İçimizden Biri

Gece soğuğuyla gizlice sinerken odama
Serseri bir his vardı odanın kokuşmuş duvarında
Çürümeye yüz tutmuştu çoktan sevdalar
Küflenen birkaç resimdi elimde kalan
Hasret kadar yakıcı ölüm kadar gerçekti
Can alıcı noktasıydı kalpteki sevgiler insanların
Alanı belli değildi ama çalanlar içimizden biri sevdayı

Soğuyan yaralara tuz basılıyor gecenin uzayan anlarında
Her kes bir köşe bulmuştu saklanmaya
Karabasan gibi sevdalar yaklaşıyordu en arsızından
Sokuluyordu sormadan haber vermeden
Sonra kulakları iniltiler basıyordu sel başmış gibi
Ağlayan belli değildi sesler çok yakın oda içimizden biri

Önce hafiften bir esinti kırılan ağaç dallarıydı
Umut yoktu hasret yoktu sevgi unutulmuşta olabilir
Çoğalan his korkuydu bu kez sarıyordu kanayan kalpleri
Bir isyan bir feryat figan sesler rüzgara karışıyordu
Yumruklar kokuşmuş duvarlara patlamaktaydı
Parmak uçları yoktu kana düşmüş gibiydi sevda
Hafiften bir sesleniş “ geliyor” seslenen çok yakındı
Sesi kibar korkak titrek ve ölüme hazırdı içimizden biriydi o