......................

şekilsiz ,sınıfsız , namlusuz,kansız, bombasız.............

yüreği namlu olan
kalemi hiç susmayan
şairlere selam...

Bulutlara dokunsak dostça
Fırtınalarımızla barışsak
Yağmurlarımızla beraber aksak toprağa
Namlunun ucuna papatya taksak
Keyfe keder tersyüz olsak Adem’e dönsek
Şekilsiz,sınıfsız solusak bir kez hayat akademisinde
Çocukluğumuzdan kalma mızıkamızı da alsak yanımıza
Çıksak namlusuz dağlara
İnsek sınırsız vadilere
Tüttürsek bir türkü :
“Orda bir köy var uzakta,
O köy bizim köyümüzdür,
Gitmesek de kalmasak da,
O köy bizim köyümüzdür”
v
Bir sırrı çözüyorum ama
Namlunun güneşi içimi yakıyor
****************************************
Ne kadae umutlu ne kadar insancıl istekler dile gelmiş dizelerinizde.Beğenerek okudum.Etkilendim.
Orada bir köy var uzakta ile .Rahmetli babacığımın öğretmenlik yıllarına döndüm.Yüreğinize sağlık.
KUTLUYORUM.
ŞİİR VE SEVGİYLE KALIN:

Sorgu var şiirinizde.Hem evreni,insanla ilişkisini ve akabinde yaşamı ve insanı insan yapan değerleri sorgulamışsınız.
Yine bir umut var.Her ne kadar bunu siz istek babında yazsanızda arkasında ki koca bir umut.Bu umut ise güzel bir dünya için ,namludan çıkan papatya gibi safça anlatılmış.Ütopyalaşmış ama aslında çok basit ,insani istekler akmış,akmış gelmiş boğazında insanın birikmiş inmiyor aşağıya.
Haber dinlememeye çalıştığım ama az önce yine yakalandığım bu karanlık sabahta sıcak bir gülümseme kondurdu şiiriniz yüzüme.Tebrikler.