H A T Ç E
Nasıl anlatsam ki; bilemem onu,
Nice güzele kök söktürür Hatçe.
Köyün bekârları sokak önünde
Gençleri köşeye, çöktürür Hatçe.
Saçlarını salar, bir deli yele
Dolar kuşağını incecik bele
Bir de düğün, bayram olunca hele
Takar da zilleri, döktürür Hatçe.
Yanağı benlidir, dünya güzeli
Huriye benziyor, kınalı eli
Sallanıp gidişi, ne de cilveli,
Arada söyle bir, sektirir Hatçe.
Hatçe gelin olmuş, davullar vurur,
Ağlamış gözünde yaşları kurur,
Köyün kızları hep, kıskanır durur,
Çirkinlere boyun, büktürür Hatçe.
Bakışları setti, gülüşü serin
Boncuksu olurdu, sinede terin
Halâ Hikmetî’ye hep derin derin
Of! ... diye içini çektirir Hatçe.
|
|
