|
|
|
Üsküdar’ın Evleri
Köz Dökülüyor Yalnızlığım
Üsküdar’ın evleri
Kırıktır kanatları
Birbirine yaslanır
Zaman olur dedemin
Ninemin gözlerinde
Üsküdar’ın evleri
Üsküdar’ın evleri
Mozaiktir yolları
Seni beni anlatır
Üsküdar’ın evleri martılar gök ve deniz
Döner başımda döner
Boncuk mavisi bir düştün
Hepsi hepsi iki sözcük ötesi
Kaldırımlarda sabahlardı şiirlerim
Yüzünü kaçırsan yanar kül olurdum
Köz döküyorum derdim soranlara
Köpüğü kırık martılar gibi
Kuytusuna çekilirdim
Bıyıkları terleyen köznül yalnızlığımın
Duygularımın nöbet tuttuğu evi
Geçenlerde yıkmışlar
Çocuk sesleri
Renkli uçurtmalarım nü bugün
Gözlerimde hâlâ
O eski kokun
M. Mazhar Alphan
|
|
|
Acaba Nedir?:
bir
,
bugün
,
çocuk
,
deniz
,
gibi
,
gök
,
hepsi
,
iki
,
kırık
,
kül
,
nöbet
,
nü
,
o
,
olur
,
sözcük
,
ve
,
zaman
|
|
|
19 Mart 2008 Çarşamba 09:54:42
Özlem ve nostalji kokan bir şiir.
Kösnül yerine ''köznül''Adam etmiş şiiri,efendileştirmiş.
Tebrikler sayın Alphan!
Sizin bir şiirinizi okuyunca bir kitap okumuş gibi oluyorum...
Saygılarımla.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
