|
|
|
DALLARIMDA KAR
Gün benim neyimdi, bilemeden geçti yıllar.
Nice bulutlar süzülüp geçti yanağımdan, köklerimi yanıltmadı toprak;
ah olmasaydı kabuğumdaki bu tanıklıklar.
Gün benim neyimdi, şimdi dallarımda kar; içimde sakin bir hasret var.
Yolda olduğumu bilirdim, yol benim ikizimdi; tohum ışırdı
yapraklarımın arasından, yol bunu bilirdi. Kar gizlerimizi vururdu yüzümüze:
aşk aydınlığındaydık o zamanlar.
Dağa boy verdim, açtım kendimi; yan yana oluşumuza sevindim.
Dilini anladım, dilimle çözüldüm; mevsimlerin neremizden geçtiğini gördüm.
Sularını dolaştır aynalı patikamdan, işte terimi sildim.
Hiç anlamasam da olur; gün benim neyimdi, şimdi dallarımda kar;
içimde sakin bir hasret var. O kadar..!
ŞERİF ERGİNBAY
|
|
|
|
02 Şubat 2008 Cumartesi 01:54:00
içimde sakin bir hasret var. O kadar..!
ÇOK NEZİH..
|
|
|
|
02 Şubat 2008 Cumartesi 00:54:37
"Nice bulutlar süzülüp geçti yanağımdan, köklerimi yanıltmadı toprak;
ah olmasaydı kabuğumdaki bu tanıklıklar."
o tanıklıklar olmasaydı böylesine şair olunur muydu sayın Erginbay...
tüm şiirlerinizde olduğu gibi emek döşenmiş çok ince bir işçilikle bezenmiş... şiirdi. kutlarım
|
|
|
|
01 Şubat 2008 Cuma 14:54:14
dallarımda kar
üşüdü bedenim
içimde sakin bir hasret
saygılar
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
