|
|
|
içebakış
tam unutuyorum
unutulduğumu
kabullenip,
yeni bir savaş
açıyorum
yenilgilere pes
demeyip,
yine diziliyor
rezillikler
bir bir
gözümün önü
-ne
sonra;
eziklikler
gümüş tepside
ellerimde,
ve o boşluk yine
senden sonra
bakışımın ardında
kalan
...
üff
-lesen
yıkılıyor
kendimle sevişmiş
-liğim,
umutlu hayaller
-im
...
meğer bilmeden
ben:
doğarken vazgeçmiş
-im
(!)
Deniz Menekşe
|
|
|
|
05 Mart 2008 Çarşamba 11:42:42
tebrik ederim
hani böle bir çizginin tam ortasında kalırsın ya
ne sağa gidebilirsin ne sola .
ben bu şiiri okuduğumda onu hissettim.
eli kolu bağlanmışlığımı hatırladım genelde böle hissettikten sonra çizginin her iki yakasınada lanet olsun derim . saygılarla.
|
|
|
|
03 Mart 2008 Pazartesi 22:44:01
meğer bilmeden
ben:
doğarken vazgeçmiş
-im
(!)
TEBRİKLER ÇOK GÜZEL FARKLI BİR ANLATIM ...YÜREĞİNİZE SAĞLIK...SAYGILAR
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
