Gülgünlüğü

I.

Sadakatli bir yörüngeyi
Sebep tutarak aşka
Kalbimi bileyleyen sevincimi
Koydum avuçlarına
Kaç kez, kaç kez üşüdüm sensizliği
Direncimi külleyerek
Vardım yine göz kapaklarının altına

Kaç kez sustum gözlerimi kör ettim
Duvarların gibi sağır olmayı diledim
Kundakladım damarlarımdaki kanı
Kibrit çakar gibi bir anda vazgeçtim saydım
Ah vah ettiğim yalandı aslında
Upuzun ölüyordum ölümlerin koynunda
Babacan bir kadavraydım sonrasında

Kördüğümlü gözlerimi koydum bakışlarına
Aslı faslı gerçekti,aşktı içi
Sen güzel bulurdun ya onları
Seni baktıkları için güzeldi hepsi
Sen baktığın için güzelleşirdi rengi

Baştan tembihli sevdamı karartır diye
Bir an bile unutmayı ihanet bilerek
Kalp gözüm açık uyudum, aşka
Her cephede komutandım her siperde erdim
Bir seni sevmemin kulu oldum
Birde senin daha çok sevmenin


II.

Ömrüm, ömrünün ortağı oldu kimi an
Hayatım dedin uzun bir sevinçle
Bağışlanmış gecelerin parlayan yıldızlarına
Bakışlarını sürerek her şeyim sevgilim dedin
Sonra bin kilit vurulu kalbinin meydanlarında
Avaz avaz bağırdığın gülündüm ben

III.

Ah her şeylerden saklı güzelliğim
Gülgünlüğüm sevgilim
Şiir; senin kapının eşiği olsun
Şiir sesinin sebeplerinde dursun da
Bir tek kalbimi aşklayan nidalarında sussun diye
İşmarını beklerdi

Sür gel sevmenin sevincini tak takıştır göğsüne
Sal aşkın neferlerini gülteninden üzerime
Her seferin gürlek narasına kat beni
Koy en zirvelerinde tattığın sevdama
Ve bak aşağılara aşkın gururlu edasıyla

Çünkü;
Benim kalbim
Bir seni bildi derine saplı bıçak gibi
Ellerini tuttu sımsıkı
Birde uçarı bir çığlığın masmavi göğüne girerek
Aşkın girdabında savruldu
Haydi yırt hicabın perdelerini
Gürül gürül çoğalan sevdamıza katıl bin defa
Nihayetsiz sevişmelerimizi uyandırıp
Şiirle kaydedelim gülgünlüğüne