Ömründen bir ben kalmıştım geriye...

Tarlasını tufanla süren tanrılardan değil

Oyunlardan öğrendim gerçek olmadığını ölümlerin


Çok güzeldi...Beğeniyle okudum.
Tebrik eder, selamlar, saygılar sunarım.

Şiiri yazıldığı gün okumamak ..Sonrasında bulmak güzelliğinigecikmiş bi kaybın telafisi gibi
Beğeni dolu cümleleri hak ediyor
Sağlıcakla kalınız

Soyunurken aşk bize usulca dar mekânlarda

Nefeslerimiz mülemma, ten tene sıvanırdı

Ölümden dirilen rüzgar birden kapıyı çaldığında

Fahişece yatar yol döşeğe, ten parçalanırdı

kaçırdığıma üzüldüm
ama masur görür diyorum
yüreğini satırlarda görünce

kutlarım şiir gibi şiir

Çırıl çıplak sarılıyorum döşeğimin yol felaketine

Çöküyor sarı gökyüzü ağır ağır üzerime

Alıp da sıkıca bağrına basacak biraz sonra

Oysa aşklarından bir ben kalmıştım geriye

TEBRİKLERİM VE SAYGILARIMLA ŞAİR.NE GÜZEL AŞK BU BÖYLE.

Tarifi imkansız hisler içerisindeyim.

kalakalmak nedir?

suyun üstünde yüzen bir saman tanesi gibi kalakalmak.

ben artık biliyorum...

küheylanlar şahlanırdı yiğidimin duruşunda

yürek şahlanmış oysa

GÜZEL ÖTE ÇOK GÜZEL

K
U
T
L
A
R
I
M

TEBRİKLER

Çırıl çıplak sarılıyorum döşeğimin yol felaketine
Çöküyor sarı gökyüzü ağır ağır üzerime
Alıp da sıkıca bağrına basacak biraz sonra
Oysa aşklarından bir ben kalmıştım geriye

Yürekten bir şiir kutlarım sizi

ömründen bir ben kalmıştım geriye öğrenci kimliğimle
o kadar parasız bir serüven gibi
bir ben kalmıştım bir bilsen
kalsaydın sana kalbimin zenginliğini verecektim....

(içimden geldi yazmak istedim umarım kızmazsınız ben bunu hep yaparım kendi şiirlerimde bu kadar cesaretli olamıyorum)

tebrikler şair........ haketmişsin seçkiyi

yüreğimi titrettin kalemin keskin tebrikler

güzel anlatım.
selam ve saygılar...

hem resim hem şiir güzeldi.
kalemine sağlık.

tek bir söz söylemek istiyorum:
"bilirim ki bazı şairler imkansız şiirleri yazmak için doğmuştur(lar)"
ve bitti...

...fon süper



yaprak yaprak
dökülürken zaman
kalabilen olmuş
gitmelere dokunan
sarı sonbahar...

ilham verdi şiir bir başka taraftan

kutlarım

sevgi ve saygımla...

bir hazin kavimler göçüydü sanki şiir...
beğeniyle okudum...

güzeldi resim ve şiir birbirini tamamlamış
tebrik ederim

İçli ve bir o kadar duyumsayarak sevdaya sesleniş!

Saygı ve sevgilerimle.

Ölümden dirilmiş gibi rüzgar kapıyı çaldığında
Fahişece yatar yol döşeğe, ten parçalanırdı
ölümden rüzgar dirilirse ve o bir kapıya dayanırsa yol fahişe mi olur? döşekten kime ne?. ten parçalıdır..usulca soyunmak azap verir . mekan ve zaman kiralık bir katilidir aşkın.. kim ne derse desin nefesler renk renktir ten teni sarınca..
haritaya basarakk bağdat ı yakıp yıkanları fıratın ve diclenin derinliğinde boğmakisteyen ey biçare sancı bir sen kimi tutuyorsun .
.güzel izdüşümler doğru imgelemler var hercai çağrışımlar var
bu şiir bir feryat.bir çığlık. aklını kaybetmiş bir vicdan. bir sarhoş narası belki..

harika olmus tbrk ederim diyecek hiç bir soz bulamadım ellerinize sağlık...

bugün okuduğun en iyi şiirlerdendi...


tebrikler...sevgiler...

Şiir seven yanım titredi..
Saygılarım ve alkışlarımla sayın kardeşim.

Betimlemeleri ve imgeleriyle olağanüstü derinliği olan bir şiir.
Girişi, gelişimi, gelişim bölümlerindeki düğüm, çözüm ve sürprizleriyle şiirin barındırdığı öyküdeki kurmaca ustalığı beni çarptı...
Giişten başlarsak;

"...

Küheylanlar şahlanırdı yiğidimin duruşunda
Taşan kan dudaklarından Yusufca bir alak sanki
Yatasım gelirdi badem gözlerinde müebbet
Yokluğunun suretinde şimdi mertce ölesim geldi...

..."

Sevgiliye duyulan hayranlık, varlığı ve yokluğundaki iç çatışma güzel işlenmiş.
Güçlü betimlemeler ile şair, okuyucuya;
"Benim sevdiğim işte böyle birisiydi
ve bende işte öyle severdim" diyerek yüreğinde çektiği fotoğrafı gösteriyor.

Şiir ilerlerken, anlatı dahada güçeniyor. Şair, görsellikten içselliğe doğru yol alırken
bu uzun yolculuğun izlerini hissettiriyor mısralardaki öznel betimlemeler ile...
Ayak seslerini duyuyoruz düşsel yürüyüşe çıkan şairin;

"...

Dünyayı gördü dolaştı bastı her haritaya da
Sığamadı bendine, taştı kendi derinliğinde
Unutmaz sevdalarını, serzenişleri kulaklarında
Canı aşklarından şimdi bir ben kaldım geriye

..."

Ama bu yolculuk, oldukca zor geçiyor.
Engebeli bir arazide yürüyor şair, İçsel kanamalarını durduramıyor. Soluksuz kalıyor. Bazen oturup dinlenmek istiyor ama gidenle arasındaki mesafenin açılmasından da korkuyor;

"...

Ölümden dirilen rüzgar birden kapıyı çaldığında
Fahişece yatar yol döşeğe, ten parçalanırdı

...."

Bu korku ile yorgunluğunu atan şairi yeniden telaşlı adımlarla ilerlerken yakalıyoruz.
Sonu bidiği yolculuğunu sürdürüyor nefes nefese..
Günler ard arda geçsede, umutları tükenmiyor nefesi gibi:;


"...

Yok yankısı artık sesimin, yanıtsız sorularım sefil
Peş peşe döllendi doğurgan sancıları günlerin
Tarlasını tufanla süren tanrılardan değil
Oyunlardan öğrendim gerçek olmadığını ölümlerin

....."


Ve final... Bildik son.
Hayal edilmedik gerçek,
üzeri örtülü bir mutluluk...
Kavuşmanın verdiği o tatlı yorgunluk,
belkide ulaşmış olmanın ama beklediğini bulamamanın getirdiği içsel pişmanlık;


"....

Çırıl çıplak sarılıyorum döşeğimin yol felaketine
Çöküyor sarı gökyüzü ağır ağır üzerime
Alıp da sıkıca bağrına basacak biraz sonra
Oysa aşklarından bir ben kalmıştım geriye


...."

Şiir anlam katmanları, mısraların altındaki gizli ve zengin kompozisyon yapısıyla ustaca işlenmiş. sesler oturmuş, ritim tutmuş... Ağır ama derinden bir sesi var şiirin. Bir anadolu ağıdının ezgisi sızıyor mısraların arasında. Ancak, şiirin ismini son mısrasından alması bütün bu derin duygusallığı alıp götürüyor.

...

Şiiri şiir yapan, en önemli özelliklerden birisi başlığıdır. Şiirleri biz başlıklarıyla hatırlamaz mıyız? Bu şiirin teması, başlık olsaydı, tek kelime. veya iki kelime.. Bir okadar daha büyümez miydi şiir?

Yüreğine sağlık şair
günümün şiiriydi.

kalemin hep böyle kalsın.
Bu invce işçilik ve içselliğinizi yansıtma ustalğınızı kutluyorum.

Saygılarımla.

Orhan BOZKURT(Umutadam)

umutadam tarafından 3/13/2008 3:41:38 PM zamanında düzenlenmiştir.

Soyunurken aşk bize usulca dar mekânlarda

Nefeslerimiz mülemma, ten tene sıvanırdı

Ölümden dirilen rüzgar birden kapıyı çaldığında

Fahişece yatar yol döşeğe, ten parçalanırdı


GÜZEL DİZELERİNİZİ KUTLARIM.RABATLI

Giriş mısranda farkedemedim şiirinin ağırlığını;sanki yokuş çıkıyordum okudukça ağırlıklarım arttı.Yüküm ağırlaştıkça yüreğim hafifledi.Önemli olanda buydu.Kutlarım sizi.Selam,saygı.

çok güzel bir şiir
resim seçimi oturmuş yerli yerinde

kutlarım...