|
|
|
MADENCİ -Karanlıklarda Aydınlık Arayan Adam-
...................................Kozlu kurbanlarına ithaf
yaşamın kıyısında
boynu bükük bir çiğdemin külleri maviye karışırken
henüz çiçeğe deymemiş
tomurcuklar düşüyordu arzın koynuna...
hayatın kömür kokulu zeytin gözlerinden
...
ve pas tutmuştu güneş
simsiyah günahlar yükseliyordu...bembeyaz karlar ülkesinden
iki serçenin düğününe davetliydim...
gidemedim...!
acı üstüne acı sızdı içimdeki yel değirmenlerinden
sanki düşüverecekti uyuklayan ay...
kalbi kırık bir maziye kabuk bağlamış hüzün iskelesinden
...
oysa ben...!
uykusunda gezinen karanlığı öptükçe
zenci yüzümün terkisinde...
apak yüreğime saplı güller açacak
ve düş kırıntılarını toplayan güvercinler
uçacak sanırdım...gözlerimin güvertesinden
meğer...kara ölümün gölgesine basmışım
-ki hiç yorulmamıştı ölüm öldürmekten-
yeni tuzaklar kuruyordu ecel
-ki çukursu bir uçurumun göçük sesidir o-
dumanı tüten günce küllerinden
yaşam uçup giderken
avucumda...sarı yeleli atlar koşuyor...
boncuk boncuk ter damlıyordu baretimden
martılar...kırmızı içiyordu
sahili dövmekten sıkılmış...yetim bir dalganın
oraya buraya savurduğu madenci gömleğinden
isyan mevsimiydi mevsimlerden
saçları dağınık bulutlar kayıyordu irem bahçelerinden
cennet gülünün cehenneme...
cehennem ateşinin cennete yakışmadığın bilsem de
acemisiydim ölümün...karaelmasla açtığım dehlizlerde boğulurken
....
her seferinde kendini bir eksiltmek için
eceline kazma vuran...
-karanlıklarda aydınlık arayan-
ekmeği ateşten bir madenciydim ben
söyleyin bana!...
yedi kat yeraltında
bedeninde açılan mağara...kömür tozuyla doluyken
hangi karanlık korkar ki güneşten
...
..
/ey grizu kokulu cüce hayat...!
zamandın sen ölümden çaldığım...ben artık
düşleri bağbozumu...hüzzam gülüşleri yitik
yorgun düşmüş bir albatrosum...tütün sarısı bir ağıtta
dudakları kenetli...gözlerinin nuru bitik
donmuş bir toz bulutuyum... buzul mavisi bir sarkıtta/
.
//biliyorum...!
bütün ömür/-kömür- trenleri ölüme gider
öyleyse çekiyorum denizinden dalgalarımı
dudaklarında unuttuğum sabıkalı 3 Martı geri ver//
3 Mart 1993
*tahsin özmen,bez bebekler de üşür,çatım ajans&baskı yay,ank,2006
|
|
|
Acaba Nedir?:
acı
,
artık
,
aydınlık
,
bir
,
cennet
,
düş
,
geri
,
grizu
,
güneş
,
hiç
,
hüzün
,
iki
,
irem
,
kazma
,
kırık
,
martı
,
ölüm
,
simsiyah
,
ve
,
yorgun
|
|
|
04 Mart 2008 Salı 13:05:07
/ ey grizu kokulu cüce hayat...!
ben artık,
düşleri bağbozumu...hüzzam gülüşleri yitik
yorgun düşmüş bir albatrosum...tütün sarısı bir ağıtta
dudakları kenetli...gözlerinin nuru bitik
donmuş bir toz bulutuyum... buzul mavisi bir sarkıtta/
.
yüreğine sağlık
|
|
|
|
04 Mart 2008 Salı 08:00:38
Bu acının kelimeler sığıması ancak bu kadar olabilirsanırım.
Dağlandım..
Bir madenci kızı ve o kazadan kılpayı kurtulduğuan sevinemeyen eniştemin
canına ciğerine yanarak okudum..
Ölümün ucunda yaşamak..
Öff...
Yüreğin ve kalemin hiç susmasın..
saygılar.
|
|
|
|
04 Mart 2008 Salı 07:09:40
Binde bir ihtimal de olsa ölüm/az değil gülüm,
Gel gör ki yaşatmak için bebeleri
Nasıl cayır cayır yanar tenim
Kömürden de kömür olur külüm...
Armağan olsun,bu tip şiir yazdıran şiirlerin asıl sahibi yazdırtandır çünkü,yüreğimden çıkanı geri koymam...
|
|
|
|
03 Mart 2008 Pazartesi 19:28:28
emeğinizi kutlarım.saygılarımla...
|
|
|
|
03 Mart 2008 Pazartesi 14:41:09
biliyorum...!
bütün ömür/-kömür- trenleri ölüme gider
öyleyse çekiyorum denizinden dalgalarımı
dudaklarında unuttuğum sabıkalı 3 Martı geri ver//.................yürekten kutluyorum bu güzel dizelerinizi.
|
|
|
|
03 Mart 2008 Pazartesi 12:04:59
ve pas tutmuştu güneş
simsiyah günahlar yükseliyordu...bembeyaz karlar ülkesinden
süper
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
