|
|
|
umut
beşinci mevsimim,
kendine münhasır
vefayı yastık yapıp
uyuyormusun şimdi?
ellerine dokunamadığım
her saniyede dünyaya
küsüyor gönlüm
ben dünyadan elimi
ayağımı çektikçe
ölümle raksediyorum
uzak durduğumuz her saniye
bir aynadan geçirip suretimizi
ardına bakmaksızın uzaklaşıyor
düşlerimiz birbirimizden
bir gül bulup koklayan bülbüle inat
bütün kuşlara küskün,
hüzünlü gözlerinden toprağa düşen
bir damla yaş gibi, karışırsın
yokluğa, yoksullaştıkça boşluğa
dönüşür kalırsın dondurulmuş
hissiz arsız duygulara
nisan’a ne kaldı?
şunun şurasında
ama adım gibi biliyorum
yalandan ibaret sözler gibi
düne ait tutulmamış yeminler gibi
gelmeyeceksin!
ya geri kalan yaşamın neresinde
tutup yakasından, bütün teferruaatların
göze alıp bedelini, ödeyeceksin?
değmedi mi?
sevdanın ellerinden tuttuğun saniyelere!
umudu terk edip gittik,
bizde herkes gibiydik,
boşuna konuşmayalım
devrin çarkında un ufak olmuş yüreklerimiz
adamız diye gezmeyelim...
sibel
|
|
|
|
26 Mart 2008 Çarşamba 00:29:16
canım umutlarımız hiç tükenmesin.
kalemine sağlık, kutlarım.
sevgiyle kal...
|
|
|
|
19 Mart 2008 Çarşamba 13:35:00
düştümü
düş
adamız battı esen rüzgarlarımdan..
sevgiler sardunyam.
|
|
|
|
19 Mart 2008 Çarşamba 00:26:37
Uzun zamandır bu siteyi takip edip, şiirlerimi paylaşıyorum..ama ilk defa bir şiire yorum yazıyorum...
Çok beğendim,çok güzel olmuş...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
