|
|
|
Gözlerin....
Önce gözlerin girdi kanıma
Bakışların elaların değdi
Sahipsiz kimsesiz bakışlarıma
Bir güvercin havalandı sol yanımdan
Boş olan yanımdan yüreğimden
Süszülüp gidiverdi bilmediği iklimlere
Damla olup düştü çorak bedenime
Yeşerdim yeşillendim gözlerinde
Nasılda sokulu vermiştin usul usul
Gönül kıyıma demir attıp yüreğime
Aklımda hala saçlarının rüzgarda
O muhteşem raksı.. kaküllerin
Ve o gözlerin ah o gözlerin...
Nasılda akıvermişti gönlüme
Sıcak sıcak dokunmuştu yüreğime
Sonra yüzün... gülüşünle
Gamzelerinin deltasında kayboluşum
Gül pembe yanakların yok oluşum
Dudaklarının kıyısına kondurduğun
Edan ve dudakların ah dudakların
Kırmızı gül goncası yaza hazır
Yada bir köz parcası kor ateş
Düşüverdi gönlüme yandım
yandı içim tenim yandı...
Yanan bendim yakan elaların
Gözlerin... Ah o gözlerin...
|
|
|
Acaba Nedir?:
ateş
,
bir
,
boş
,
damla
,
demir
,
gönül
,
gül
,
güvercin
,
kırmızı
,
kor
,
o
,
pembe
,
sıcak
,
sol
,
ve
|
|
|
21 Ekim 2008 Salı 22:48:58
Gözler kalbin aynasıdır..
ahh o gözler..ilk bakışlar..unutulmuyor..
şiir harika gözler harika..sevgilerimle..
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
