Yastık diye başını ateşe dayayan, yatak diye yılanların üzerine yatan bir adam, emniyet ettiği bir dostundan, düşmanlık sezen bir adamdan daha rahat uyur. BEYDEBA [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM

ÇOCUĞUMUN YERİNDE OLMAK İSTEMEZDİM!!!

ÇOCUĞUMUN YERİNDE OLMAK İSTEMEZDİM!!!





Herkes gibi ben de derim zaman zaman, “GEÇ GELMİŞİM DÜNYAYA” diye.

Bir bilgi sunarım olsaydı, kütüphane kütüphane dolaşmasaydım ödev hazırlayacağım diye. Gecikeceğimde, annemi arayabilseydim bir cep telefonum olsaydı da. Genç kızlığımda bu günkü özgürlüğe sahip olabilseydim, toplum bu günkü hoş görüsünde olabilseydi de. Oğluma sunduğum olanaklar sunulabilseydi bana da. Ama o günkü lezzetler geldikçe aklıma, oğlumun yoksunlukları geldikçe, küçücük yaşında ne bayramların ne yılbaşı ne doğum günlerinin pek bir anlam taşımayışı, sıradanlığı, sevinemeyişi, mutlu olamayışı geldikçe vazgeçerim hemen keşkelerimden..

Bayramları olamıyordu, çünkü evin içinde büyük anne ve babalar, amcalar, halalar, dayı, teyzeler, kuzenlerin varlığının hazzından yoksundu, bayramlıklarını giyeceği sabahın mutlanışından da yoksun, çünkü bayramdan bayrama alınmıyordu giyecekleri, oyuncakları, bayramdan bayrama verilmiyordu harçlıkları. İpek, kenarları dantel ya da, mendil arasına sıkıştırılmış harçlıkların sevinci, kalabalık sofralar, kuzenlerle koşuşturmalar, yok hiçbiri, yok olamadı onda.

Kütüphanelerin o kendine özgü kokusunu duyamadı hiç, kitaplar arasında kaybolmanın hazzını bilemedi, ulaşılabilen bir masal, sonrasında romanları okumanın hazzını da bilemedi, hayaller kuramadı, ufku genişleyemedi, mutlu bitemedi filmlere aktarılsa da masalları. Vurdulu kırdılı, öldürmeli intikam almalı oldu izlediği çizgi filmler bile. Korkusuzca gidemedi okuluna ya da ben gönderemedim bakkala bile. Korktu ya yine gasp ederlerse diye, biri çıkar da elindeki harçlığı yine bıçak çekerek alırsa, almakla da kalmaz bu defa bıçaklarsa diye. Ya da kaçırılır dilendirilir miyim, tecavüz edilir öldürülür müyüm, organlarım alınıp ölüme mi terk edilirim ıssız bir yerde korkuları yaşadı benimle birlikte!

Yardımlaşmaları bilemedi, güvenmeleri, inanmaları bilemedi. Komşuluğun, arkadaşlığın, akrabalığın, özetle insanlığın ne olduğunu bilemedi, göremedi! O ramazanların, kandillerin güzel ve hazlı yanlarını bilemedi, ben ne denli yaşatmaya çalışsam da yetmedi o kısıtlı, evimizle sınırlı paylaşım. Çevreme de yansıtmaktı çabam, lakin karşılık göremeyişiyle öğrenisi, sadece karşılıksız vermek oldu.

Bu da kötü sonuçlandı, karşılık bulamayışıyla iyi niyeti, değerlerini yaşatma çabası, insanlığı dahası ezdi, üzdü onu yaşamda.

Üzülüp kızıyorum şimdi kendime, hatalıyım, bu güne, bu günün değerlerine uygun eğitemedim oğlumu. Bildiğime, uyguladığıma, aldığım terbiye ve edindiğim değerlerime uygun yetiştirdim.

Ve kötü ettim.

Ben farkındasız oğluma kötülük ettim!

Üzüldü, ezildi, kullanıldı!..

Bu gencecik yaşında, yaşayamadan hiçbir güzelliği…

Bitti… Tükendi…

Hiç değilse bizler gibi, anılarında, çocukluğunda kalmış da olsa…

Dostluğu, yardımlaşmayı, karşılıksız sevgileri, erdemleri, onurlu olmanın, insan olmanın gereklerini kendisi çok iyi öğrenmiş ve biliyor olsa da

Göremedi!!!




















Etiketler:


23 Şubat 2009 Pazartesi 08:33:38


çok harika anlatmışsınız.Yüreğinize sağlık.Tebrikler.


    [ Cevap yaz ]    




ÇOCUĞUMUN YERİNDE OLMAK İSTEMEZDİM!!! başlıklı yazıya eleştiri yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Bilgi
Yayınlanma Tarihi:
22.02.2009 17:16:39
Toplam 1 yorum yapıldı
452 çoğul gösterim
451 tekil gösterim