülbül ishal olur. İshal olan kuş da ötmek ile susmak arasında bir ikilem içine düşer. Çünkü gagasını açtığı anda arka tarafı çalışmaya başlar. İşte bu sebepten dut yiyen bülbül her iki tarafı da kapatmak zorundadır. Aksi takdirde ishalden ölüp giderler.
KENAN- Yahu şu geyik muhabbetini bıraksak da daha ciddi konulardan konuşsak.
ABLA-Mesela ne gibi?
KENAN- Mesela Allah Hz. Adem’i çamurdan yarattı da niçin Havva’yı onun kaburga kemiğinden yarattı…(Sorunun devamında ‘’ Niçin onu da çamurdan yaratmadı?’’ var ama abla hemen devreye giriyor tabii ki.)
ABLA- Kaburga diyince orada duracaksınız. ( Zaten bir yere gittiğimiz yok ki. Hep duruyoruz.) Özellikle Antep’te çok güzel yaparlar kaburga dolmasını. Siirt’in de büryan kebabı meşhurdur. Bildiğim kadarıyla Kars’ın da kazı meşhurdur. Değil mi Mehmet Ali Bey?
MEHMET ALİ- Kaz…
ABLA- Kaz dağlarına çıktınız mı hiç? Aaaaa mutlaka görmenizi tavsiye ederim. O ne muhteşem bir tabiat, o ne muhteşem bir natura. Hele de kelebek mevsiminde gideceksiniz ki tadına tam varacaksınız.
KENAN- Adem ile Havva…
ABLA- Yok Adem ile Havva yeryüzüne tekrar döndüklerinde Kaz dağlarına gelmediler. Onlar Urfa taraflarına geldiler. Nuh’un gemisi de Hrıstiyan inanışına göre Ağrı dağına, Müslüman inanışına göre Cudi’ye kondu. Hz Nuh, tufandan sonra Cudiye gelince gemisinde bulunan yiyeceklerden bir çorba yaptı. Adına da aşure dedi. Pardon ben beyefendiye ( Yani bana ) aşure ikram etmemiştim. Bakayım dolapta varsa ona da bir tas aşure getireyim.

Kenanla Mehmet Ali’nin gözleri parlıyor abla kalkacak diye ama yakalamışım bir kere. İntikamın tadını çıkarmadan bırakır mıyım hiç?

BEN- Abla ölümü öp sen kalkma. Bak burada aslan gibi Seher var. O getirir.

Kenan mevzuyu bilmediği için ayağıma tekmeyi indiriyor masa altından ama kimin umrunda.

SEHER- Zaten kalmadı.
ABLA- Nasip değilmiş. Neyse..Siz de bir dahaki gelişinizde helvamı yersiniz.
KENAN- İnşallah abla, inşallah bir daha gelişimizde senin helvanı yemeye gelmiş oluruz.
MEHMET ALİ- Zaten bir daha gelirsem helvanı yemeye gelirim abla. Başka bir şey için de gelmem.

Mehmet Ali duymuyor ama içimden ‘’Eeee Mehmet Ali. Alma mazlumun ahını, işte böyle çıkarırlar aheste aheste ‘’ diyorum.

Ha bu arada, bazen abla mola veriyor ama bu sefer de cep telefonları susmuyor. ( Resimlerde de göreceğiniz gibi ) Yani nereden bakarsanız bakın bu cep telefonu denen nesnenin iyi yanları yanında kötü tarafları da var.

Efendim daha sonra tekrar içeri girip biz misafirler için hazırlanan o muazzam ziyafete ortak olduk hep beraber. Sevgili ablamız bizlere sofrada o güne kadar hep ‘’meyhane pilavı’’ olarak bildiğimiz yemeğin aslında ‘’meyane pilavı’’ olduğunu açıkladıktan sonra bu pilavın nasıl yapıldığını, yani tarifini de verdi.

Aslında yazabileceğim daha çok şey var ama okuyucuyu da düşünmek lazım. Değerli dostların engin hoş görülerine sığınarak yazdığım bu yazının sonunda şunu söylemek isterim:

9 Kasım 2015 benim için oldukça güzel bir gün oldu. Ben kendi adıma oldukça mutlu oldum. Bu mutluluğuma zemin hazırladıkları ve eşiz konukseverliklerinden dolayı Çek-Sed Başkanı Ayser Bektaş arkadaşıma, yılların dostu değerli arkadaşım Seher Zerrin Ceviz Aktaş’a, sevgili ablamıza, derneğe gelen tüm dostlara sonsuz teşekkürler ediyorum.

Her ne kadar sürç-ü lisan eylediysek affola.



Beğen

sami biberoğulları
Kayıt Tarihi:11 Kasım 2015 Çarşamba 00:02:32

9 KASIM 2015 …ÇEKSED’DE BİR GÜNÜM VE ABLA YAZISI'NA YORUM YAP
"9 KASIM 2015 …ÇEKSED’DE BİR GÜNÜM VE ABLA" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR
Kenan Çelikkıran
13 Kasım 2015 Cuma 13:14:34
Sevgili hocam aziz nesinde yazsa ancak bukadar güzel olurdu.

Cevap Yaz
Kenan Çelikkıran
13 Kasım 2015 Cuma 13:12:20
Sevgili hocam olayları birebir abartısız.yazmışsın.kalemin güçlü olsun.
Aziz Nesin de olsa ancak bukadar yazabilirdi.

Cevap Yaz
Emine UYSAL (EMİNE45)
11 Kasım 2015 Çarşamba 23:03:51
Merhaba Sami Hocam, Ceksed üyelerini tanımak bana da kısmet olmuştu yaz başında. Gerçekten çok candan insanlar.

Hoşça vakit geçirdiğinızi tahmin ediyorum.

Abla mi?

Ablalardan her yerde var, bir şekilde yakayı kurtaracaksın. Başka yolu yok.

Yazıyı okurken kendimi o güzel dost canlısı insanların yanında buldum birden. Sayfan aracılığı ile hepsine selamlar.

Usta kalemini kutlarim, selamlar.


2 cevap yazılmış Cevap Yaz


Kenan Çelikkıran 16 Kasım 2015 Pazartesi 15:06:45
Sevgili emine uysal hanımefendi.iltifatlarınız için teşekkürler. Derneğimize teşrif ederseniz onur duyarız. Ha birileri mutlaka size yakın ilhi göstereceklerdir. Tıpkı eni sahiplendikleri gibi saygıyla
Emine UYSAL (EMİNE45) 16 Kasım 2015 Pazartesi 16:22:59
Merhaba Kenan Bey, Çeksed üyeleri beni kabullendiler zaten. Yeni bir etkinlikleri var yakinda davet aldim ama aksi bir tarihe denk geldiği için ne yazik ki katilamiyorum. Dernek üyeleri hepsi cok candan insanlar kendilerini tanimaktan onur duydum. Belki bir toplantıda tanışma imkanimiz olur.

Selamlar
Fazilet Bayraktar (M-Kiba
11 Kasım 2015 Çarşamba 22:42:57
Vallahi arkadaşım yazıyı okurken gülme krizine tutuldum zor yazıyorum :=) ha hayyyyyyyttttttttttt

Ah keşke 20 gün önce orada olsaydınız ,dostlarla biz ne güzel söyleştik dertleştik
Birde az buçuk öhem öhem göbekte attık :)( ben ben )
Ayser hanımcığımın Zerrinimin o güler yüzlülüğü misafir perverliğine diyecek yoktu
Heleki muhteşem mantıları ikramlarını zevfkle afiyetle yedik
Ama unutmadan o (ABLANIN :) MERCİMEK ÖFTESİNEDE bayıldık
Bize şarkılar söyledi hep beraber fasıl çektik.birdaha İstanbula gidersem tekrar gitmek isterim çok memnun kaldık
Hakikatten o kadar dernek gezdim ben hiç böyle karşılanmadım sözüm meclisten dışarı
Çok teşekkürler ediyorum huzurunuzda ...vefalı yazınıza tebrikler saygılar Sami bey ..

Cevap Yaz
bekir odaci
11 Kasım 2015 Çarşamba 21:29:40
Hocam yazınızı okuyunca bende oradaymışım gibi kendimi yazının içinde bulup öyle sizleri dinledim Evet Ayser hanım Seher hanım ve diğerleri olsun çok güzel konukseverler orada kimse kendini yalnız ve yabancı hissetmiyor her ne kadar gidemesekte gördüğüm kadarıyla öyle Güzel bir gün geçirmenize sevindim güzel bir yazı olmuş kaleminize sağlık saygılarımla

Cevap Yaz
erolabi
11 Kasım 2015 Çarşamba 15:03:06
Demiş ki Laz ...İçtunuz mi?
Hem da bensuz....heramdur elbet.
Selam ve saygı ile hocam

Cevap Yaz
lazuşağı
11 Kasım 2015 Çarşamba 13:31:43
ALLAH bozmasın
istanbula gelinmiş vay be
haberdar olmadık
gereksiz olduğumu bir kez daha anladım,


saygılar.

Cevap Yaz
su_misali(Gülhun Ertilav)
11 Kasım 2015 Çarşamba 13:14:40

selam olsun tüm dost kalemlere

gülümsetti yazınız yine

saygılar Sami hocam



Cevap Yaz
AYSE 09
11 Kasım 2015 Çarşamba 12:19:28
gülümseyerek okudum yine
harikasınız
saygımlasınız

Cevap Yaz
Murat Çakır (şeker29)
11 Kasım 2015 Çarşamba 11:36:31
abi kartala gelmişsin haberimiz yok.......alacağın olsun bakalım :D

1 cevap yazılmış Cevap Yaz


Seher_Yeli S.ZerrinAktaş 11 Kasım 2015 Çarşamba 16:00:47
Merhaba, sen Sami abiye sitem edersin de ben sana edemez miyim abi? Derneğe uğramış olsaydın haberin olurdu...:)))
Hasan Özaydın
11 Kasım 2015 Çarşamba 11:19:33
O ablanın yaptığı gibi İstanbul'a geldiğimde ben de başını ağrıtıyordum,
Abi orası neresi,şu görülen yer resimlerde gördüğümüz yer mi..
Üsküdar mı karşıdaydı,Karaköy mü.
Balıkcılar çarşısını geçtik mi..
Şu camiyi kim yapmıştı adı neydi...
Demek ki bir ben değilmişim başını ağrıtan abi olmak kolay değildir...
Tebrik ederim saygılarımla.

Cevap Yaz
Bir tutam hayat
11 Kasım 2015 Çarşamba 11:18:43
Ne güzel.
Hayranım sizin dostlarınıza düşkünlüğünüze.
Dost kelimesinin ardından,
Kars'tan kalkar, üşenmeden Edirne'ye gidersiniz gerçekten siz.
Ne hoş bir durum.
Kıskandım bu dostluk tablosunu.
Darısı başımıza.

Cevap Yaz
Seher_Yeli S.ZerrinAktaş
11 Kasım 2015 Çarşamba 10:07:11
Hahahahahhhhhaaayyyyyyyy Gülmekten yazamıyorum abi. Ama biliyordum senden böyle bir yazı geleceğini. Hatırlarsan o günde demiştim sana. Her şeyden önce çok iyi bir gözlemci olduğuna, mizah yönüne ve yazılarına artı şiirlerine hayranım. Edebiyat defterinin bana kazandırdığı değerlerden biride sensin. Bizleri o kadar güzel anlatmışsın ki Ayser Bektaş ablamla hala gülüyor ve çok teşekkür ediyoruz. Seni aramızda görmekten onur duyduk, sen gibi candan dostlara derneğimizin kapısı her zaman açıktır. Sen ve Kenan abiye verdiğim sözde aklımda unutmadım bilgine...

Sevgi ve saygılarımla...

Cevap Yaz
ummueytem
11 Kasım 2015 Çarşamba 01:37:31
enteresan kişilikler

sürükleyiciydi

tebrikler

Cevap Yaz
EVRENİ
11 Kasım 2015 Çarşamba 00:23:11
( Dinsizin hakkından imansız gelir) gelir sözü tam da bu gün için söylenmiş olsa gerek. Mehmet Ali bey ve sizin gibi laf ebelerini, dut yemiş bülbüle çeviren ABLA Ne de olsa bayan. :) Salih Özel (Nebioğlu)

Cevap Yaz
Ya Nur
11 Kasım 2015 Çarşamba 00:16:45
hahahahaa keşke orda olsaydım ya ablaya destek verirdim üçe ikiymiş sevgiler abimm

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.