ÇANAKKALE

sanki orada yaşamışsınız gibi anlatmışsınız...ruhunuza sağlık çok teşekkürler...

'Söyle Arkadasim' dedi Anadolulu Mehmet yanibasindaki Anzak erine
'nereden kopup gelmissin, neden çökmüs bu mahsunluk üzerine? '
'DUNYANIN ÖBÜR UCUNDAN' dedi gencecik Anzak 'Öyle yazmislar mezar tasima.
dogdugum yerler öylesine uzak, örtündügüm topraksa gurbet bana.'
'Dert edinme arkadasim'dedi Mehmet 'degil mi ki bizlerle birlesti kaderin,
degil mi ki yurdumuzun koynundasin ilelebet, sende artik bizdensin,
sende bencileyin bir Mehmet'
Çanakkale'de topraginin üstü cennet alti mezar
kavga bitmis mezarlarda kaynas olmus yiten canlar.
'ya sen dedi Mehmet oyun çagindaki Ingiliz erine,
'yasin ne senin kardes böylesine erken buralarda isin ne? '
'yasim sonsuza dek onbes' dedi ufak tefek Ingiliz eri.
'köyümde askercilik oynar costururdum trampetimle bizimkileri
derken kendimi cephede buldum oyun muydu, gerçek miydi anlamadan,
bir sahici kursunla vuruldum. Sustu boynumdaki trampet,
son verildi böylece oyundan bozma isime Gelibolu'da bana da bir mezar kazildi
mezar tasima ON BESINDE TRAMPETÇI' yazildi.
Öyküm de künyem de bundan ibaret.'
Yagmur yagiyordu usul usul topraga gozyaslari düserek üstüne sanki
damla damla agliyordu uzaktan uzaga sahibini yitiren bir trampet
'ya sizler' dedi Mehmet dünyanin dört kitasindan mezarlar dolusu erlere,
'hangi rüzgar savurdu sizleri bu bilmediginiz yerlere'
kimi Ingilizdi, kimi Iskoç kimi Fransizdi, kimi Senegalli kimi Hintli kimi Nepalli
kimi Avustralya'dan kimi yeni Zelanda'dan Anzak gemiler dolusu asker
her biri niye geldiginden habersiz Gelibolu'nun oya gibi koylarindan sizarak
tirmanmislardi daga bayira siper siper yara gibi yarilan toprak
mezar olmustu savas ardindan onlara.
Kiminin BURADA YATTIGI SANILIR Kiminin ADI BILINSE DE MEZARI BILINMEZ
kiminin de mezar tasinda on alti on yedi on sekiz yasinda
EBEDI ISTIRAHATE ÇEKILDIGI yazili.
Çanakkale topraklarinda, her birinin erken biten yasam öyküsü
eski yazitlar gibi taslara böyle kazili.
Anlamaz miyim' dedi 'halinizden kardesler'
adina yazili tasi bile olmayan asker Anadolulu Mehmet
ben de yuzyillarca yaban ellerde neyin ugruna bilmeden can vermisim
kendi yurdum ugruna can vermenin tadina ilk kez Çanakkale'de ermisim.
Ugrunda can verdikce vatandi ancak ekip biçtigim padisah mülkü toprak
degil mi ki sizler alamasaniz bile bu topraklar almis sizi sizleri basmis bagrina
sizlere de vatan sayilir artik Çanakkale.
Çanakkale'de topraginin üstü cennet alti mezar
kavga bitmis mezarlarda kaynas olmus yiten canlar.
Bir garip savasti Çanakkale savasi kizistikça kizginligi dindiren
ara verildikçe atese düsmani kardese döndüren bir savasti.
Kiyasiya bir savasti ama saygi üreten bir savas yaklastikça birbirine
karsilikli siperler gönüller de yakinlasti düstükçe vurusanlar topraga
dostlar gibi kaynasti.
Savas bitti.Ölenler kaldi saglar gitti köylü köyune döndü evli evine
kir çiçekleri geldiler akin akin çekilen askerlerin yerine
yaban gülleri, dag laleleri, papatyalar, kilim kilim yayildilar topraga.
Siper siper topragin savas yaralarini örttüler
koyunlar koruganlari yuva yapti kendine kuslar döndü gökyüzüne kursunlarin yerine.
Çiçegiyle yemisiyle yesiliyle silah yerine saban tutan elleriyle
geri aldi savas alanlarini doga can geldi topraga silindikçe kan izleri.
Yeryüzünde cennet oldu öylece o cehennem savas yeri
simdi Çanakkale Gelibolu bahçe bahce, ülke ülke mezar dolu.
Üstü cennet alti mezar Çanakkale topraginin
kavga bitmis mezarlarda kaynas olmus yiten canlar.
Huzur içinde uyusun vurustuklari toprakta
kavgadan kinden uzakta yanyan dostça yatanlar.

****TEBRİKLERİM VE SAYGILARIMLA****

Kocaman yüreğine sağlık kardeşim,ne olur vatanımıza,şehitlerimize yakışan nesiller yetiştirelim,onlar ölü değil ve vallahi onları çok seviyorum,biliyorum sizde seviyorsunuz,öyleyse;ALLAH DA SİZİ SEVSİN dost şairim...

Kaldırın ellerinizi ruhlarına El Fatiha......


harikaydı

dualara amin...

Yiğitlerimizden size selam getirdim
Yaşıyorsak bugün bu topraklarda
Bilin ki vatanın her köşesi
İmanlı kanla yoğrulmuş bir hamur
Hep beraber birlik ve huzurla
Kaldırın ellerinizi ruhlarına El Fatiha......

çok duygulandım ve gururlandım , yalın anlatımıyla çok güzel bir şiir olmuş duyarlı yüreğinizi kutluyor saygılar sunuyorum..eksik olmayın

Dokunmasın kirli eller
Sevgiyle imanla kazanılmış bu toprak
Bağışla beni yiğidim
Belki koluna,bacağına,kafana gelir diye
Ayaklarımı basmaktan korkuyorum
Boynum bükük karşınızda
Yalnızca dualar dilimden düşmez oldu
:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

TAŞSIZ TÜMSEK !..
"""""""""""""""""""""""""
YAŞARKEN İÇİ NURLU !.. ÜSTÜ BAŞI PERİŞAN ...
MEHMET ŞEHİT OLUNCA BOZKIRDA TAŞSIZ TÜMSEK !
MOLOZ,BETON,VİRANSA TÜRK OLDUĞUNA NİŞAN;
BAKIMLIYSA YABANCI NERDE BİR MEZAR GÖRSEK ;

Candostum,Şaire sultan!.. Geçen yıl Çanakkale'de şehitlikleri gezdim.Yabancılardan utancımızdan hiç yoktan iyi diyebileceğimiz tarihe saygının emarelerini.Gördük.Yurdumuzun her yerinde keşke ziyaretçi gelirleri için de olsa,yabancılardan utançtan da olsa bu kadar ilgi olsa gam yemeyeceğiz.
Çoktandır bu konuda bir şeyler yazmayı planlıyordum;ilhamı sizin şiirinizde gizliymiş.Çok teşekkürler.

Yiğitlerimizden size selam getirdim
Yaşıyorsak bugün bu topraklarda
Bilin ki vatanın her köşesi
İmanlı kanla yoğrulmuş bir hamur
Hep beraber birlik ve huzurla
Kaldırın ellerinizi ruhlarına El Fatiha......

TEBRİKLER....

Yiğitlerimizden size selam getirdim
Yaşıyorsak bugün bu topraklarda
Bilin ki vatanın her köşesi
İmanlı kanla yoğrulmuş bir hamur
Hep beraber birlik ve huzurla
Kaldırın ellerinizi ruhlarına El Fatiha......

ŞAİR PAZARINDA ALINIB SATILDIM.
NAĞMEYE UYDUM SÖZE ÇATILDIM.
ÜSTAD SENNUR. DEMİŞKEN FATİHA.
AMİN DEYİBDE BENDE KATILDIM.
BÜTÜN ŞEHİTLERİMİZİN RUHLARI ŞAD .MEKANLARI CENNET OLSUN.
ÜSTADIMINDA GÖNLÜNE KALEMİNE SAĞLIK.

(. ERCİYES KADAR .)
SAYGI ve SEVGİLERİMLE
GÖNLÜ ve KALEMİ GÜZELLERİN TAKİPCİSİ
.YAREN..ALİ KIRBIYIK

Onlar bize Türk vatanını kurmak için öldüler.

Bütün yiğitlerin ruhları şad olsun..


Unutmayacağız..

Bizde fatihanıza katıldık.Güzeldi.Şennur.Selam,saygı.

kutlu_yorum

Selama durdum ve Fatiha'mı gönderdim.Yüreğine sağlık kardeşcik.

gurur ve utancı bir arada yaşıyorum...

sen ölmemiştin ey asker!
canını verdiğin bu toprak
bu aydınlık gelecek
durdukça;
ölmeyeceksin!

eyvallah...

"bir asker için şeref denilecek bir şey varsa o da Türklerle omuz omuza savaşmaktır diyebiliri. fakin insanlardı, çamur barınaklarda yatar, sağlıksız su içerlerdi. buğday kırığından yapılmış çorba en iyi yemekleriydi. buna rağmen kalplerindeki Allah aşkı ve Vatan sevgisi asla yokedilemezdi."
Alman general Limon Fon Sanders

tbr ve selamlarımla
kaleminize sağlık

ŞUNU KESİVER KUMANDANIM!

Çanakkale mi? O, tarihin belki de eşine rastlayamayacağı kahramanlıklarla dolu bir büyük olaydır. Bir milletin, hatta tüm tarihini şerefle yüceltmeye yetecek bir destan...
Çanakkale'de kuvvetler arasında nispet diye bir şey yoktur. Orası, zaman zaman bir manganın bir taburla, adî ateşli hafif ve demode birkaç topun en güçlü harp gemileriyle savaştığı yerdir. Orası, tüm imkânsızlıkları hiçe sayarak yurdunu, istiklâlini korumak için şahlanan bir milletin inançla, kanla kazandığı kutsal bir zaferin alanı ve tümüyle bir şeref anıtıdır.
Anlatacağım olay, Çanakkale Savaşlarının her safhasında nice benzerlerinin yer aldığı sayısız olaydan biridir:
O sabah yine bütün şiddetiyle başlamış olan boğazlaşma, akşama doğru birliklerimizin üstünlüğüyle devam ediyordu. Gözetleme yerinde, gelişen süngü hücumlarını heyecanla izlemekteydim. Kükremiş arslanlar gibi düşman siperlerine atılan Mehmetçiklerin 'Allah! Allah! ' nidaları ufku sarmış, vahşî bir uygarlığın gücünü temsil eden düşman zırhlılarının top seslerini bile bastırır olmuştu.
Arkamda duyduğum ayak sesleri üzerine başımı çevirince, karşımda Ali Çavuş'u buldum. Sararmış yüzü derin bir acının belirli izleriyle çizgiliydi. Daha 'Neyin var? ' diye sormama meydan kalmadan, o müthiş gerçeği anlamama yetecek bir hareketle, kolunu uzatmıştı. Dehşetle sarsıldım. Çavuşun sol kolu, bileğinin dört beş parmak kadar yukarısında parçalanmış, kanlar içinde idi. Elinin yere düşmemesini ancak zayıf bir bağlantı önlüyordu.
Ali Çavuş, avuçlarını sıkarak acısını önlemeye çalışırken, cebinden çıkardığı bir çakıyı bana uzatmış ve 'Şunu kesiver kumandanım! ' ricasıyla yardım istemekteydi.
Bu üç kelimelik sözde, öyle dehşet verici bir istek ve öylesine kesin bir zorunluluk vardı ki, birkaç saniye içinde, tüylerimi ürperten o işlemi yapmaktan uzak kalamadım.
Bir teselli sözü söylemiş olmak için de 'Üzülme Çavuş, Allah vücuduna sağlık versin' diyebildim.
Ali Çavuş, yere düşen eline, elsiz kalan koluna ve akmakta olan kanına bir süre sessizce baktıktan sonra, gözlerini ateş ve duman içindeki ufka doğru çevirdi, 'Feda olsun, vatan sağolsun! ' dedi.