|
|
|
Mahzunî Baba’ya
duydum yokluğunu
doldu gözlerim
zor seçtim
yeri
yurdu
bu el benim değil sanki ağabey
sazıma uzanan senin elin
sanadır hissiyatım
sana niyet telleri düzenledim
yitik çok zor
yitik
dostsa yüreğine
yitik
onun bilmeyip
senin bildiğinse
koca bir dağdır sevgi
çiçekleri ağaçları suları seher yellerini gizleyen
acın dağladı yüreğimi
seninleyim
yalnızım daha da yokluğunda
kiminle paylaşayım
gereksiz bir sorgulama dedim
mızrap savruldu tellerde
bir sen bende
bir sazım sende
Şerif baba
her yanım öfke isyan
ah beni bir duysan
’uyku tembel niyetidir
aç gözünü hayat nedir
gittiğin yol çok kötüdür
cay uyan etme uyan’
sessizlik zamanıdır demezdin
şimdi duyamazsın
sustun sanılır öyle ya
cümle alem bilir
duyuyorlar seni
’ateş düşmüş döşeğine
sen gene uyursun gene
elini vicdan üstüne
koy uyan’
bir ömür
bir direnç
bir isyan ki yiğitlerin isyanı
bir insan ki yiğitlerin insanı
gönüllerdesin
mayıs 2002 İstanbul
|
|
|
|
15 Ocak 2008 Salı 23:36:25
o duyamasada biz hep
dünyanın düzenini onun sesinden duyacağız
eskimeyen sözleriyle
yüreğinize sağlık
|
|
|
|
15 Ocak 2008 Salı 16:58:24
Değerli üstadı andık sayenizde.
Tebrikler.
|
|
|
|
15 Ocak 2008 Salı 11:22:02
bir ömür
bir direnç
bir isyan ki yiğitlerin isyanı
bir insan ki yiğitlerin insanı
gönüllerdesin
AZALAN ÖRNEKLERİNE ÇOĞALAN BİR ÖZLEMLE
TEBRİKLERİMLE
|
|
Şiire yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üye değilseniz üye olmak için tıklayın. |
|
