|
|
|
ÖZ VE SEVDA
Varlıktaki hareket, özlemindir kaynağı.
Hakikat tekliktedir. Yağsın ışık sağnağı.
Kaçışlar canlılığa, değil yaşamak, doğuş.
Bazen haz, bazen ışık, güzellik ve kurtuluş.
Duygu sebeplerde gizlidir, sebepler hareketin.
Ayrılık, özleme zıt. Sevgisiz ataletin.
Bilinmez, bilinmezin. Sır ve hikmetten yumak.
Kavuşma isteğidir, O sırra özlem duymak.
İnsan bedeni alem, kumaşında kimyası,
Karanlık dehliz gibi, çeker onun doğası.
Halife olmuş insan. Ne gökte, ne cennette.
Yeryüzü ona mekan, çünkü zıtlıklar içermekte.
Rahmet, öfke alemi, kahır ve bağışlama
Karışımlar dünyası, yaratılmış ve yaratma.
Hangi varlık yüce ki? cisimleri tutmakta.
Varlıkların özünü, kendinde toplamakta.
Şahin HANELÇİ
07.10.2006
Elazığ
|
|
|
|
08 Mart 2008 Cumartesi 15:38:01
Hangi varlık yüce ki? cisimleri tutmakta.
Varlıkların özünü, kendinde toplamakta.
Mükemmel bir şiir okudum Hocam yüreğiniz dert görmesin,
içerik olarak güzel ve uyaklı bir şiir olmuş...
Gerçektende İnsan içinde evrenin bir ufak modelini taşır...
Esenlikle kalın...
|
|
|
|
08 Mart 2008 Cumartesi 14:19:28
şairim;
yazan elleriniz, yazdıran yüreğiniz varolsun.
selam yüreğinize selam size.
selam olsun ilham denizinden esintiler getiren dizelerinize
saygılarımla
|
|
|
|
08 Mart 2008 Cumartesi 12:45:50
Hangi varlık yüce ki? cisimleri tutmakta.
Varlıkların özünü, kendinde toplamakta..
kutlarım abim
saygılarımla
|
|
|
|
08 Mart 2008 Cumartesi 10:40:07
Tebrik ederim. Yüreğiniz sağlıklı günleriniz mutlu geçsin.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
