|
|
|

AŞI BOYALI EV
( Şiirin Hikayesini Görmek İçin Tıklayın )
Şiirin Hikayesi
Şiirde anlatılanların hepsi yaşanmıştır.
Çocukluğumun saklandığı İki katlı,aşı boyalı O zamanlar devasa olan ev, Şimdi ufalmış, Giden yıllarla boynunu bükmüş Epey bir yaşlanmıştı. Selamlaştık,sıkıca bir sarıldık. Yavaşça bana doğru eğildi, Gözümden akan yaşları sildi, Rüyalarında seslendim hep sana Nerelerdeydin dedi. Evin yanında ki üzüm ağacı, Kurumuş,saçı sakalı ağarmıştı. Eski dosta merhaba dedim, Küsmüştü bana,konuşmadı. İçeri girdim ,yanımda buruk kalbim Tüm odaları dolanıp Hal hatırlarını sordum Neden yalnız geldin dediler Cevabını veremedim. Çatı katına çıktım, Sürekli uyuyan,uyansa da Beni tanımayacak merdivenlerden usulca. Babamdan kalan 45’lik plaklara seslendim, Ama yoktular,sanırım benden saklandılar.
Küçük pencerenin yanına oturdum Dışarı izlemeye koyuldum Derken çocukluğum geldi yanıma Ağlıyordu ,çok yalnızmış burada En sevdiğimiz çikolataları getirmiştim Afiyetle bir çırpıda yedik Üzülmesin diye evcilik oynadık. Kardeşimin doğduğunda hediye getirdiği Pembe plastik fincan takımında çay içtik hayali Gitme vakti gelmişti, Ağlamasın diye Yapılan teselliler nafileydi Yine gel ne olur dedi. Dedim ki O’na uzaklara gidiyorum , Okyanus ötesine, gelemem . Hem artık buranın sahipleri değişecek Sende ait olduğun yere git Buraya başka çocuklar gelecek
Vedalaştık gözyaşlarımız karışarak Duvarlar kendi aralarında konuşuyorlardı hala ağlayarak Dışarı çıktım anıların ağırlığı sırtımda Üzüm ağacı,aşı boyalı ev ,hoşça kalın dedim Ardıma bile bakmadan buruk kalbimle yürüdüm,gittim.
|
|
|
Acaba Nedir?:
ait
,
artık
,
bir
,
buruk
,
çay
,
çocuklar
,
çocukluğum
,
devasa
,
doğru
,
gidiyorum
,
git
,
hediye
,
hep
,
kalan
,
merhaba
,
olur
,
tüm
,
üzüm
,
yalnız
,
yanında
|
|
|
22 Mart 2008 Cumartesi 13:12:47
Üzüm ağacı,aşı boyalı ev ,hoşça kalın dedim Ardıma bile bakmadan buruk kalbimle yürüdüm,gittim
çok duygulu ve içtendi yaşattınız tebrikler
|
|
|
|
22 Mart 2008 Cumartesi 11:23:18
Evet çoçukluğumuzda her şey nekadar büyük ahışamlı ve ulaşılmazki büyüdükçe etkisini kaybeder hayatın çarkına takıldıkça özlemler başlar geçmişe dair tebrikler.
|
|
|
|
22 Mart 2008 Cumartesi 10:44:23
Derken çocukluğum geldi yanıma Ağlıyordu ,çok yalnızmış burada
duygusal bir çalışma olmuş
tebrik ediyorum
gayet güzeldi
|
|
|
|
22 Mart 2008 Cumartesi 00:46:28
çok güzel anlatım. selam ve saygılar sunarım.
|
|
|
|
20 Mart 2008 Perşembe 23:19:11
Okudum ve yaşadım...
Güzeldi, sevgilerimle.
|
|
|
|
20 Mart 2008 Perşembe 11:49:27
Ah çocukluğumuuzn bitmeyen anıları, Ah doğduğumuz ev!
Oraya başka çocuklar gelse de bizim yaşadığımız ya da yaşamadıklarımızı yaşayacaklar mı? Zaman çok değişti. sadelikler ve samimiyetler kayboldu. Ama şu gerçek ki;
Çocuklar hep aynı masumiyette.
Güzel bir şiirdi okuduğum. Teşekkürler efendim
|
|
|
|
19 Mart 2008 Çarşamba 16:20:47
Çocukluğumun saklandığı İki katlı,aşı boyalı O zamanlar devasa olan ev, Şimdi ufalmış, Giden yıllarla boynunu bükmüş Epey bir yaşlanmıştı. Selamlaştık,sıkıca bir sarıldık. Yavaşça bana doğru eğildi, Gözümden akan yaşları sildi,
yüreğiniz coşmuş ve dökülmüş satırlara....... kutluyorum bu güzel paylaşımı ve paylaşan yüreğinizi. kandiliniz mübarek olsun......
|
|
|
|
19 Mart 2008 Çarşamba 15:07:03
güzel yüreğine tüm güzellikler yuva kursunlar ve de hep o güzellikler de kalsınlar.... anılar yaşanılası anılar her zaman bizimle kalacaklardır....harikaydı...
kutlarım. sevgilerle..
|
|
|
|
19 Mart 2008 Çarşamba 13:53:07
Vedalaştık gözyaşlarımız karışarak Duvarlar kendi aralarında konuşuyorlardı hala ağlayaral Dışarı çıktım anıların ağırlığı sırtımda Üzüm ağacı,aşı boyalı ev ,hoşça kalın dedim Ardıma bile bakmadan buruk kalbimle yürüdüm,gittim
tebrikler canımmmmmm eserini kutlar MEVLİT KANDİLİNİZ MUBAREK OLSUN SEVGİLER
|
|
|
|
19 Mart 2008 Çarşamba 13:38:50
GÜZEL BİR PAYLAŞIM TEBRİKLER
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 22:47:05
Küçük pencerenin yanına oturdum Dışarı izlemeye koyuldum Derken çocukluğum geldi yanıma Ağlıyordu ,çok yalnızmış burada En sevdiğimiz çikolataları getirmiştim Afiyetle bir çırpıda yedik Üzülmesin diye evcilik oynadık. Kardeşimin doğduğunda hediye getirdiği Pembe plastik fincan takımında çay içtik hayali Gitme vakti gelmişti, Ağlamasın diye Yapılan teselliler nafileydi Yine gel ne olur dedi. Dedim ki O’na uzaklara gidiyorum , Okyanus ötesine, gelemem . Hem artık buranın sahipleri değişecek Sende ait olduğun yere git Buraya başka çocuklar gelecek
işte şiir işte şair. buyrun efendim şiire dqavet ediyorum herkezi.
saygılarımla.
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 22:16:42
Okyanus ötesine, gelemem . Hem artık buranın sahipleri değişecek Sende ait olduğun yere git Buraya başka çocuklar gelecek
Buraya başka umutlar gelecek başka mutluluklar ve sevinçleri karşılıyacağı gibi olmuş kutluyorum kaleminizi yüreğinizi
Saygılarımla
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 20:37:16
güzel yüreğine sağlk
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 20:36:51
Değerli üstadem..
Mal sahibi mülk sahibi, hani bunun ilk sahibi demiş ademoğlunun birisi nede güzel demiş değilmi,..
Eşyanın kalıcılığı insanın ömründen uzun olunca anlıyor insan yaşamın yalan olduğu gerçeğini... Gün gelip devran geçince hatıralar ve kaybedilenler çok çok değerli oluyorlar fakat heyhat diyebilmekten başka ne çare..
Anılarını tazaleyen güzel bir evin tasviri ve yaşanmışlıklara şahitliği yad edilmiş ziyaret anında, hüzünlü vede buruk bir anlatım vardı şiirin tamamında..
Hüznün her halinin vede insanın duygusallığının tamamı var olan bir şiiri okumanın hazzıyla seni ve bu eşsiz eserini tüm samimiyetimle kutlarım TEBRİKLER..
Selam ve muhabbetlerimle..yudumyunus
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 19:55:48
Ne kadar ıctendı yasanmıslık...sevgıler yuregınıze
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 18:59:09
Çocukluğumun saklandığı İki katlı,aşı boyalı O zamanlar devasa olan ev
gayet güzel anlatılmış anlatılmak istenen.....
kutladım
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 18:32:25
Evler, ses varsa evdir.Çatısı,penceresi ama ille de sesi...En beter ev sessiz ev.''Hani kurşun sıksan geçmez geceden''Ahmet Arif.Geriye ,omuzlarını döken hüzünler kalır susarsa evler..Evler ölmesin,omuzlar dökülmesin!
Saygı ve sevgilerimle.
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 18:27:26
Vedalaştık gözyaşlarımız karışarak Duvarlar kendi aralarında konuşuyorlardı hala gülerek Dışarı çıktım anıların ağırlığı sırtımda Üzüm ağacı,aşı boyalı ev ,hoşça kalın dedim Ardıma bile bakmadan buruk kalbimle yürüdüm,gittim.
yüreğinize sağlık..tebrik, selam,saygılarımla..
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 18:02:12
küçük bir destan gibiydi duygu dolu sevgiler....
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:49:12
Bana da ilk görev yerimdeki "evimi" hatırlattın.Görülen o ki insan bir beton yıgınına "evim" deyince o beton yıgını olmaktan çıkıp en yakın bir arkadaşımız oluyor. hatta arkadaştan da öte bir duyguyla sarıyor bizi. Şimdi bir kez daha aklıma geliyor insan severse "samanlık seyran olurmuş." İnsan bir yere "evim" deyince anılarla dolarmış. Bende şimdi "evim" dediğim evleri düşündüm. ne de özlemişim onları beeee... ooff ece yapılır mı bu insana... al sana !O.....(X trilyon)
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:37:41
kutlarım güzeldi şiir...
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:33:58
Şiirden öte, roman gibi, destansı yaşananlar.
Kutladım şairi...
Sevgiyle..
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:30:10
bunu bende sık sık yaparım... yılda bir kez dıoğduğum evi görmeye giderim memlekete. kapıda dev gibi üzüm ağaçları,dut, kapı önlerinde çocukluğumdan çok sevdiğim çiçekler anam hala benim için büyütürmüş onları her yaz..
ben her gidişimde orda,o odasların birinde belki birikip kalmıştır çocukluğum ve o dağca büyük hayallerim diye umutla giderim. tahta kayrolama, yün yatağıma bakarımda ne uykusuz ızdıraplı gecelerim ne içim içime sığmayan sevinçlerim hiç bir olmaz oralarda... pencereden bakarken gökyüzünden sanki elime düşecekmiş gibi iri kocaman duran yıldızlarda eskisi gibi değil o anlatılmaz parlaklık yerini bir kirli sarıya bırakmış...
biraz tükeniş galiba ve kabullenme hayatı...
çok duygulu hoş bir analatımdı arkadaşım. biraz uzunca geldi bana boş verin yorumumdanda uzun değil ya)))) sevgi ve saygılarla kalın... yine hatıralar üşüşüyor yüreimde... teşekkürler...
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:28:02
Vedalaştık gözyaşlarımız karışarak Duvarlar kendi aralarında konuşuyorlardı hala gülerek Dışarı çıktım anıların ağırlı sırtımda Üzüm ağacı,aşı boyalı ev ,hoşça kalın dedim Ardıma bile bakmadan buruk kalbimle yürüdüm,gittim.
GÜZEL DİZELERİNİZİ KUTLARIM.RABATLI
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:27:56
Yaşanmışlık :( Tüm gözyaşlarımın tek bahanesi...
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:14:04
çok güzeldi hüzne daldım okurken... etkileyici... tebrikler
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:13:01
tbr ederim kaleminize sağlık güzel şiir
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:10:52
Çocukluğumun saklandığı İki katlı,aşı boyalı O zamanlar devasa olan ev,
ben bugun üzgündüm hüznüme hüzün kattı bu şiir ecemcim..
imgeler harikaydı..
yüreğine sağlık ...
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:09:23
Yüreğinize sağlık hüznün yaşanmışlığı işlemiş dizelere... Beğeniyle okudum... Kaleminiz daim olsun...
|
|
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:07:37
Vedalaştık gözyaşlarımız karışarak Duvarlar kendi aralarında konuşuyorlardı hala gülerek Dışarı çıktım anıların ağırlı sırtımda Üzüm ağacı,aşı boyalı ev ,hoşça kalın dedim Ardıma bile bakmadan buruk kalbimle yürüdüm,gittim.
kutlarım güzel paylaşım saygılar
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
18 Mart 2008 Salı 17:07:03
Sevgili Ece, sen bunu hep yapıyorsun, tam atımızın eğerini, heybemizi toplarken siteye bir şiir gönderiyorsun, duygu yüklü demek eksik kalır, anlatımın için, gözlerimizi doldurup gönderiyorsun.şiirinle hepimizi eski, bakır sinimizin, gaz ocağımızın, yanına geçmişe ışınlıyorsun bizleri.okurken senin hissettiklerini anlayabilmek, her yüreğe nasip olmaz.ancak buradaki değerli şair yüreği olan arkadaşlarım dizelerin kıymetini anlayacaklardır.bizlerde anladık........emeğine kalemine sağlık".Ardıma bile bakmadan buruk kalbimle yürüdüm,gittim".sen finalde böyle demişsin.......bizlerde aynen öyle yürüyüp gideceğiz.
|
|
|
| |