|
|
|
Nefti soluk
Hırçın yeşil söğüt dallarında
Salınıyor ecel, ölümsüzlüğün inadına
Yalayıp geçerken bir arpa boyu hayatı
Tasasız kalan zifiriyle savaşmaları
Umarsızlığın bir tetik boyu uzağında
Kim bilebilir ki hangi nefes son emanet
Üç beş arşın kumaştan
Bir ömür biçmişken kendine
Azrail’in dörtnala gidişinde
Koşumuna asılı ölüm ilmeği
Son çığlığında duyuracak sesini
Kafesindeki mermi …..
|
|
|
|
22 Mart 2008 Cumartesi 12:29:07
Üç beş arşın kumaştan
Bir ömür biçmişken kendine
Azrail’in dörtnala gidişinde
Koşumuna asılı ölüm ilmeği
imgeli kelimeleriniz çok şey barındırıyor içinde..
tebrikler..
|
|
|
|
21 Mart 2008 Cuma 11:26:58
Umarsızlığın bir tetik boyu uzağında
Kim bilebilir ki hangi nefes son emanet
Kimse bilemez elbette, kimse...
Şiiriniz hatırlatıyor bazı gerçekleri, tebrik ederim.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
