Kırmızı bir rengi Taşıyordu Göz bebeklerin Bir kini Yaşıyordu
Belki bu yük Bu endişe Bu şüphe Kendini aşıyordu
Uçsuz bucaksızdı Toprak Ve kırmızıydı Bereket taşıyordu
Sen ne dersen de Karanlık Ne söylerse söylesin Gözlerinde kırmızıyla Yüreğinde bir yerlerde Aklının bir köşesinde Gün ışıyordu
Ve bulutlar Gök kuşağının altında ki adam Kısmetine Kaderine Ve hataların pişmanlığına Koşuyordu
Ve göz yaşları Dolu gibi Sağnak gibi Tövbe edercesine Özür dilercesine Gözlerinden Bereketle Toprağın kırmızısına Damla damla Düşüyordu
Durmak yorulmaktı Yorulmak kaybetmek Kaybetmek bitmekti Ama o Bittikçe Pişiyordu
Yol hüzündü Yolcu mağrur Han ufaktı Hancı mağlup Yorgan kısaydı Ayak uzun Kış ölümdü Bahar aşık Yaz tekerrür Sonbahar geliyordu Ama o Gök kuşağının altında ki adam Kaçtıkça Üşüyordu
Üşünür arkadaşım, değil gök kuşağının altında olmak, bir sevda ateşinde yanmalar bile üşütür insanı, kalbin soğuk sarılmalarında ve sevdanın koynunda olunsa da... Tebrikler, çok beğendim. Sevgi ve saygılarımla.
Yol hüzündü Yolcu mağrur Han ufaktı Hancı mağlup Yorgan kısaydı Ayak uzun Kış ölümdü Bahar aşık Yaz tekerrür Sonbahar geliyordu Ama o Gök kuşağının altında ki adam Kaçtıkça Üşüyordu süper şiir kutluyorum şair saygılar
Sitemizde yer alan eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
