|
|
|
Sezim-6 / Kanlı Resim
Karanlıklarla konuşmuştum, çaresizliğimi göremedim.
Beyaz bahçemde gri çiçeklerim vardı.
Sandalyem korkar, o korktukça parlardı gözlerim.
Havaya, kara bir yılan gibi çöreklenmiş yalnızlık.
Ben güldükçe etrafıma kan sıçrardı.
Masamda küllendi karanlıklar. Su yaktı sayfaları, söndüremedim.
Yüzüm de ellerim gibi kirlendi.
Acı, şiirlerime tat olur, tatlandıkça daha da kararırdı odam.
Denize, korkak aşkım gibi sinmiş yalnızlık.
Ben ağladıkça, nefretim neşe saçardı.
|
|
|
|
27 Şubat 2008 Çarşamba 22:00:15
"Ben ağladıkça, nefretim neşe saçardı."
Bu çok güzeldi
Şiirle...
|
|
|
|
27 Şubat 2008 Çarşamba 14:14:30
Masamda küllendi karanlıklar. Su yaktı sayfaları, söndüremedim.
Yüzüm de ellerim gibi kirlendi.
Acı, şiirlerime tat olur, tatlandıkça daha da kararırdı odam.
Denize, korkak aşkım gibi sinmiş yalnızlık.
Ben ağladıkça, nefretim neşe saçardı.
evet seçkiye gerçekten layık bir çalışma olmuş.
tebrik ve muhabbetlerimle...
|
|
|
|
27 Şubat 2008 Çarşamba 02:06:39
sanki bu şiirin devamı varmışta yazmamış veya saklamış gibisiniz..yani şiir öyle duruyor..
biraz daha devam etseydi satırlar, bütünlüğe ulaşılacaktı..
şiirle kalın...
|
|
|
|
27 Şubat 2008 Çarşamba 00:39:27
kalemine sağlık sevgimle
|
|
|
|
26 Şubat 2008 Salı 15:40:34
Etkili bambaşka süper bir şey olmuş tebrikler
|
|
|
|
26 Şubat 2008 Salı 13:53:56
GÜÇLÜ BİR ANLATIM GÜZEL DİZELER ÖZGÜN YARATICI ŞAİRİ TEBRİK EDERİM
|
|
|
|
26 Şubat 2008 Salı 11:17:49
Oldukça etkili bir anlatımı var şiirin...herşey üretene özgü,hepsi çarpıcı.tebrikler...
|
|
|
|
26 Şubat 2008 Salı 10:44:42
Karanlıklarla konuşmuştum, çaresizliğimi göremedim.
Beyaz bahçemde gri çiçeklerim vardı.
Sandalyem korkar, o korktukça parlardı gözlerim.
Havaya, kara bir yılan gibi çöreklenmiş yalnızlık.
Ben güldükçe etrafıma kan sıçrardı.
Masamda küllendi karanlıklar. Su yaktı sayfaları, söndüremedim.
Yüzüm de ellerim gibi kirlendi.
Acı, şiirlerime tat olur, tatlandıkça daha da kararırdı odam.
Denize, korkak aşkım gibi sinmiş yalnızlık.
Ben ağladıkça, nefretim neşe saçardı.
yalnızlığımda yalnızlıklardan deli gibi korkutğumu hep inkar etsemde,
umursamadığımı bilsin istedim,başaramadım...
soğukça
bir yılanca büyüdü içimde,korkmadığımı söyledimde
gülümsedi ruhum...
ruhum,
en derinim..
orda nasıl cehennemi acıların yaşandığına kimseler tanık olamaz...
gfülen yanımın ağlayan yanında o muzur çocuk yok...
gülen yanımı siz neşe sanamayın
bir nefretin büyüttüğü yalnızlık sevdasıdır
gönlünde yüreğim vardır...ben varım...
denizce sonsuz,
sularca yalnız...
ben orda varım aslında,orda mutluym kendimle...
ben böyle algıladım bu iç hesaplaşması mısraları...
böyle düşündüm...
bir yanım sızladı
ve gülümsedim...
o yalnızlığa hiç yabancı değildimki...
ellerine sağlık...
saygılar....
|
|
|
|
26 Şubat 2008 Salı 10:31:18
Masamda küllendi karanlıklar. Su yaktı sayfaları, söndüremedim.
Yüzüm de ellerim gibi kirlendi.
Acı, şiirlerime tat olur, tatlandıkça daha da kararırdı odam.
Denize, korkak aşkım gibi sinmiş yalnızlık.
Ben ağladıkça, nefretim neşe saçardı.
GÜZEL DİZELERİNİZİ KUTLARIM.RABATLI
|
|
|
|
26 Şubat 2008 Salı 10:26:33
Ben güldükçe etrafıma kan sıçrardı.
Gerçekten de gayet güzel bir şiir
Yüreğine sağlık
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
