Naylon Adamlar

Buhara dönerek uçuştu sözler.
Yere düşürüldü diz üstü sözler.
Utandı, kızardı, büzüştü sözler:

Geleceği çaldı çürükler hamlar.
Zirvelerimizde naylon adamlar.

Dikenli bir hayat reva görülür.
Yiğitlik ölürken riya dirilir.
Umutlar tükenir, vehim irilir:

Deli rüzgâr gibi şahlanır gamlar.
Zirvelerimizde naylon adamlar.

Sefalete kader denip geçilir.
Düzende herkese bir rol biçilir.
Ömür çanağından zehir içilir:

Düşün doruğunda çalar tamtamlar.
Zirvelerimizde naylon adamlar.

Her tarafı sardı ahtapot gibi.
Talanda tencerem, göründü dibi.
Cümbüş meydanının belli galibi:

Fırsatı kaçırmaz cümle yamyamlar.
Zirvelerimizde naylon adamlar.

Ezilir benliğim, gider ben benden.
Dayanışım biter, çıkar can benden.
Geride bir posa, eriyen benden:

Kir yağar üstüme, delindi damlar.
Zirvelerimizde naylon adamlar.

Çeker kerpetenler, asılmış öze.
Uyuşur benliğim, yatırdık buza.
Acır yaralarım, gömülü tuza,

Can evimde durur, gitmez evhamlar.
Zirvelerimizde naylon adamlar.

Kamil Durmuşoğlu