Annesiz Anne
Anneciğim...
Anne..
Söylemeyi en çok sevdiğim,
ama kimseye söyleyemediğim
iki kelime.
Seni düşünerek uyudum
Geceler boyu.
’Annem’ diye uyandım rüyalardan
Sensiz sabahlara.
Hayalin bile ne güzel anneciğim,
Seni tanınıdığım resimlerinden.
Yatamadım dizlerine,
Yakın olamadım sıcaklığına,
Papatyalar takamadım saçlarına
Seremedim gülleri yollarına
Anne.
Benim canım Annem,
Göz açarken dünyaya ben
Çığlıklar içinde,
Sen yüzümü göremedin bile.
Bu mu adaletin dünya?
Var mı annesiz kalmak doğduğunda?
Ne biçim hediye bu böyle
Anneler Günü’nde
verdiğin anneme?
Yaşlar dolar gözlerime,
Bir boşluk büyür içimde.
Annesiz bir anneyim şimdi
Anneler Günü’nde.
|
|
