|
|
|
KARANLIK
O ışık gibi degildir
Yavaşça süzülmez pencerelerden
Şafaga benzemez onun gelişi
Korkusuzdur gelirken
Onun ağırlığını hissedemezsin
Yavaş yavaş kaplar bedenini
Önceleri belli belirsiz bir zevk duyarsın
Ama kalbin yavaş yavaş onun esiri olur
Ne kadar onu bedeninden atmaya çalışsanda
Ne kadar ışığı arasanda
O gitmez
Seni yalnızlıklar içinde boğmaya devam eder
Çığlıklarını duyan olmaz
Yaran asla kabuk bağlamaz
Ne kadar görünmesede
Durmadan kanar
Ağlamaya çalışırsın ama olmaz
Karanlık göz yaşlarını kurutmuştur
Belki belki kanlıda olsa bir kaç damala düşsün diye
Cıldırıısın ama olmaz
Yaşam seni kaybedenler defterine eklemiştir
Ve en acısı ölüm gelir aklına
YANİ KARANLIĞIN KADİM YURDU
VE SENDE ÖLÜRSÜN BE
UMUDUM
|
|
|
|
17 Haziran 2008 Salı 12:48:47
güzel şiirdi.zaman zaman yaşadığım duyguları hissettim.yüreğinize sağlık.ama umudunuzu öldürmeyin emi;o ölürse ne ile devam edilir hayata.umut inançla olur.hep inanın olur mu..
sevgilerim yüreğinize:)
|
|
|
|
24 Mart 2008 Pazartesi 18:55:45
umutlar hiç ölmezki
son nefese kadar umut vardır
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
