Afet İnce Kırat
797 şiiri ve 131 yazısı kayıtlı Takip Et

Güntülü



Gün tülünü sermiş, sis çökmüş, darmadağın etsin diye rüzgârın gelmesini bekliyordu şehir,. Bir de Güntülü’nü… Güntülü 6 yaşında bir kız çocuğuydu, zayıflıktan kemikleri çıkmıştı. Cılız dağınık sarı saçları ve kirli yüzüyle çıkardı sokağa her zaman. Evin küçük çocuklarından birisiydi. Yine böyle sisli bir günde doğmuştu. Annesi pencereden bakmış ve “güneş ışıkları girmesin diye tül çekmişler” demişti. Adını bu yüzden Güntülü takmışlardı.

Sisli havaları hiç sevmezdi Güntülü, ne karşıdan gelen müşteriyi görebilirdi ne de kötü niyetli insanların bakışlarını. Okula gitmemişti ama sokakların kurdu olmuştu adeta. Fazla konuşmazdı, sadece ezberletilenleri söyler, sorulara cevap bile vermeden uzaklaşırdı. Genelde kâğıt mendil satardı, boynunu büküp;
- Okul harçlığım için abla bir tane alır mısın? Şayet müşteri itiraz etmeden alırsa ikincisi için zorlardı.
Bu gün dışarıya çıkarken babası eline bir tomar resim vermişti ve;
- Yarın cumhuriyet bayramı, bu resmi alan çok olur, tanesini 1 liradan aşağıya sakın verme.
Güntülü baktı kâğıtlara, zaman zaman gördüğü bir adamın resmiydi ama kim olduğunu bile bilmiyordu pek fazla. Sadece duyduğu yerlerden birkaç küçük bilgi vardı onun hakkında.
Kalabalıktı cadde, gelen giden oluyordu ama sisten yaklaşana kadar seçemiyordu yüzleri, onun için de yanlarına yaklaşamıyordu pek fazla.
İki kadının kendisine bakarak konuştuklarını fark etti birden. Mutlaka satarım resimlerden diye düşünerek yanlarına yaklaştı.

- Teyze, resim alır mısınız, tanesi bir lira, çok değil.
- Alırız tabi ki kızım, ama önce söyle bakalım o resmin kim olduğunu biliyor musun?
Cevap vermek istemedi önce, Atatürk olabilir diye düşündü ama emin de değildi, çünkü altındaki yazıyı okuyamıyordu.
- Biliyorum tabi ki, Atatürk.
- Peki, kimdir Atatürk?
Susmuştu Güntülü, cevap verebilecek kadar bilgisi yoktu zaten. Daha sonra kadınlar okula gidip gitmediğini, adını da sormuşlardı konuşmuyordu çocuk. Yanlarından uzaklaşmak istedi, kadınlardan birisi kolundan yakalamış bırakmıyordu. Küçücük kalbi çarpıyordu kızın, korkmuştu. Zira babası her seferinde zabıta ve polis gördüğü zaman elindekileri bir yere bırakıp kaçmasını söylemişti. Kadınların kıyafetleri polise benzemiyordu ama soru sormaları huylandırmıştı iyice.

- Bırakın abla gideyim dedi ürkek bir sesle.
- Bu saatte yalnız başına dolaşman hiç doğru değil, tarif et evine biz götürelim.
Eve gidemezdi, hiç satış yapamamıştı elleri boş gitse dayak yerdi babasından yine. Üstelik sıkı sıkı da tembih ederdi babası, yakalandığınızda evi ve bizi unutun diye.

Ağlamaya başladı kız, korkudan soluk benzi daha da solmuştu. Yuvasından düşen yavru serçe gibiydi. İleride onları izleyen abisini gördü, müdahale etmemişi. Demek ki konuşmaması gerekiyordu.

Kadınlar Güntülü’nü bir arabaya bindirdiler. Önce çocuk şubeye sonra hastaneye götürüp gerekli işlemleri yaptırdıktan sonra büyük bir binanın önünde durdular. Büyük demir kapı açılırken kız hala titriyor ve susuyordu.

Gün tülünü indirdiği bir günde doğmuştu, yine günün tülünü indirdiği bir günde yeniden doğmuştu kendisi şimdi bunun farkında olmasa bile.

Beğen

Afet İnce Kırat
Kayıt Tarihi:7 Kasım 2013 Perşembe 09:06:32

GÜNTÜLÜ YAZISI'NA YORUM YAP
"GÜNTÜLÜ" başlıklı yazı ile ilgili
düşüncelerinizi ve eleştirilerinizi diğer okuyucular ile paylaşın.


YORUMLAR

Okuduğunuz yorum yazar tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
muhacir bozkurt
7 Kasım 2013 Perşembe 15:55:30


Maalesef toplumumuzun gerçekleri bunlar..

Yazıyı okuyunca, yıllar evvel yaşadığım bir olay geldi aklıma.
İşitme engellilere eğitim veren bir yatılı okulda çalışıyordum. Bir gün Yetiştirme Yurdu'ndan bir kız öğrenci getirildi. Aldık, kaydını yaptık ve eğitimine başladık. Okulun tatil olduğu vakitlerde yetiştirme yurduna gönderiyorduk çocuğu. Bize verilen nüfus cüzdanına göre kayıt işlemlerini yapmış ve normal çalışmamızı sürdürmekte idik.
Aslında çocuk, trende kâğıt mendil ve sakız satarken görevliler tarafından yakalanmış bir işitme engelli çocuk. Derdini anlatamıyor. Nereden geldiği, İsmi veya kimin çocuğu olduğu ile ilgili hiç bir bilgi veremiyor. Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'nün marifetiyle hastaneden kemik yaşı raporu alınmış ve yaşı belirlenmiş, rastgele bir isim ve kimlik tertip edilmiş ama emniyet kayıtlarında hâlâ kimliği araştırılmakta olan bir kişiymiş.
Bizim okulumuzda dört yıl kaldı.
Dört yıl sonra tesadüfen bir yaz günü okulların tatil olmasına birkaç gün kala, çocuğun memleketinden birisinin işitme engelli olan çocuğu için okul araması ve bizim okulumuza geldiğinde çocuğu görüp tanıması ile gerçek kimliği ortaya çıkmıştı.
Toplumumuzun kanayan yarası..
Tebrik ediyorum Afet Hanım Kardeşim.
Sıhhat ve selâmet diliyorum.

Cevap Yaz
orfeo
7 Kasım 2013 Perşembe 12:00:27
Yani, Kemalettin Tuğcu'ya roman olacak kadar malzemeyle hikaye yazmaya çalışmışsın, böyle hikaye olmaz, beğenmedim.

Cevap Yaz
zaralıeren
7 Kasım 2013 Perşembe 10:27:05
selam olsun içimizde yaşayan ve bu yaşam kavgasında inadına direnen güntülülere

emeğine sağlık ilgiyle okudum saygımla

Cevap Yaz
tacettin yıldırım
7 Kasım 2013 Perşembe 09:47:55
her gün bunlardan dahada çoğalıyor.......belli kesimin...rantı.... tabii görev devletimizde... bu sayfalara yakışıyorsun usta saygılarımla

Cevap Yaz
Remziye ÇELİK
7 Kasım 2013 Perşembe 09:39:29
Canım yine harika bir emeğinle karşı karşıyayız tebrik ederim ...

Cevap Yaz
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Edebiyatdefteri.com'u kullanarak Çerez Politikamızı kabul etmiş sayılırsınız.