|
|
|
İÇİMDE İNTİHAR EDEN MELEKLER
içimde intihar eden melekleri
yağmur ayinleri
şaman uğultuları
cin çarpmış rüzgarlarıyla bile diriltemeyen
gri bir kış günü idi gittiğin
seni
kızılını cehennemden aşırmış dudaklarını
dudaklarımdaki cennet taklidiyle evcilleştirmek
kömür saçlarını okşayıp
her telini avuçlarımın nasır çakımında aşka tutuşturmak
ışık isteyen düşlerle boşalmış başımı karanlık göğsüne dayayıp
ölü avcılarla dolu kalbinin vahşi ormanını dinlemek
ve annesini kurtlara kaptırmış çocuklar gibi
çaresizliğime ağlamak ve belki de ayaklarına kapanmak için
bekledim
bir rahme düşüp
hayatı ümit etmeyi beklercesine
bekledim bir saat on dakika
o penceresiz zift kokulu odamda
geldin
‘çok şey yaşayacakmışçasına geliyorlar
hiçbir şey yaşanmamışçasına gidiyorlar’ dedim
ölü akrep yiyip zehirlenmiş
nefsi pis bir kedinin
akrebin artıklarına bakıp ölüm anını hissetmeye çalıştığı gibi
anlamaya çalıştın bu iki cümlenin kehanetini
anladın anlamak istemediklerini
doğruydu çok şey yaşayacakmışçasına geldiğin
hiçbir şey yaşanmamışçasına gideceğin
doğruydu anlamak istemediğin
gönlüm
enayi bir sığınaktı
sen ise o sığınakta ateş yakıp ısınan dişi bir militandın
sen
soğuk çatışmalarının
ve soğuk ayrılıklarının içinden sıyrılıp ısınmak için
belki de nice sığınaklar keşfedecektin
gönlüm
yani yaktığın ateşlerle kapkara bıraktığın o sıcak sığınak
kendi külleriyle helalleşip nice eşkıya’lara yurt olacaktı
evet anladın
sonra kendi sehpasını kendi ayaklarıyla deviren idamlılar gibi
devirdin gözlerinin çınarlarını
hıçkırdın aşka olan kaygısız direnişini
ve yıllarca aciz bir temel üstünde ayakta tutmaya çalıştığın gurur binanın
tüm katlarını devirdin üstüme
bana sarıldın
bense o enkazının altından çıkamayacağımı
ve enkazının bıraktığı acılardan sıyrılamayacağımı bile-bile
sarıldım bedenine
bir sarıldın bırakmadın beni
kulağıma ‘olamaz’ diye fısıldadın
ve daha ben seni öpmeden
içimde intihar eden melekleri gömmeden
yapıştırdın dudaklarını boynuma
sonra dudaklarıma
tenimin acılarını tada-tada
ben değil
sen dayadın başını göğsüme
sen dinledin kalbimin yıllanmış yalnızlığının sesini
sen öptün
sen tattın
sen dinledin
sonrada artıklarına baka-baka gittin
cehenneme yeni girmiş bir günahkara
cennetin kapısını aralarmışçasına
tam kapatmayıp ardından araladığın kapıdan sokağa koştum
uzaklara
yolun sonuna baktım
yoktun
yok olmuştun
belki de koşarak ayrılmıştın
ama sen
ama o elindeki bavullarla
bedenindeki yıkıntılarla koşamazdın
neredeydin bir tanem
neredeydin militanım
kadınım neredeydin
tamam
işte oradaydın
yolun sonunda değil
daha yolun başındaydın
beni mevsimlerden beri görmemiş gibi
o çıldıran yağmurun altında durmaktaydın
belki de daha o an özlemiştin beni
belki de sen o kapıyı açar açmaz yüzlerce mevsim gelip geçmişti aramızdan
bana bakmaktaydın
sonunda elbiselerin ve hüzünlerinle dolu bavullarını yere bırakıp
yağmur dalgalarıyla bana koştun.
sımsıcak
sarıldın
bu kez ben öptüm
ben tattım,
ben dinledim
öptüm de gittin
tattım da gittin
dinledim de gittin sevgilim,
ardından yeni başlangıçların yenik sonları için
kırık aşkının tomurcuklarını dikip gönlüme
öylece gittin
gittin sevgilim
gönlümüzdeki boşlukları birbirimize adayıp
gecenin güzelliğine şiirler mırıldanmadan
sahillerinde arzularımızın gemilerini yüzdürdüğümüz
salyaları kumlara vuran kızıl denizlerimizde bir kez olsun yüzmeden
benliğimizi bizden alan derinliklerimizi
birbirimizin ellerine vermeden
gittin sevgilim
içimdeki arsız çocuğun ayaklarını kırmadan gittin
tomurcukları bırakıp da gittin
ayaklarını kırmadan gittin
gittin unutulmak için
gittin sevgilim
|
|
|
Acaba Nedir?:
ağlamak
,
akrep
,
ateş
,
ben
,
bir
,
cennet
,
cin
,
çocuklar
,
daha
,
dolu
,
gibi
,
gri
,
gurur
,
ışık
,
iki
,
intihar
,
kırık
,
kızıl
,
mevsim
,
nasır
,
o
,
olsun
,
ölüm
,
saat
,
sevgilim
,
sıcak
,
soğuk
,
tam
,
tüm
,
unutulmak
,
ümit
,
ve
,
yağmur
,
yıllanmış
|
|
|
07 Şubat 2008 Perşembe 20:44:09
19 Kasım 2007 Pazartesi 12:56:21
içimde intihar eden melekler.....
müsadenle lokman bu gün sayfan ekranıma ana sayfa olsun...
o kadar içten o kadar yüreğini koyarak yazmışsın ki geçtim her satırında yarin öpmelerinden, tatmalarından,
dinleyip gitmelerinden... öpemeden tadamadan dinleyemeden geldiler götürmek için..
günün şiiri olmalı bence...
teşekkürler paylaşım için...
SAYGIMLA
A_zz_E tarafından 2/7/2008 8:45:27 PM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
|
|
05 Şubat 2008 Salı 19:07:18
Artıklarına bakarak gittin
Ben toplayıp bittim...
Bugün bitim günüm senin şiirlerin ağlıyor, nerde kuruyacak bu yağmur nerde susacak ölü akrep?
|
|
|
|
05 Şubat 2008 Salı 19:05:14
içimdeki arsız çocuğun ayaklarını kırmadan gittin
tomurcukları bırakıp da gittin
ayaklarını kırmadan gittin
gittin unutulmak için
gittin sevgilim
diğer şiirlerinizden farklı bu şiiriniz.oldukça zarif anlatımınız.hüzün ince ince işlenmiş dizelere hissettirdi kendini... keskin bir kalemsiniz okurken yorulduğum şiirleriniz oldu bundan rahatsız olduğumu söyleyemem.profil resminizden tutunda yazdığınız her şiirde "ben farklıyım" diyorsunuz.demem o ki sakinken okumakta fayda var sizi:)
tebrikler...
|
|
|
|
05 Şubat 2008 Salı 16:57:51
Ben çok kızdım bu sevgiliye , kusura bakma şair kendimi şiirinize öyle bir kaptırdım ki , kimbilir belkide hala seviyorsunuzdur ama kızgınlığımı hoşgörün lütfen , bu kurguda olabilir ama şiir insanı öyle bir sarp sarmalıyor ki okurken ben bile duygularıma hakim olamadım ve bende bıraktığı ilk tepkiyi yazayım istedim :)
Kutlarım sizi , güzel bir şiirdi , sevgilerimle ........
Guldane Dal tarafından 2/5/2008 7:55:12 PM zamanında düzenlenmiştir.
Guldane Dal tarafından 2/6/2008 7:09:54 PM zamanında düzenlenmiştir.
|
|
|
|
05 Şubat 2008 Salı 16:50:31
Şiirde anlam, bir çam ağacının kabuğuna sızmış bir çam sakızına benzer. O,
ozanın yoğurduğu, bir yoğun damlacık haline getirdiği ve tatlandırdığı bir şeydir… Şiir alışılmışın bardağını taşıran son damladır; onun rolü bu taşırıcı niteliğindedir…
Şiire ve şaire selam....
harikaydı
|
|
|
|
05 Şubat 2008 Salı 14:19:29
gördün mü çiko
bu da git-ti...
|
|
|
|
05 Şubat 2008 Salı 14:03:11
geldin
‘çok şey yaşayacakmışçasına geliyorlar
hiçbir şey yaşanmamışçasına gidiyorlar’ dedim
Emeğiniz var olsun yorumum yetersiz kalabilir.
Kutlarım.
|
|
|
|
05 Şubat 2008 Salı 13:59:08
nefsi pis bir kedi de bakmıştı akrebin artıklarına ölümünü reçeteler gibi
ve giden de bakmış şairin artıklarına gitmeyi ihmal etmeden bu sefer ölüm reçetesi cehennemden gelmiş.
zor bir şiirdi hani bırak beni dedirtecek gibisinden ağırım ben anlayamayacaksan imgelerimi tek mısrama dokunma der gibi.
ama şairlik bu şiirde yüceltilmiş bırakılması kolay değil
fazlaca şiir
fazlaca emek
tezatları severim şiirde bir meleğin intiharı görülmüş şey değil
bir meleğe ölümü yalıştıracak kadar yoğun bir his de hissedilmiş şey değil
gelişinden bahsederken finalde gidişine düşen mısralar üstelik kırmadan çoraklaştırmadan işkenceyi uzatmadan bir gidiş
finaliyle şiirdi
girişiyle şiirdi
gelişmesiyle şiirdi
en çokta kendiyle şiirdi..
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
