Sarı Saçların...Gece Gözlüm....

Noel baba kıyafetlerini kesip,denizin ortasında üşüyen
Adalara gecelik diktim,korkma kimse görmedi beni
Hatta deniz bile,öyle ki dalgalar kayaların koynuna çekilip
Boşluklardan izlerken şehrin afilli yansımalarını
Ben kırık dökük bir salla açıldım fırtınaya
Ve heybetli cüssesiyle sere serpe uzanmış mehtabın
Çıplak kızıllığından tutup, gecenin eflatun kabuslarını kaldırdım
Dudaklarımın bittiği yerden.
Belki de ölü karabataklar su yüzüne çekilip
Özgürlüğüyle oynaşırken kan çekiyordur beni,
eminim ocak soğuğu da bu yüzden bir yerlerden tanıdıktır.


Rüzgarın kanatları olsa mesela şimdi
Ya da ben bir kuş gövdesine binip gelsem yaşadığın şehre
Biliyorum hiçbir şiir bu kadar hayalperestliği kaldırmaz
Bir yerde çatırdar kurgunun direkleri,
Ya da taraçaları yanlış yerden başlamış tenim akıp gider
Hiçte masum olmayan yılların arasından.
Bir vadi uzanır anlamsız dizlerimin üzerine,
Oysa ben hep sarı saçlarını hayal etmişimdir.


Dokunsam her teline, arzularını kaybetmiş bir çocuk gibi
Arasam kokunu gölgelerinin arasında,
Ağıtlar yaksam sensiz girdiğim bu yeni bir yıla.
Sahi sizin orada kar yağıyor mudur?
Hiç sanmam bizim burada,
bu koca şehri hep havai fişeklerle kandırdılar
aman bana ne
benim derdim pastacıyla zaten...


yaşının sayısıyla eşit
mumlar koymamış pastaya...


Emrah Çetinkaya