|
20 Aralık 2007 Perşembe 00:23:07
Öncelikle hoş geldiniz..
Hoş yürekliler yaylasına hoş yüreğinizle.
"Senden nefret ediyorum etmeye yeminim var.... Sensiz yaşamaya yeminim var... Seni kafamdan silmeye yeminim var.. Şu yüregimi ucurmaya yeminim var"
Yüreğin hoş duygularla yunmuşluğunun cezalandırmayı gerektirecek bir haysiyetsizlik olmadığını düşünüyorum. Yürek duygulanıyorsa yaşıyordur.
Duygu salınımında gönül coşuyorsa en büyük erdemdir..
Bu dizelerin kaleminin yüreği, arslanlar gibi gereğini yapmış. Onu bu derece kızdıran utansın ve kendi gizlensin, kendi terketsin haketmediği yeri..
Güzel bir dört dizeydi.. Haysiyetli, cesur ve dik duran..
Nefretinizin sevgiye dönüştüğü bir bayram dileklerimle...
|