K’lar ile söyleşi (Karanlık/Kendim/Kassandra)

mağrur bir mevsimdi ıslandığımız
İlyada’da baş aktörken
Troya’nın kapılarını açan, sen
karanlığına aydınlık mı istemiştin

../.. 1

gün, döndü içimde ışığa
adın düşünce ıslığa
üşümüş yalnızlığımla
gece, hala iz sürüyordu karanlıkta
aralık her kapıdan baktığımda
gölgen vuran duvarlarda
raks ediyordu arsızlık
kalabilseydin benimle sessizlikte
vurulurdu şakağından ihanet
intihar yazardı ilâmı
ahh… kalabilseydin...


(-aslında Kassandra fısıldamıştı bana)


gözlerim zincirli
dilimi kesiyor prangalar
mendilimde kan
ah-u zarımda can var
engizisyonlarda ağırlama beni
kıyametimin dibindeyim


../.. 2

parelenmiş yürekle Buz dağlarındayım
görünmeyenler bir dem zehir nefesinde
yollarının Sapağında Ellerinle yak Nar-ı hicranı
Nefti bulutlara sargın gök kubbe
Lodos vuruyor umut kıpırtılarımı
Pelte şafaklara doğurmayacağım güneşimi


(-yalın gerçeği söyle bana Kassandra)



sığırcık dansına dur kalbim
sözcüklerin notalarıyla uç
bu son perde
martı çığlığında göçlerin zamanı
zaman esrik
zaman kül avuçlarımda
talanın izleri her yerde
konuğum hayata
zaten ne kaldı şunun şurasında



../.. 3

arnavut taşı kaldırımlara vurdum topuklarımı
inatla, inançla tabletlere yazdım aşkı
RA ile bir oldum ışıdım
ömrüme kattım su olup aktım
yalaz rüzgarlara karışıp yandım
ya sen Kassandra,

gözlerini dikme bana
biliyorum söylemiştin
sular çekiliyor kıyılarımdan
bir yaşam böyle bitiyor

söyle pişman mısın?


(-gözlerini ver bana Kassandra)



RENGİN ALACAATLI