Düşünmek kolaydır, yapmak zordur. Dünyada en güç olanşey de düşünüleni yapmaktır. (Goethe) [Paylaş]
E-mail: Şifre: Facebook ile bağlan Üye ol | Şifremi Unuttum
Türkiye Şiir Platformu
ANASAYFA ŞİİRLER Edebiyat Defteri YAZILAR Edebiyat Defteri FORUM Edebiyat Defteri ETKİNLİKLER Edebiyat Defteri NEDİR? Edebiyat Defteri Kitap KİTAP  Edebiyat Defteri Tv TİVİ Edebiyat Defteri Sesli Şiirler MÜZİK Edebiyat Defteri BLOG Edebiyat Defteri Atölyeler ATÖLYE  Edebiyat Defteri BİCÜMLE Edebiyat Defteri ARAMA Edebiyat Defteri İLETİŞİM
Şiir Puan
1 2 3 4 5
 

4 10 1
Toplam: 0.0 puan
0 kişi puan vermiş.


Şiir Bilgi
19.12.2006 tarihinde eklendi.
2365 çoğul gösterim
2351 tekil gösterim
1 yorum
0 kişi beğendi.
Portfolyo: Genel
En son eklediği şiirler

KÖY ÇOCUKLARI


KÖY ÇOCUKLARI

Bir ses geldi daha karşı tepeden,
Benzettim herhalde küçük Ayşe’den.
Koyun mu yitirdi, bilmem ki neden?
Bir yanıt bekliyor Ayşe evinden.

Cof! Cof! Dedi yukardan onun anası,
Bu çobanın koyunları çağırması,
Geliyor uzaktan bir kuzu sesi,
Üzülme Ayşecik bulundu yiten.

Ayşecik dahacık neler yaşadı,
Ekinler olduysa buğday hasadı,
Aşşa’dır köyün dilinde adı,
Ayşe’nin yaptığı bunca iş neden?

Ayşe gibi daha nice çocuk var,
Yaşam için küçükten savaşım yapar,
Dağda gezer ayağına çöp batar,
Yine yılmaz köy çocuğu işinden.

Becerikli-usludur her işten anlar,
“Ceeccoo!”, “Hobicihoo!” sözleri damlar,
Çeşitli sözlerle küçük çobanlar,
Getirir sürüyü kendi peşinden.

Köy kızları ekmek açar evlerde,
Ne gizler yatıyor küçük ellerde,
Bazıları destan olur dillerde,
Yarını yaparlar onlar bugünden.

Yalnızca kızlar mı, erkekte öyle,
Övünmek gerekir köylüyle-köyle,
Sen de köylü gibi gerçeği söyle!
Korkma köylümüzün alın terinden!

Yoğrulmuştur köy çocuğu doğada,
İster yolda olsun, isterse dağda,
Belki evindedir, belki de bağda,
Her iş gelir çünkü onun elinden.

Bütün bunlar köy çocuğun öyküsü,
Her gün buna benzer bin bir türlüsü,
“Hey, hey!” dir, “Cof, cof!” tur onun türküsü,
Çilesiz durur mu hiç davar güden?

Kulağını aç da iyice dinle!
Birlik ol her zaman, her an köyünle!
Mutlu olsun köylülerin seninle,
Koparma kendini sakın köyünden!

Ozan Arif köye sevgi besledi,
Köy özlemi yüreğine işledi,
Bunu bizden Atamız da istedi,
Yaklaş, uzaklaşma dostum köyünden!

Arif GÖLGE
(Ankara, Mart 1982)

(Not: Bu şiir, 26/06/2001 tarihinde, Mersin 2. Noterliğinin 13673 yevmiye no.su ile yazarı adına tescil edilmiştir.)

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.


 Yorumlar
 çakmaktaşı
 
19 Aralık 2006 Salı 14:41:30
Ozan Arif köye sevgi besledi,
Köy özlemi yüreğine işledi,
Bunu bizden Atamız da istedi,
Yaklaş, uzaklaşma dostum köyünden!

kalemin dert görmesin...çok hoş bir şiir olmuş buram buram köy kokusu yüklü...


KÖY ÇOCUKLARI şiirine yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.

Üye değilseniz üye olmak için tıklayın.


Üye ol Şifremi Unuttum