|
|
|
TUTTUĞUN ELİM DEĞİL
Ezilmiş sandalyesi, koltukları tarumar,
Dört ayak birden kırık, dağılmış tüm akıllar,
Unutulmuş cümleler, beyinlerse raftalar,
Kararmış artık güneş, gün batım vakti değil.
Fikirler sere serpe, sokakta bulunmuyor,
İşleri bitirmeye, diplomalar yetmiyor,
Ardından gözün olsa, dört yanı gözlenmiyor,
Karanlık çökmüş ruha, ruhlar bedende değil.
Külhan gibi yanmakta, beyinin kazanları,
Ayakları eritir, dağlardaki karları,
Yok eder çiçekleri, baharın rüzgarları,
Pişmanlık fayda vermez, vakit o vakit değil.
Bunun adı sevdamı, fikrimin ince gülü,
Köklerini kesmişler, ruhumun renkli gülü,
Kızıllaşmış dağların, yeşilden beyaz gülü,
Elinden tutuyorum, tuttuğun elim değil.
Şahin HANELÇİ
19.10.2007
ELAZIĞ
|
|
|
|
24 Şubat 2008 Pazar 17:27:06
Unutulmuş cümleler, beyinlerse raftalar,
Kararmış artık güneş, gün batım vakti deği
tebirk ediyorum
harikaydı
|
|
|
|
24 Şubat 2008 Pazar 13:36:38
Şiir'de ara ara toplumsal yergide gördüm,
Güzel bir çalışma olmuş yüreğinize sağlık Hocam...
Esenlikle kalın...
|
|
|
|
24 Şubat 2008 Pazar 12:34:27
Bunun adı sevdamı, fikrimin ince gülü,
Köklerini kesmişler, ruhumun renkli gülü,
Kızıllaşmış dağların, yeşilden beyaz gülü,
Elinden tutuyorum, tuttuğun elim değil.
hocam yine duygusal yine güzel şiir okudum.ellerine sağlık
saygılaımla...
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
