|
|
|
|
Eklediği son sesli şiirler
|

NERGİS
yağmur yağıyordu bugün caddelerine Sıhhiyenin ve ben, koca çınar inat bedeninin yorgunluğuna direnci gördüm bakışlarında senin
duyarsızlığına, ömür verdiğin insanların. Vefasızlığına, devrilen yılların. duruşunu gördüm dimdik ve yükselen onuru duydum kısık sesinde
Nergis... derken !
titreyen ellerine takıldı gözlerim sapsarıydı, yeşil dalında çiçek ömrünün son demince bükmüştü biri, boynunu “sen gibi...” dedim içimden titriyordu yorgun ellerin gibi...
ve yağıyordu yağmur hala caddelerine Sıhhiyenin belli ki hissetmiyordun ıslağını soğuğun dondururken içindeki zemheri...
sesindi kalan bende bir adım uzaklaştığımda senden
Nergis...
bakmadan geçiyordu aşıklar pür telaş yağıyordu hala yağmur... bitimsiz telaşın müdavimi Sıhhiye caddelerine...
metropoldü şehrin adı ben, kaçan kurt kapanından, telaşlı ekmekti kovalanan, aştı işim vardı acelem...
durdurup zamanı konuşabilseydik seninle koca çınar ne öyküler dinleyecektim kim bilir? destansı... ne ahlar çekecektin her solukta, derin devrilen yıllar gibi devirenleri anlatacaktın devranı
sabırla anlatacaktın,bir de iç çekiş katıp alamadığımız bir arpa yolu dibe vuruşumuzu hatta dipsiz ! ben olsaydım ! diyecektin belki, umarsız kızacaktın şahsımda, tüm kuşağıma u y u y o r s u n u z ! diyecektin belki tespih tespih amenna çekip sürüyorsunuz darağacına, satarak hak etmediğiniz ne varsa emanetlerimizi u t a n m ı y o r m u s u n u z ! diyecektin belki kızaran yüzüme öfkeli, bakamadığım u t a n a c a k t ı m !
ağlatacaktın belki ağlayacaktık baba kız gibi kaç göbeği yad edip kaç birdir bir kaç çelik çomak kaç saklambaca adayıp kurbanları sayısız oynadığımızı son perdeyi !
vura vura kafama a n l a t a c a k t ı n !
belki de gülümseyecektik hayata inadına ! titreyen Nergislerce “doğrultup boynumuzu” daha gür bir sesle NERGİS ! diye/bile/cektik
durdurup oyunu biz indir/e/bile/cektik perdeyi “inanan” ellerimizle ! harlayıp odunu, sönmüş lavlarımızın yön vere/bile/cektik yarın/lara ve eşlik ede/bile/cekti bize tek renge bürünüp dört bir yan/ın/dan memleketimin rengarenk Nergisler !
kim bilir ?
Gülten Kahraman
|
|
|
Acaba Nedir?:
adım
,
aşıklar
,
baba
,
bir
,
çelik
,
kalan
,
kim
,
o
,
son
,
tüm
,
yağmur
,
yeşil
|
|
|
25 Nisan 2008 Cuma 02:09:00
nergis sudaki slüetine baka baka veda etti şaşalı güzelliğine...
|
|
|
|
26 Mart 2008 Çarşamba 09:11:57
durdurup oyunu biz indir/e/bile/cektik perdeyi “inanan” ellerimizle ! harlayıp odunu, sönmüş lavlarımızın yön vere/bile/cektik yarın/lara ve eşlik ede/bile/cekti bize tek renge bürünüp dört bir yan/ın/dan memleketimin rengarenk Nergisler ! .................................................................................................. KUYTU KÖSELERE KAÇAN DUYGULAR YAKALANMIŞ GÜN İÇİNE GETİRİLMİŞ VE BİR NERGİS BAHÇESİ YARATILMIŞ MİSTİK KOKULARDA HAYATIN EMEGİ SERİLMİŞ GÖZLER ÖNÜNE TABİKİ USTACA VE CESURCA BAŞARILAR
|
|
|
|
23 Mart 2008 Pazar 15:16:07
belki de gülümseyecektik hayata inadına ! titreyen Nergislerce “doğrultup boynumuzu” daha gür bir sesle NERGİS ! diye/bile/cektik
çiçeklerin hoşunun bir sihir edasında dolandığı mekanın Şiir atmosferinde tütsülendiği dizelerdi...
Cemre yakınlığının kırkikindi yağmurlarına oynaşlığı deminde Bu diyara duygu taşıyan yüreğe saygı, kalemine selam, Ve tebrikle...
|
|
|
|
23 Mart 2008 Pazar 14:58:33
gerçekten kelime ile '''duyguları gezintiye çıkarma ustası'' diye bilşirim size kaleminize sağlık
|
|
|
|
23 Mart 2008 Pazar 12:00:51
yağmur yağıyordu bugün caddelerine Sıhhiyenin ve ben, koca çınar inat bedeninin yorgunluğuna direnci gördüm bakışlarında senin
duyarsızlığına, ömür verdiğin insanların. Vefasızlığına, devrilen yılların. duruşunu gördüm dimdik ve yükselen onuru duydum kısık sesinde
Nergis... derken !
titreyen ellerine takıldı gözlerim sapsarıydı, yeşil dalında çiçek ömrünün son demince bükmüştü biri, boynunu “sen gibi...” dedim içimden titriyordu yorgun ellerin gibi...
ve yağıyordu yağmur hala caddelerine Sıhhiyenin belli ki hissetmiyordun ıslağını soğuğun dondururken içindeki zemheri...
sesindi kalan bende bir adım uzaklaştığımda senden
Nergis...
bakmadan geçiyordu aşıklar pür telaş yağıyordu hala yağmur... bitimsiz telaşın müdavimi Sıhhiye caddelerine...
metropoldü şehrin adı ben, kaçan kurt kapanından, telaşlı ekmekti kovalanan, aştı işim vardı acelem...
durdurup zamanı konuşabilseydik seninle koca çınar ne öyküler dinleyecektim kim bilir? destansı... ne ahlar çekecektin her solukta, derin devrilen yıllar gibi devirenleri anlatacaktın devranı
sabırla anlatacaktın,bir de iç çekiş katıp alamadığımız bir arpa yolu dibe vuruşumuzu hatta dipsiz ! ben olsaydım ! diyecektin belki, umarsız kızacaktın şahsımda, tüm kuşağıma u y u y o r s u n u z ! diyecektin belki tespih tespih amenna çekip sürüyorsunuz darağacına, satarak hak etmediğiniz ne varsa emanetlerimizi u t a n m ı y o r m u s u n u z ! diyecektin belki kızaran yüzüme öfkeli, bakamadığım u t a n a c a k t ı m !
ağlatacaktın belki ağlayacaktık baba kız gibi kaç göbeği yad edip kaç birdir bir kaç çelik çomak kaç saklambaca adayıp kurbanları sayısız oynadığımızı son perdeyi !
vura vura kafama a n l a t a c a k t ı n !
belki de gülümseyecektik hayata inadına ! titreyen Nergislerce “doğrultup boynumuzu” daha gür bir sesle NERGİS ! diye/bile/cektik
durdurup oyunu biz indir/e/bile/cektik perdeyi “inanan” ellerimizle ! harlayıp odunu, sönmüş lavlarımızın yön vere/bile/cektik yarın/a/lara ve eşlik ede/bile/cekti bize tek renge bürünüp dört bir yan/ın/dan memleketimin rengarenk Nergisler !
kim bilir ? kutlarım güzel şiir saygılar
|
|
|
|
23 Mart 2008 Pazar 02:50:55
metropoldü şehrin adı ben, kaçan kurt kapanından, telaşlı ekmekti kovalanan, aştı işim vardı acelem...
Çok güzel anlamlı bir şiir yüreğinize sağlık efem
|
|
|
|
23 Mart 2008 Pazar 00:49:50
sabırla anlatacaktın,bir de iç çekiş katıp alamadığımız bir arpa yolu dibe vuruşumuzu hatta dipsiz ! ben olsaydım ! diyecektin belki, umarsız kızacaktın şahsımda, tüm kuşağıma u y u y o r s u n u z ! diyecektin belki tespih tespih amenna çekip sürüyorsunuz darağacına, satarak hak etmediğiniz ne varsa emanetlerimizi u t a n m ı y o r m u s u n u z ! diyecektin belki kızaran yüzüme öfkeli, bakamadığım u t a n a c a k t ı m ! kutlarım çok güzel dizeler.akıcı bir üslupla yazılmış.tebrikler saygıyla
|
|
|
|
23 Mart 2008 Pazar 00:46:02
harlayıp odunu, sönmüş lavlarımızın yön vere/bile/cektik yarın/a/lara ve eşlik ede/bile/cekti bize tek renge bürünüp dört bir yan/ın/dan memleketimin rengarenk Nergisler ! kimbilir? tebrikler nergis hanım
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|