|
|
|
İnsanları Bir Tek Anneleri Yalnız Bırakır
insanları bir tek anneleri yalnız bırakır
sanırdım dünyada ve
geceleri
tesadüflerin peşinden giderdim
yalınayak öfkeler bırakırdım kaldırımlara
hangimiz en haklıydı
hangimiz yarım kalırdık
hangimiz sokakta doğururduk cümleleri
hangimiz daha anneydik bilemezdim
daha henüz yirmi birimdeydim
yalnız yatmaktan korktuğumdan
babaannemi öldürmemiştim daha
ve en çok -karşı cinsten de çok-
anıları yaralarımdan ayırmamaya direnen
penceremden gelen çağla kokuları
ağlatırdı beni
insanları bir tek gözyaşları yalnız bırakır
sanırdım şehirde ve
geceleri
sessizliklerin peşinden giderdim
şarap şişelerinden celladıma doğru geri sayardım
geceleri neden haklıydık
geceleri neden çabuk biterdik
geceleri neden sensizdik
geceleri neden daha anneydik bilemezdim
daha henüz yirmi birimdeydim
masum aşklardan korunmak gerektiğini
unutmayacak kadar büyümemiştim daha
ve en çok -karşı cinsten de çok-
bedenimi ruhumdan ayırmaya direnen
dudaklarıma aldığım darbeler
ağlatırdı beni
insanları bir tek umutları yalnız bırakır
sanırdım köylerde ve
geceleri...
|
|
|
|
09 Şubat 2008 Cumartesi 14:14:21
Üst seviyede bir kurgu. Şiir gibi şiirdi.
Bravoo.
|
|
Okuduğunuz yorum şiirin sahibi tarafından etkili yorum olarak seçilmiştir.
|
|
04 Şubat 2008 Pazartesi 16:15:15
İşte ezberim de saklayacağım bir şiir daha sizden...
Teşekkür ederim:)
|
|
|
|
02 Şubat 2008 Cumartesi 22:44:58
farklı ve kayda değer bir çalışma... güzeldi... tebrikler
|
|
|
|
02 Şubat 2008 Cumartesi 22:23:16
ellerine sağlıklar olsun
sevgilerimle
tebrikler...
|
|
|
|
02 Şubat 2008 Cumartesi 22:21:19
TEBRİKLER
ÇOKAHOŞ BİR ÇALIŞMA OLMUŞ.
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
