|
|
|
AYBAŞI
biz senin bir şeyini
kaybettik mi sahi ?
...
sabah
bütün çekmeceleri karıştırdım..
siyah
gri
sarı
hüznün her renginden çekmecelerimi odamın
sonra halıların altına baktım
korkunç ! gökyüzünü gördüm ! korktum
korkmak’ dedim odama taşıdığım her şeye
sonra ne olduysa
ne olduysa sabaha dek olmayanlardan
eski defterlerin arasına bakmak geldi aklıma
aklıma kurumuş birkaç gül yaprağı
iliklerimden çektiğim birkaç dize
ah ! şu benim kendine düşman aklım
ne kadar az şeye nem kaptırıyor
ne çok şey küfletiyor ruhumda
...
ağlamakla intihar arasında şişen büyük bir kapı odamda
kaybettiğimiz şeyinin o kapı ardında olma ihtimali
yaşamak için mümkün kıldığım şeylerden sayılabilirdi
kimbilir o kapıyı açtığımda
balkon yerine o kaybettiğimiz şeyi..
ama olmaz ! kesinlikle !
açmamalıydım açılmamalıydı o kapı
hadi canım niye açacaktım ki
ama ben işte
tenha adam
buğu
duman
bulut adam
gölgesine yapraklar toplayan
ama rüzgardan korkmayan dal adam
her gece osuruğunu kovalayan perilere eşlik eden
yani ben ! saçma adam
açtım kapıyı
seni gördüm
-nerdesin
seni bekliyorum
-tamam
geliyorum
...
kafka ne yapıyordur toprağın altında
böceklere bölünmüşken
onca küçücük
kıl kadar ince kollarıyla
yedirtiyor mudur birbirini birbirine
beni tanıyor mudur-ilginç soru-
daha ilginci bizi tanıyor mudur
biliyor mudur neyi kaybettiğimizi
o ne olduğunu bile bilmediğimizi
bizim yerimize
- yok !
onca böceğin vakti keyfi yoktur bir araya gelip bir şeyi bilmeye
boş ver güzelim
en iyisi mi biz şu sigaraları içelim
küllerini düşürmeden avucumuzda biriktirelim
külleri toplamak daha kolay değil mi
-bu da güzel soru.çok felsefe.-
-senin elin kül tablası mı
şu külü atsana yere
-afedersin tatlım
henüz ölüme alışamadım
-ne !
anlamadım
-çok yalnızım güzelim
çok yalnızım
..
bir şeyi bilmediğimizi bilenden sormak gerek
bir şeyi bilmediğimizi nerden bildiğini
böyle bir şeyi kimin söylediğini
madem üç yukarı dokuz aşağı farklıysak biz adem menileri
ve yinede hemen-hemen et
hemen-hemen kemiksek
anlayabiliriz bu umutsuz beyinden
hani o beyin anlatabilir belki ne kaybettiğimizi
sonra onu nasıl bulacağımızı
hani dünya umut dünyası ya
ve belki
ve sahi bu umut kim ya
bizim mahalleden mi
-ne umudu
umut da kim?
-bilemedim güzelim
bilemedim.
...
şimdi kaldırım altı arka bakıyor gözlerin
gözlerimiz
az sonra yağmur yağacak -belli-
o upuzun arktan kentin dışına akacak bakışlarımız
ki canım sevişmek istiyor
belki biz bakışlarımızdan önce kentten çıkacağız
hani umut bizim mahalleden
bir kere öyle inandım inadına
hani külüstür arabamda
külüstür arabamın meymenetsiz koltuklarında
diş dişe
tırnakla ! tırnakla !
dudakla-dudakla !
ve kan elbette kan-kana sevişirken
günahlarımızın arşivini kabartırken
arabanın ön kaportasına bize özel bir zebani düşebilir bir ihtimal
ikinci ihtimal ağzında bir zarf olabilir
‘’üç’’ uğurlu sayıdır
onu da bir ihtimalle şereflendirirsek
o zarfın içinden kaybettiğimiz şeyin çıkabilir
ne dersin
biz bu işe ne deriz
-aybaşıyım canım
bugün olmaz.
-benden şair
senden kadın olmaz
...
biz senin bir şeyini kaybettik güzelim
bunu sen bana dedin
hem de birden bire
de
ben yoruldum
gözlerim yoruldu
gözlerimin didik-didik ettiği kentin çöpleri
insanları
insanlarının gözleri
o gözlerin baktığı her yer yoruldu canım
-ben o şeyi buldum
biliyor musun
-ne zaman buldun
nasıl buldun
neydi ki o
-bilmiyorum
kimse bilmez
ama buldum
bir daha kaybettiğimde sana söylerim
....
aptal
|
|
|
Acaba Nedir?:
adam
,
ben
,
benim
,
bir
,
büyük
,
canım
,
daha
,
dünya
,
düşman
,
gece
,
gül
,
güzel
,
intihar
,
kadar
,
kadın
,
kaldırım
,
kan
,
kim
,
kolay
,
kül
,
nasıl
,
nem
,
o
,
saçma
,
sana
,
sevişmek
,
umut
,
üç
,
ve
,
yağmur
,
zaman
|
|
|
07 Şubat 2008 Perşembe 20:21:38
ben bu şiiri ikinci kez okuyorum
aynı kalemden...
aynı yürek atışından.. aynı çarpışı duydum irkildim ilkin..
sonra sı y a...
bitmiş mi gerçekten şairliği
ya da kadın olmaktan mı vazgeçmiş sevgili....
teşekkürler Lokman
sevgimle..
|
|
|
|
07 Şubat 2008 Perşembe 18:31:25
bu benim en sevdiğim şiirin kurucu..
harika
|
|
|
|
07 Şubat 2008 Perşembe 16:37:47
bir yerlerden tanışıyor muyuz
hüzün genlerimiz mi ortak
yoksa saçmalama konusunda sınır tanımayan düşlerimiz mi kardeş ?
-nasıl abi ?
-boş ver bugün çok hassasım. bugün benden okuyucu olmaz.
-sie.
hep yaz, hergün yaz tamam mı.
gözlerinden öperim.
|
|
|
|
07 Şubat 2008 Perşembe 15:10:55
Sonunda aptal olmak olsa da ben yine de söylemek istiyorum şu kaybedilen şey ya şeyler acaba diyorum aşk mı desem , akıl mı desem , umut mu desem yoksa Kafka gibi bütün bu duygu durumlarını içerisine alan yaşam savaşını kaybedişimizi mı desem ben de bilmiyorum ? Kafam karıştı , biraz düşünmemem lazım sanırım :)))...
Kutlarım sizi , sevgilerimle .........
|
|
|
|
07 Şubat 2008 Perşembe 13:25:57
ne diyeyim şimdi
en beğendiğim filmden sonra ne demiştim
en beğendiğim yağlı boya tabloyu aldıktan sonra
en sevdiğim şarkıyı dinledikten sonra ne demiştim...
hatırlamıyorum...
şimdi ne demeliyim öyleyse...
şiir işte şiir
buldum
|
|
|
|
07 Şubat 2008 Perşembe 11:35:47
Hadi buyrun ziyafete,karmaşaya,felsefeye,yorulmaya,kaçmaya
hadi buyrun insan hallerini bulmaya...
kaybettiğiniz bişey yoksa bunalımdan önceki ilk çıkış 9. mısrada
sakın halıyı kaldırmaya kalkmayın orda annenizin üşenip halı altına itelediği şeyler yok koca bir gökyüzü korkunçtur halı altında...
kaybettiklerimin suçu bu şiiri okumam
bir arada kafka bunalımımın doğurduğu bir adamdı. sadece o günlerde yaşardı
bu şiir hem göğü yere çalmış yetmemiş kafkayı yer altında kendiyle sorgulamış...
git işine şair
ben buldum...
Düşanka tarafından 2/7/2008 11:44:49 AM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
