Hayat bir öyküye benzer, önemli yanı eserin uzun olması değil iyi olmasıdır. Seneca
E-mail: Şifre: Üye ol | Şifremi Unuttum
Şiir ve Edebiyat Platformu
Anasayfa Şiirler Yazılar Forum Etkinlikler Nedir? Kitap Kitap  Tv TiVi  Müzik Blog Atölyeler Atölye  Bicümle Arama İletişim

BENİM ANNEM CENNET KOKAR

BENİM ANNEM CENNET KOKAR

Anne olmak,
Bir anne,
Bir can parçası,
Candan öte bir şey...

Ölümün o soğuk nefesidir çok yakınlarda bulunan ve gecenin hüznüne eklenen.
Soğuk sabahlara uyanan kentin kalabalığında çaresiz düşüncelerle annesi için çırpınan bir yürek.
Bir can parçası daha..Ne düşünüyordu acaba o dakikalarda. Ya da nasıl bir ruh hali içerisindeydi.
Ve ben neredeydim o zaman.. Çok düşündüm bu sorunun cevabını.
Bir gün bu muhterem hatıraya dahil olacağımı bilmeden nelerle oyalanıyordum kim bilir.
Ama gerçek olan şudur ki, nerede olursam olayım o muazzam anıların emanet edileleceği
emin bir mahzenmişim meğer.
Bilememişim değerini/değerimi.
Sahi; o gün bana verilen emanetin bu günki hüzünlerimde en büyük mutluluğum,
belki de tek tesellim olacağını nasıl bilebilirdim ki.

Aslında bir annenin bir anneye emanetiymiş bu .
Ve sen bu öyküde sadece bir aracıymışsın arkadaşım, görevini yaptın ve çekildin aradan.
Ben ise hep o muazzez annenin aziz hatırasıyla yaşıyorum.
Bu anneyi, bu kadar sevmemin ve benimsememin nedenini ben bilmiyorum, yalnız Rabbim biliyor.
Anlamaya çalıştıkça içinden çıkamadığım şeyler gösterdi ki, düşünmek nafile..
Artık anlamaya çalışmıyorum alnıma yazılan kadere boyun eğerken.
Sadece ihyitacım olan bu tertemiz ve manevi hazzın doyumunu yaşıyorum.
Dualarımı ötelere gönderirken seherlerde melekler ile de selam gönderiyorum..
Alıyorsun değil mi?

Her vakit sadece dualarımda kavuştuğum,
hem "anne" hem de "Azize" ismine daima hürmet ettiğim,
ötelerde ellerini öpmenin hayali ile yaşadığım o mübarek anne..
İpek saçlarını, nur yüzünü ve şefkatli tebessümlerini hayalimde ne çok düşündüm.
Ve ne çok kendimden bildim seni. Ne çok kendinden bildim beni.

Oysa;
Gözlerin gözlerime hiç dokunmamıştı.
yüzün yüzüme yabancı,
dudaklarım ellerine değmemişti edebiyle.
Ama gül bahçeleri içinde,ruhu ruhumda yaşayan bir anneydin sen.
Merhametine ve asaletine hayran olduğum nadide bir anne!
Bana mana olan ve ruhumdaki olgunluğa o görünmez varlığıyla mihmandarlık eden bir anne.
Belki de hep özlediğim ve maddi anlamda ulaşamadığım bir manevi köşe.
Şimdi çok iyi anlıyorum ki ; bazen bazı şeyler gerçekten iradeye bağlı olmayabiliyormuş.

Acaba tanıyabilseydin sen de sever miydin bu kadar beni?
Canından bir parça gibi hissedip “kızım” der miydin özlediğim ve hiç görmediğim şefkatlerle?
Benimser miydin ben kadar sen de beni?
Oysa ne çok isterdim seni görmeyi, hayır duanı almayı ve rızana kavuşmayı.
Ne çok isterdim ellerindeki kınanın ruhumu muhabbetle sıvazlamasını.
Şimdi bütün hasretlerim gibi, bütün yaşanmamışlıklarım kadar özlemindeyim ötelerin...
Yaradılışım bu bilirsin, pes etmeyeceğim;
bekle beni cennetinde, ellerini öpmeye geleceğim!

-------------------------------------------------------------
Uzun yıllar önce bir arkadaşım, bana bir şiir vermişti. Ve şiirin altında da bir not vardı.

""Sevim, şiir eski..1998 yılına ait..annem hastane de idi.ölümünden bir kaç gün önce...
Ankara yüksek ihtisas hastanesinde bir reçete kağıdının arkasına yazmıştım o gün...
nasip benim için çok özel.... kabul eder misin..bir gün sende bana bir şiir verirsin ödeşiriz..
şiirde her tür değişikliği yapabilirsin..
Sevgilerimle..e.y""


---------------- gül kokulu annelere-

Bebek ağlayarak dünyaya geldin,
Anneni babanı sevince boğdun,
Yaşadın ya nice sınavlar gördün,
Mücadelesiz bir hayat ne mümkün?

Baharda filiz dünyaya gelişin
Hazanlarda figan çekip gidişin,
Örnek ise yaşamı ile insan
En sonunda ağlamamak ne mümkün?

Doğdun ise sonunda öleceksin,
Sıran gelince sende gideceksin,
Beyaz örtülere bürüneceksin,
Ölümden öte saltanat ne mümkün?

Siyah saçlar bir gün apak olacak,
Son güvercin yuvasından uçacak,
Güzelliğin emanete konacak,
Emanete alınmamak ne mümkün?

Annen ile baban şimdi nerdeler,
Belki de senin gittiğin yerdeler,
Orada gözünü toprak perdeler
Kara toprağa girmemek ne mümkün?

İnsanız elbet garipçeyiz biraz,
Emanet olan bedeni yor biraz,
Gülüp geçtin edemedin itiraz,
Kadere itiraz etmek ne mümkün?

Eğlendik çoğu kez, çok az düşündük,
Ölmeyi unuttuk çoğu kez güldük,
Unutursak o da unutur dedik
Bu dünyaya kazık çakmak ne mümkün?

Malın, mülkün ve evladın yalanmış,
Bunlar ile niceler oyalanmış
Güvendiğin dağlar ayaza çalmış
Şimdi ayaza çalmamak ne mümkün?

Senin doğumunda ne çok sevindik
Öldüğünde abartılı üzüldük
Aceleyle mirasını bölüştük
Oraya servet götürmek ne mümkün?

Gelin dostlar bir karara varalım,
Doğruluktan hiç mi hiç şaşmayalım
Yadımız olsun “adam gibi adam”
Hem namert hem yiğit olmak ne mümkün
---------------------------------------------------------------------------------------

Ruhun şad olsun Azize annem
Daima huzur içinde uyu
ve dualarımı duy!
(Kargülü ALMILA)





Etiketler:


Son Osmanlı  | Osman  Çift
06 Mart 2010 Cumartesi 11:36:24


Bende annesini kaybetmiş biriyim.
Ama inanın annelerimiz yaşarken onlara
ne kadar değer veriyoruz,
Ne kadar seviyoruz. İyiliğimize birşeyler
söyledikleri zaman bile onları kıran bizleriz.
Ama malasef ki onları kaybedince
hayatımızda ne kadar önemli
yerleri olduğunu hatırlıyoruz.
Anneleri hayatta sağ olan arkadaşlar;
onların değerini iyi bilin. Hastalıkta ve sağlıkta
sakın ama sakın onları kırıcı sözler söylemeyin.
Yoksa iş işten çoktan geçmiş olur. Buradan
tüm annelerin ellerinden öperim. Hayatını kaybetmiş annelere de ALLAH'tan rahmet dilerim. Mekanları Cennet olsun.....

Son Osmanlı tarafından 3/6/2010 11:40:09 AM zamanında düzenlenmiştir.


    [ Cevap yaz ]    

Günışığı  | Ceren Baloğlu
11 Mayıs 2009 Pazartesi 17:26:54


Kararsız iklimlerin hayat veren yazısın,
Dilindeki dualar ömre bahar nakışlar,
Kaderime hükmeden bir mukaddes yazısın,
Sevincimle şenlenir elem kokan bakışlar.
Şefkat yüklü buseler sevda işlerken cana,
“Annem” diye haykırmak istiyorum cihana!

CAN BACIM...
DAHA ÖNCEDE OKUMUŞTUM AMA TEKRAR OKUMAK BÜYÜK BİR GÖNÜL HUZURU VERDİ...AZİZE ANNNEYE ALLAHTAN RAMMET DİLİYORUM TOPRAĞI NUR OLSUN...
ANISINI ÖYLE GÜZEL YADETMİŞSİN Kİ EH BİR ESER BIRAKMIŞSIN O SİHİRLİ ELLERİN NEDE GÜZEL YAZAR HEM ŞİİRİ HEM HİKAYEYİ HEM MAKALEYİ...GÜZEL YÜREKLİ BACIM HELAL OLSUN GIPTAYLA OKUDUM VAROLASIN EMEĞİNİE YÜREĞİNE SAĞLIK
SAYGI VE SEVGİLER BIRAKTIM SAYFANA...


    [ Cevap yaz ]    

Züleyha Özbay Bilgiç  | Züleyha  Özbay Bilgiç
11 Mayıs 2009 Pazartesi 14:39:00


her kelimesi ayrı bir hüzün kattı bana ayrı bir burukluk..mükemmel bir anlatım ve tarfisii duyguların iklimydi okuduğum bende bir nebze de olsa duygularımı bir şiirmle paylaşmak isterim ..nadide kalemini ve yüreğini kutluyorum canım ablacım..sevgimle..



**ANNEME**
Bir tek senin hasretin ısıtır,
Yokluğunla solgun gönlümü.
Bir tek, senin sevgin kuşatır annem,
Anılarla dolu mahzun ömrümü.

Yüreğimi sımsıcak saranımsın,
Benimle birlikte ağlayanım.
Ümit dolu seccâdemde, duâlarımdasın annem,
Kurak bir mevsimde çağlayanım.

Bazen hüzünlü gözyaşımdasın,
Bazen de karanlıkta umut ışığım.
Dertlerimi paylaştığım, sırdaşımsın annem,
Hicranlı gecelerde yalnızlığım.

Rabbim, cenneti sermiş ayaklarına,
Benimse cennetim sensin annem.
Rabbim'in vâdettiği o ulvî makâma,
Bilirim,rızanla ulaşılır annem.

Birden hayalin gelir aklıma,
Gözlerin akar içime güneş misâli,
O müşvik ellerin, uzanır saçlarıma,
Okşar meltem rüzgarının okşadığı gibi.

Sen; yokluğuna alışamadığım,
Gözbebeğim,bir tanem anneciğim.
Yazmak istesemde anlatamadığım,
Mısralarla bezenmiş eşsiz şiirim.

İnan ki mısralar yetmez, seni anlatmaya,
Sen; gönlümde dâima yaşayanımsın.
Bir gun gelir, dönüp bakarsan anılarıma,
Bil ki; orada yine SEN varsın.


Züleyha Özbay Bilgiç



    [ Cevap yaz ]    

11 Mayıs 2009 Pazartesi 13:31:36


Her vakit sadece dualarımda kavuştuğum,
hem "anne" hem de "Azize" ismine daima hürmet ettiğim,
ötelerde ellerini öpmenin hayali ile yaşadığım o mübarek anne..
İpek saçlarını, nur yüzünü ve şefkatli tebessümlerini hayalimde ne çok düşündüm.
Ve ne çok kendimden bildim seni. Ne çok kendinden bildim beni.

SİZİ OKUMAK BANA İYİ GELİYOR İNANIN...

YAŞAMI İNANÇLA MANEVİ RENKLE BİRLEŞTİRİP ŞİİR ŞİİR ÇAĞLAYAN NADİR KALEMLERDENSİNİZ...

TEBRİKLER....


    [ Cevap yaz ]    

11 Mayıs 2009 Pazartesi 13:28:51


Herkezin annesi candır kendine...

-Kimi mezarda/kimi gurbette /kimi ta yanı başında...
-Anne ve anne olma özelliğini taşıyan tüm kadınların özverili yaşamlarının karşılığını görmeleri dileğim ile...
-Yazarı ve yazıyı kutluyor..
-Annelere en nadide günleri/yılları diliyorum.



    [ Cevap yaz ]    




BENİM ANNEM CENNET KOKAR başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.



Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
11.05.2009 11:42:59
Toplam 5 yorum yapıldı
1844 çoğul gösterim
1697 tekil gösterim